شکل آب
از استاد قصهگویی، گییرمو دل تورو (Guillermo del Toro)، فیلم «شکل آب» (The Shape of Water) میآید؛ افسانهای فرازمینی که در فضای دوران جنگ سرد آمریکا در حدود سال ۱۹۶۲ روایت میشود. در یک آزمایشگاه دولتی فوقسری، الیسای تنها (با بازی Sally Hawkins) در زندگیای منزوی و محدود گرفتار شده است. اما وقتی او و همکارش زلدا (با بازی Octavia Spencer) یک آزمایش محرمانه و طبقهبندی شده را کشف میکنند، زندگی الیسا برای همیشه تغییر میکند. از دیگر بازیگران این فیلم میتوان به مایکل شنون (Michael Shannon)، ریچارد جنکینز (Richard Jenkins)، مایکل استولبارگ (Michael Stuhlbarg) و داگ جونز (Doug Jones) اشاره کرد.
سال انتشار: 2017 کارگردان: Guillermo del Toro ژانر: Drama، Fantasy، Romance نویسندگان: Guillermo del Toro، Vanessa Taylor امتیاز: 7.3نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
این فیلم فقط یه نامه عاشقانه به «موجودی از باتلاق سیاه» (Creature from the Black Lagoon) نیست، بلکه ادای احترامی به خودِ سینماست. «شکل آبِ» دل تورو سوال «هیولای واقعی کیه؟» رو به اوج خودش رسونده و در کنارش یه سری مفاهیم جانبی جذاب رو هم مطرح میکنه که در حد نیاز بهشون پرداخته شده. اگه بخوایم خیلی ساده به قضیه نگاه کنیم، «شکل آب» فیلمی درباره رابطه با یه ماهیه! اما از اون مدل فیلمهاییه که لیاقت بردن اسکار بهترین فیلم رو هم داره.
نمره نهایی: ۳.۵ از ۵ - واقعاً ازش خوشم اومد. پیشنهاد میکنم حتماً براش وقت بذارید.
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
اولین فیلم واقعاً عالیِ گییرمو دل تورو. اون سبک «فیلم خانوادگی با درجه سنی بزرگسال» همیشه به نظر لوس میومد یا داستانش اونقدر جون نداشت که بتونه فیلم رو جلو ببره. شخصیتها و اخلاقیات اینجا دو بعدی هستن و دنیای فیلم با منطق کارتونی کار میکنه. اما داستان عاشقانه اینجا خیلی لطیف و باارزشه. البته میشه بحث کرد که فیلم داره یه جورایی حیوانخواهی رو توجیه میکنه، چون اون موجود دوزیست هوشی فراتر از یه سگ از خودش نشون نمیده.
2018-04-07
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
هر جوری دلت میخواد منو شکل بده! گییرمو دل تورو کارگردانی و نویسندگی مشترک این فیلم رو با ونسا تیلور (Vanessa Taylor) انجام داده که در نهایت برنده اسکار بهترین فیلم ۲۰۱۷ شد. فیلمی که خیلیها دوسش دارن ولی مخالفهای خاص خودش رو هم داره. به نظرم نقد کردنش واجبه، اما باید یادمون باشه که اگه کسی از فیلمی خوشش نمیاد، معنیش این نیست که اون فیلم بدیه. من قطعاً جزو کسایی هستم که فکر میکنم بیش از حد بهش بها داده شده و حتی ناامیدکننده است، هرچند که جنبههای فنی و تولیدش رو تحسین میکنم.
داستان خیلی ساده است: یه افسانه شبیه «دیو و دلبر» که در اون الیسا اسپوزیتو (با بازی Sally Hawkins)، نظافتچی لال، عاشق یه مرد دوزیست اسیر میشه. دولتیها به این موجود میگن «دارایی» و با اوج گرفتن جنگ سرد و پارانویای دهه ۶۰، کلهگندههای آمریکایی میخوان کالبدشکافیش کنن تا ازش چیزی یاد بگیرن. الیسا بعد از طرح دوستی با این موجود، از دوستای نزدیکش کمک میگیره تا اون رو از اون دخمه زیرزمینی نجات بده.
شاید داستان ساده به نظر بیاد، اما دل تورو و تیلور پیامهای زیادی رو به زور تو چشم مخاطب فرو میکنن؛ از ناهماهنگیهای نژادی گرفته تا عشق بین آدمهای متفاوت و فریاد برای اینکه انسانها نباید موجوداتی رو که نمیفهمن بکشن و شکنجه بدن. همه اینا مستقیم تو صورتته. با اینکه فیلم ظاهر فوقالعادهای داره و بازیها (مخصوصاً سالی هاوکینز و مایکل شنون) عالیه، اما از اواسط فیلم به بعد مسیرش رو گم میکنه و یکم احمقانه و حتی چندشآور میشه. من با اتفاقات غیرمحتمل مشکلی ندارم، چون این دنیای فانتزی دل توروئه، اما پایانبندی فیلم ضعیفه و روی یه غافلگیری میچرخه که نه تنها مسخره است، بلکه توهینآمیز هم هست. هیچ جلوه بصری یا شخصیتپردازی قویای نمیتونه جای خالی داستانی رو که از نفس افتاده پر کنه. با این حال، از تماشاش پشیمون نیستم و شاید در آینده دوباره ببینمش، چون از نظر فنی فیلمسازیه خوبیه، اما به هیچ وجه یه فیلم «شاهکار» نیست. ۶ از ۱۰.
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
**فیلم خوبیه، اما اونقدر که انتظار داشتم عالی نبود.** من فیلمهای زیادی از گییرمو دل تورو ندیدم، اما فکر میکردم این فیلم شبیه «هزارتوی پن» (Pan's Labyrinth) باشه که خیلی دوسش داشتم. برای همین با کلی اشتیاق نشستم پاش. وقتی تموم شد، احساس نکردم وقتم تلف شده، اما فکر هم نمیکنم از اون یکی فیلم دل تورو بهتر باشه، با اینکه خیلی بیشتر تو رسانهها سر و صدا کرد. چهار تا اسکار هم گرفت (بهترین فیلم، کارگردانی، طراحی صحنه و موسیقی متن).
فیلم با معرفی الیسا شروع میشه، یه نظافتچی لال که تو یه مرکز امنیتی ارتش کار میکنه؛ جایی که یه موجود دریایی که از رودخونه آمازون گرفتن رو زندانی کردن. الیسا خیلی زود با موجود صمیمی میشه و عاشقش میشه. وقتی میفهمه ارتش میخواد بکشتش، تصمیم میگیره نجاتش بده. فضای فیلم خیلی سورئال و رویاگونه است که برای من نکته مثبتی بود. طراحی خودِ موجود رو هم خیلی دوست داشتم. متأسفانه فیلم صحنههای برهنگی زیادی داره و برای تماشای خانوادگی مناسب نیست، صحنههای خشن و شوکهکنندهای هم داره که برای بچهها یا آدمهای حساس خوب نیست.
تیم بازیگری در کل خیلی خوب عمل کردن. سالی هاوکینز (Sally Hawkins) واقعاً تو نقشش متقاعدکننده بود. اکتاویا اسپنسر و ریچارد جنکینز رو هم خیلی دوست داشتم. ضعیفترین بازیگر به نظرم مایکل شنون (Michael Shannon) بود؛ نتونست اون شرورِ سرد و تهدیدآمیزی باشه که انتظار میرفت و بیشتر شبیه یه آدم عقدهای و عصبی بود که فقط میخواد بقیه رو تحقیر کنه. در کل امضای بصری دل تورو و اون پالت رنگی سبز تو کل فیلم دیده میشه که خیلی جذابه. موسیقی متن الکساندر دسپلا (Alexandre Desplat) هم عالی و متفاوت بود.
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
همین الان فیلم رو تموم کردم و برخلاف بقیه منتقدها، من واقعاً ازش لذت بردم! نه، فکر نمیکنم مستحق اسکار بهترین فیلم بود، اما از اون مدل فیلمهاییه که بعدها دوباره میشینم میبینمش! دیوید ان.
2023-01-09
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
من و دوستدخترم بهش میگفتیم «فیلمِ اون زنه که با ماهی رابطه داشت» و واقعاً هم همینه... ولی در عین حال خیلی سبزه، خیلی خیلی سبز! تا حالا فکر کردید «ایب» تو فیلم هلبوی چطوری رابطه جنسی داشته؟ خب این فیلم جوابش رو میده. ولی خدایی فیلم بدی نیست. کاملاً یه اثر خوشساختِ تاریخی و خوشگله. داستان هم داره. فرقش با فیلمهایی مثل «بیمار انگلیسی» یا «کوهستان بروکبک» اینه که اونا فقط خوشگل بودن و داستانشون حوصلهسربر بود، ولی این یکی هر دو رو داره. داستانش همون تمِ «هیولای مهربون که باید از دست دولت خبیث نجات پیدا کنه» است که اگه بچه دهه ۸۰ میلادی باشید، براتون آشناست. فقط این بار برای بزرگسالها ساخته شده؛ یعنی از شوخیهای لوس خبری نیست و جاش رو مسائل عمیقتر مثل طرد شدن از جامعه و مسائل نژادی گرفته. خیلی خوبه که این مسائل رو انقدر ظریف و مودبانه مطرح کرده، نه مثل فیلمهای «بلک پنتر» یا «برو بیرون» که خیلی گلدرشت و نپخته بودن. «شکل آب» در عین سرگرمکننده بودن، انقدر زیباست که آدم رو هیپنوتیزم میکنه.
2023-01-14
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
میدونم که شاید سلیقه همه نباشه، اما من واقعاً ازش لذت بردم. داستان در دهه ۶۰ آمریکا اتفاق میافته و درباره زنی لاله به اسم الیسا (با بازی Sally Hawkins) که نظافتچی یه مرکز نظامی فوقمحرمانه است. اونجا با یه موجود آبزی که دارن روش آزمایش میکنن دوست میشه. با وجود رفتارهای وحشیانه سرهنگ استریکلند (با بازی Michael Shannon)، الیسا با موجود پیوند عاطفی برقرار میکنه. اکتاویا اسپنسر هم در نقش دوست صمیمیش که براش ترجمه میکنه عالیه. این فیلم داستانی درباره انسانیت، اعتماد، امید و در نهایت انتقامه که با سبک معمایی دل تورو و موسیقی بینظیر دسپلا ساخته شده.
2024-05-29
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
«شکل آب» فیلمی خوشساخت و زیباست که واقعاً در حد انتظارات ظاهر میشه. گییرمو دل تورو سبک بصری خاص خودش رو با یه روایت احساسی ترکیب کرده تا معجونی از فانتزی و رمانس بسازه. شاید بهش نگم شاهکار، اما فیلمیه که آدم رو کاملاً مجذوب خودش میکنه. سالی هاوکینز بدون گفتن حتی یک کلمه، کلی احساس رو منتقل میکنه و رابطهاش با موجود خیلی واقعی به نظر میاد. بازیگرهای مکمل هم عالی هستن. جلوههای بصری، نورپردازی و استفاده از نمادهای آب، یه فضای رویاگونه ساخته. طراحی صحنه هم حال و هوای جنگ سرد رو عالی درآورده. در کل، فیلمی ارزشمند و موندگاره که ارزش دیدن داره.
2024-12-17