Wetlands

Wetlands

مردی تلاش می‌کند به کمک دخترش و یک شریک تجاری تازه، زندگی جدیدی را در آتلانتیک سیتی آغاز کند.

سال انتشار: 2017 کارگردان: Emanuele Della Valle ژانر: Crime، Drama، Thriller نویسندگان: Emanuele Della Valle امتیاز: 4.4

راهنمای والدین Wetlands

نقدها و نظرات

John Chard (منتقد)

امتیاز: 7

طرفداران نئو-نوآر چیزهای زیادی برای تحسین و کلی نکته برای حرص خوردن در این فیلم پیدا خواهند کرد. در زمان نوشتن این متن، «وتلندز» تنها دو نقد آماتور در سایت IMDb دارد، چیزی که در نگاه اول تصویری ناامیدکننده از فیلم ارائه می‌دهد. با این حال، عاشقان فیلم نوآر و آثار مشابه، دست‌کم باید نگاهی به این تصویر تیره و تار از ارواح گمشده‌ای که در آتلانتیک سیتی دست‌وپا می‌زنند بیندازند؛ آن هم در حالی که طوفانی شوم و هولناک به سمتشان می‌آید.

پلات داستان کاملاً کلیشه‌ای و طبق اصول پایه ژانر نوآر پیش می‌رود. یک افسر پلیس (با بازی ادواله آکینویه آگباجه) معتادی در حال بهبودی است که با شیاطین گذشته‌اش می‌جنگد و هم‌زمان تلاش می‌کند عزیزانش را از چنگال تفاله‌ها و خلافکاران نجات دهد. کل داستان کم‌وبیش همین است؛ طوفان پیش‌رو هم در واقع نمادی است از آشفتگی و بحران در زندگی تمام آدم‌های درگیر در قصه. فیلم‌نامه هم چندان تعریفی ندارد و هرکسی که دنبال ارتباط عاطفی عمیق با شخصیت‌ها باشد، احتمالاً کارش به پرت کردن لنگه‌کفش به سمت مانیتور می‌کشد!

با این همه، امتیازاتی هم برای عاشقان سبک نوآر وجود دارد. شخصیت‌پردازی‌ها به سیاهی و تلخی آغشته‌اند و بر کل فضا سایه انداخته‌اند. فساد، انحرافات جنسی، اعتیاد، خیانت، کارهای خلاف و تاریک، ولخرجی‌های بی‌قیدوبند، باج‌گیری‌های جنسی و داستان‌هایی از این دست تا آخر ادامه دارند. تقابل این تباهی‌ها با نیت‌های پاک قهرمان اصلی، تماشای فیلم را برای کسانی که دلشان یک اثر خالص در این ژانر می‌خواهد، جذاب می‌کند.

از طرفی، نباید از فیلم‌برداری بری مارکوویتز غافل شد. فیلم بیش از آنکه اکشن‌محور باشد، فضاساز است و قاب‌های مارکوویتز نقشی کلیدی در آن دارند. او اگر فیلترها را برای القای بافتی عبوس و دلگیر تاریک نکند، رنگ‌های اصلی را به قدری برجسته و چشم‌نواز به نمایش می‌گذارد که در دل این ماجرای ناامیدکننده، بارقه‌ای از امید پدیدار می‌شود؛ زیبایی خاص و مسحورکننده‌ای که در دهه‌ای قدرتمند برای فیلم‌برداری نئو-نوآر، واقعاً کار درخشانی به حساب می‌آید.

با همه این اوصاف، به هیچ وجه نمی‌توان گفت فیلم فوق‌العاده‌ای است؛ بازی‌ها بسیار نامتعادل و لنگ می‌زنند، فیلم‌نامه و پیرنگ جای کار بسیار بیشتری داشتند و پایان‌بندی هم سرهم‌بندی‌شده و نامطلوب از آب درآمده است. با این حال، کاملاً هم هدررفته نیست و آن‌قدری نکته مثبت دارد که طرفداران پروپاقرص نوآر از آن لذت ببرند. ۶.۵ از ۱۰

2018-08-26