ఎక్స్ప్రెస్ రాజా
فیلم با تلاش راجو (شارواناند) برای دزدیدن توله‌سگی از یک زن محافظه‌کار شروع می‌شود، در حالی که عمویش (پرابهاس سینو) و ساپتاگیری به ترتیب با میل خود و اکراه به تیم او می‌پیوندند. چند لحظه پس از فرار از صحنه با یک ون قراضه، راجو داستان زندگی‌اش را روزها قبل از این اتفاق روایت می‌کند. راجو پس از آمدن به حیدرآباد با پرابهاس سینو، عاشق آمولیا (سوربی)، نامزد آینده کسِوا ردی (با بازی هاریش اوتامان) می‌شود. تنفر او از سگ‌ها باعث می‌شود که به طور تکانشی توله‌سگ آمولیا را به سگ‌کش‌ها تحویل دهد و این کار رابطه آن‌ها را تا مرز جدایی پیش می‌برد. حالا این وظیفه راجو است که آن سگ را پیدا کند و در این مسیر با موانعی از سوی گروهی از شخصیت‌های بامزه و کس‌وا ردی (تنها شخصیت اصلی که هیچ جنبه کمدی ندارد) مواجه می‌شود. کارگردانِ فیلمِ معروف «ون کاتدری اکسپرس» کار نسبتاً خوبی در روایت و اجرای یک ایده نه‌چندان جدید همراه با لحظات مفرح انجام داده است. نیمه اول حادثه را پایه‌گذاری می‌کند و نیمه دوم بیشتر درباره تشریح مفصل‌تر ماجرای دزدیدن سگ با بازگشت‌های گاه‌به‌گاه به گذشته است. علاوه بر این، حضور ساپتاگیری، اورواشی، شاکالاکا شانکار، سوپریت، دانراج و سوپریت به کمدی اشتباهات و آشفتگی فیلم اضافه می‌کند. راجو و آمولیا به آرامی و پیوسته به موفقیت در ماموریت خود ادامه می‌دهند و همه چیز با تبدیل شدن قهرمان داستان -که تا پیش از آن توسط پدرش پسری غیرمسئول شناخته می‌شد- به یک قهرمان واقعی در زندگی به پایان می‌رسد. در زمینه نگارش فیلمنامه‌ای که اوضاع را برای مخاطب پیچیده نکند، این فیلم پیشتاز است. بیشتر از پیچ و خم‌های کنجکاوانه در زندگی راجو، حماقت شخصیت‌هاست که ضریب سرگرمی را بالا نگه می‌دارد. ساپتاگیری در هر سکانسی که حضور دارد، خنده‌بازار به پا می‌کند. پرابهاس سینو تلاش‌های او را تکمیل می‌کند. اورواشی یک بازیگر بااستعداد قدیمی است که پتانسیل این را دارد که از طریق نقش‌های خوب‌نوشته‌شده دوباره خودش را احیا کند، همان‌طور که در فیلم «سایز صفر» این اتفاق افتاد. در این فیلم، او هم به عنوان مادری تشنه قدرت برای پسری شرور و هم کسی که حافظه‌اش را از دست می‌دهد و تبدیل به «سری‌دیوی» در فیلم «واسانتا کوکیلا» می‌شود، کاملاً قابل تماشا است. وقتی مشخص می‌شود که شخصیت‌های مختلف هر کدام به نوعی با این سگ کار دارند، مخاطب منتظر یک پایان‌بندی معمولی می‌ماند. سکانس اوج فیلم مقیاس یا تخیل لازم را ندارد تا ارزش صحبت کردن داشته باشد. جالب می‌شد اگر نشان می‌دادند راجو فعالانه برای جلوگیری از افتادن سگ به دست سوپریت یا هاریش اوتامان تلاش کرده و در سکانس پایانی مشخص می‌کردند دقیقاً چه کرده است. با قرار دادن دانراج به عنوان عامل اصلیِ قهرمان شدنِ شاروا، هیجان از سکانس پایانی گرفته شد، هرچند که لبخند روی لب مخاطب قطعی است.
سال انتشار: 2016 کارگردان: Merlapaka Gandhi ژانر: Action، Comedy، Romance نویسندگان: Merlapaka Gandhi، Sheik Dawood G.، Rishabh Purohit امتیاز: 6.8