Island Zero
ساکنان یک جزیره ماهیگیری در سواحل مِین (Maine)، پس از اینکه قایق مسافربری به طور ناگهانی دیگر نمی‌آید، متوجه می‌شوند که به شکلی مرموز از دنیای بیرون قطع شده‌اند. تمام تلفن‌ها از کار افتاده‌اند و هر قایقی که به سمت سرزمین اصلی فرستاده می‌شود، بازنمی‌گردد. وقتی جسدهایی در کنار آب پیدا می‌شوند، گروه سرسخت بازماندگان باید بفهمند چه کسی یا چه چیزی دارد آن‌ها را می‌کشد.
سال انتشار: 2018 کارگردان: Josh Gerritsen ژانر: Drama، Horror، Mystery نویسندگان: Tess Gerritsen امتیاز: 4.7نقدها و نظرات
Wuchak (منتقد)
_**اتفاق عجیبی در جزیره‌ای در سواحل مِین در جریان است**_ جزیره‌ای در فاصله ۴۰ مایلی سواحل مِین به طور فزاینده‌ای از سرزمین اصلی جدا می‌شود و بدتر از آن، اهالی جزیره شروع به گم شدن در دریا می‌کنند. ماجرا از چه قرار است؟ «آدام وید مک‌لافلین» (Adam Wade McLaughlin) در نقش یک زیست‌شناس دریایی بازی می‌کند که به آنچه واقعاً در جریان است مشکوک می‌شود. «جزیره صفر» (Island Zero - 2018) یک فیلم معمایی/ترسناک کم‌هزار و قابل‌قبول است که آثار استیون کینگ را با فیلم‌هایی مثل «جزیره مردگان آتشین» (1967)، «شب مردگان زنده» (1968) و «مه» (1980/2005) ترکیب می‌کند. این فیلم همچنین کمی یادآور اثر هم‌دوره خود، «یک مکان ساکت» است. بنابراین طرح داستانی اصلی چیز تازه‌ای نیست، اما لوکیشن‌های واقعی، فیلمبرداری، موسیقی متن، بازیگری و صحنه‌های خونین همگی بسیار خوب هستند. کم‌بودجه بودن فیلم تا قبل از حلقه پایانی خیلی به چشم نمی‌آید. در حالی که «لایلا رابینز» (Laila Robins) به عنوان قهرمان زن ظاهر می‌شود، «تری ریوز» (Teri Reeves) از نظر ظاهر متمایز است، اما برای نقش دوم یا نقش پیشخدمت رستوران (جوآنا کلارک) به فردی شناخته‌شده‌تر یا پویاتر نیاز بود؛ یا برای هر دو. شخصیت‌ها قابل‌قبول هستند، اما نیاز داشتند با درام جذاب‌تری بیشتر پرداخته شوند. داستان کمی معمولی به نظر می‌رسید. اما برخی افشاگری‌های جالب وجود دارد. در همین حال، برخی از جلوه‌های ویژه خوب از آب درآمده‌اند و برخی دیگر نه. فیلم مدت زمان ۱ ساعت و ۴۲ دقیقه دارد و در سواحل مِین در جنوب پارک ملی آکادیا در کامدن، راکپورت، آیلزبورو و جزیره مونیگان فیلمبرداری شده است. نمره: B-/C+
2021-02-22CinemaSerf (منتقد)
شاید اگر تعداد بیشتری از کارگردانان مدرن فیلم‌های ترسناک به برخی از آثار قدیمی‌تر و کمتر پیچیده از نظر فنی در این ژانر نگاهی می‌انداختند، متوجه می‌شدند که قطع کردن پوشش تلفن همراه و وای‌فای در واقع محیطی ترسناک برای یک داستان ایجاد نمی‌کند. این کار واقعاً به استعداد بازیگری/نویسندگی ماهر و مقداری تخیل نیاز دارد؛ عناصر خلاقانه‌ای که این فیلم به طرز تاسف‌باری فاقد آن‌هاست. به هرحال، جزیره‌ای در سواحل مِین ناگهان خود را بی‌ارتباط با دنیای خارج می‌یابد و ساکنان روزبه‌روز هیجان‌زده‌اش روی سواحل پیدا می‌شوند. خوشبختانه آن‌ها «مگی» (لایلا رابینز) را که آموزش نظامی دیده در اختیار دارند و پس از کمی وحشت، مقداری دوهویی و درجه‌ای از استنتاج ابتدایی، گروهی نیم‌دوجین نفره که موفق می‌شوند خونسردی خود را حفظ کنند، می‌فهمند چه چیزی دارد آن‌ها را تعقیب می‌کند. اما نکته اینجاست که آیا آن‌ها می‌توانند جلوی اهداف خشونت‌آمیز هم‌جزیره‌ای‌های جدیدشان را بگیرند؟ در تمام جنبه‌های این فیلم تا حد امکان از هزینه کردن خودداری شده است. جلوه‌های بصری به دوربین دید در شب مادون قرمز متکی هستند تا کمبود تمرکز برای افراد ترسان روی صفحه و افراد متحیر تماشاگر را جبران کنند. تاریکی و موسیقی متن پر سر و صدا وظیفه سنگین پیش بردن فیلم را به دوش می‌کشند تا به پایانی برسد که مرا به این آرزو وا داشت که کاش بازدیدکنندگان آن‌ها یک ساعت زودتر پیروز شده بودند. بیست دقیقه طولانی‌تر از حد لازم و کاملاً فراموش‌شدنی، متاسفم.
2023-11-29