Gilmore Girls: A Year in the Life
تقریباً یک دهه پس از پایان سریال اصلی، این بازسازی داستان لورلای، روری و امیلی گیلمور را در طول چهار فصلِ تغییر دنبال میکند.
سال انتشار: 2016 کارگردان: ژانر: Comedy، Drama نویسندگان: Amy Sherman-Palladino امتیاز: 7.4نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
بعد از اینکه تمام فصلهای اصلی رو با همسرم دیدم، طبیعی بود که سراغ این دنباله هم برم. از خیلی جهات برام به اندازه نسخه اصلی جالب و سرگرمکننده بود. المانهای دراماتیک انگار بیشتر توی عمق شخصیتهای اصلی نفوذ کرده بودن. شاید به خاطر این بود که سریال باید با مرگ ریچارد (پدر و پدربزرگ خانواده) شروع میشد؛ کسی که توی نسخه اصلی فضای احساسی و حضور پررنگی داشت. سریال از همون نگاه اول آشناست، هرچند گاهی حس متفاوتی داشت. شاید فقط حس من بود، ولی بعضی وقتها انگار شخصیت اصلی قبل از اون تندتند حرف زدنها و ارجاعات فرهنگی همیشگیش، یه چشمک به ما میزد، انگار که میخواست بگه: «آماده باشین، باز شروع شد.» یه جورایی حس میکردم کمی اجباریه. ولی باز هم میگم، شاید این واکنش من به حضور این صحنهها توی سریالی بود که از خیلی جهات جدیتر از نسخه اصلی شده بود.
ما اینجا قطعاً با یه «روری» (Rory) بزرگسال طرف هستیم که داره روابط عاشقانه مدرن رو پیش میبره (البته بیشتر رابطه تا عشق و عاشقی)، جایی که قوانین تعهد و تکپر بودن خیلی با زندگی مدرنش جور در نمیاد. شاید اون بیشترین رشد شخصیتی رو توی این دنباله داشت و مادربزرگش هم با فاصله کمی بعد از اون قرار میگرفت. مادرش و لوک انگار بعضی وقتها توی بحث رشد شخصی درجا میزدن. در کل ارزش دیدن داشت و تکرار مکررات نبود. شخصیتها عوض شدن و فرمول ۹۰ دقیقهای اپیزودها، روند داستان رو حسابی تغییر داده بود. مثل نسخه اصلی، واقعاً ارزش دیدن داره.