The Big Sick
کمیل (Kumail Nanjiani)، در بحبوحه تبدیل شدن به یک کمدین استندآپ نوپا، با امیلی (Emily) (زویی کازان) آشنا میشود. در همین حال، یک بیماری ناگهانی باعث میشود امیلی به کُمای مصنوعی برود. کمیل باید همزمان با کمدین بودن، کنار آمدن با بیماری غمانگیز، و آرام کردن خانوادهاش که میخواهند برای او همسر پیدا کنند، دست و پنجه نرم کند، در حالی که در حال تفکر و کشف این است که واقعاً کیست و به چه چیزی اعتقاد دارد.
سال انتشار: 2017 کارگردان: Michael Showalter ژانر: Comedy، Drama، Romance نویسندگان: Emily V. Gordon، Kumail Nanjiani امتیاز: 7.5نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
به طرز دلنشینی خندهدار. اصلاً یک کمدی کلیشهای نیست. کمی ارجاعات به اوبر (Uber) زیاد است، اما باز هم فیلمی است که میتوان چندین بار تماشایش کرد. (در یک پیشنمایش در سیاتل دیدم.)
2017-05-27
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
یک کمدی رمانتیک واقعاً خندهدار و به شدت دلگرمکننده، شبیه به «وقتی خواب بودی» (While You Were Sleeping). در واقع مقایسه این فیلم با هر فیلم دیگری منصفانه نیست، زیرا داستان اینجا کاملاً واقعی است و برای پرده سینما ساخته نشده است. این داستان واقعی زندگی کمیل نانجیانی در مورد نحوه آشنایی با همسرش است و فوقالعاده تأثیرگذار است. در حالی که کمیل و زویی (Zoe) هر دو واقعاً عالی هستند، قلب و روح فیلم هالی هانتر (Holly Hunter) و ری رومانو (Ray Romano) هستند. آنها واقعاً فوقالعادهاند و هر صحنهای که با کمیل در طول کُمای امیلی دارند، دیدنی است. اگر توانش را داشتم، همین الان این فیلم را از اول تا آخر دوباره تماشا میکردم – چون از نظر احساسی بسیار سنگین است؛ من شاید ۴ بار در طول فیلم گریه کردم. شگفتانگیز است که هالی هانتر همیشه چقدر قابل اعتماد و درخشان است و امیدوارم برای این بازی مورد توجه جوایز قرار گیرد. واقعاً مرا تحت تأثیر قرار داد. نحوه بیان جمله «میشه؟» (Do you mind?) توسط او قبل از اینکه در پایان کنار رومانو در رختخواب برود، یک لحظه شخصیتی زیبا بود.
2017-09-15
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
اعتراف کامل: من این فیلم را در حالی دیدم که داشتم در یک فودتراک در سینمای فضای باز سخت کار میکردم. بخشهای کاملی از آن را از دست دادم و قطعاً تمرکز کاملم روی آن نبود. در فرصتی دیگر به آن شانس مناسبی خواهم داد و در کنار آن، نقد دیگری خواهم نوشت. آنچه از «بیماری بزرگ» دیدم قطعاً برایم پتانسیل داشت، حتی یک بار واقعاً خندیدم، اما کمدیهای آمریکایی به ندرت با من ارتباط برقرار میکنند. میدانم که این فیلم از زاویهای بسیار متفاوت نسبت به کارهای استاندارد سندلر (Sandler) گونه پیش میرود و من از این بابت قدردانم، اما از آنچه دیدم به اندازه کافی جذب نشدم که با آن همراه شوم. _امتیاز نهایی: ★★½ - کاملاً باب میل من نبود، اما قطعاً جذابیتش را درک میکنم._
2017-11-28
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
**شستشوی مغزی!!!** این پرفروشترین فیلم است، نه فقط برای امسال، بلکه برای همیشه. عنوان فیلم همه چیز را میگوید، یک فیلم بزرگ بیمار. فقط یادتان باشد، این فقط بر اساس واقعیت بود، نه یک زندگینامه. چون آنها کل داستانسرایی را برای راحتی سینمایی تغییر دادهاند. برای فریب مردم از حقیقت واقعی. بنابراین تروریستها در نور خوب نشان داده میشوند. انسانهای خوب از چنین افراد وحشی حمایت نمیکنند. مایه شرمساری است که آکادمی جوایز آمریکا آن را به رسمیت شناخت. تنها چیزهای خوب فیلم هالی هانتر و ری رومانو بودند. حتی شخصیتهای زندگی واقعی، همراه با امیلی، شستشوی مغزی شده بودند. فیلمی کاملاً قابل صرفنظر کردن. بهجای آن، قویاً پیشنهاد میکنم «مشت زدن به هنری» (Punching Henry)، «کودک آشکار» (Obvious Child)، «با من در خواب راه برو» (Sleepwalk with me) و حتی «عهد» (The Vow) را تماشا کنید یا میتوانید موارد بیشتری را در پایگاه داده فیلم پیدا کنید. وقتتان را با این هدر ندهید! _۲/۱۰_
2018-02-04
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
تماشای خوبی بود، احتمالاً دوباره تماشا نخواهم کرد، اما اگر بتوانید یک ماجراجویی اورژانس پزشکی را تحمل کنید، میتوانم توصیه کنم. اگر «اشتباه در ستارههای بخت ما» (A Fault in Our Stars) را دیدهاید، این فیلم در بخشهای زیادی حال و هوای مشابهی دارد. من طرفدار کمیل نانجیانی هستم و امیلی گوردون (Emily Gordon) را بیشتر دوست دارم، صادقانه بگویم کمی ناامید شدم که او در داستان خودش بازی نکرد، اما دلایلش را درک میکنم. زویی کازان، ری رومانو و هالی هانتر در این فیلم عالی هستند، همه آنها بسیار طبیعی به نظر میرسیدند. حالا، میدانم که کمیل نقش اصلی است و بخش خوبی از داستان روی مزخرفات خانوادگی تمرکز دارد، اما (حتی با وجود اینکه او در بخش زیادی از فیلم در کُما است) امیلی به همان اندازه ستاره داستان است. داستان در مورد همین است، زیرا این (تقریباً) یک داستان واقعی از دو نفر است که برای تشکیل یک زندگی با هم متحد میشوند، و بسیار شخصی است... خیلی شخصی. تقریباً فکر میکنم کمیل میخواست فیلم را بسازد تا دیگر مجبور نباشد داستان (نسبتاً طولانی) را شخصاً تعریف کند، و بگوید: «فقط برو فیلم رو ببین.» میدانم که بخش زیادی از آن حقیقت محض است، اما نگارش اقتباسی برای این فیلم عالی است، ساختار، تعادل خوبی بین تمام اتفاقات در حال وقوع حفظ میکند، ما (تلفات) زیاد و (دستاوردهای) قدرتمندی داریم. حتی کمی کمدی خوب در داستان گنجانده شده است، اما کنار آمدن با وزن سنگین داستان پزشکی امیلی دشوار است. شاید به دلیل زمانبندی آن در زندگی من بیشتر تأثیرگذار باشد، اما به هر حال، وجود دارد. این باعث نمیشود که تجربه خیلی شادی باشد. امیلی، بدیهی است که بهبود مییابد، همانطور که در زندگی واقعی اتفاق افتاد، و اکنون کمیل یک فیلم دارد تا به او یادآوری کند که جانش را نجات داده است *چشم غره*. پایان فیلم بسیار نشاطآور است، و گاهی اوقات دیدن یک قطعه از تاریخ روی پرده خوب است، اما آگاه باشید که این فیلم، در بیشتر موارد، همین است.
2020-07-23