شکار انسان یونابامبر

شکار انسان یونابامبر

سریال «Manhunt: Unabomber» (که پیش‌تر با نام «Manifesto» شناخته می‌شد) به بررسی چگونگی دستگیری مغزهای متفکر جنایتکار توسط اف‌بی‌آی می‌پردازد و هر فصلِ مجزای آن، یک پرونده متفاوت را دنبال می‌کند. فصل اول بر روی یک مأمور اف‌بی‌آی تمرکز دارد که متخصص زبان‌شناسی است و با استفاده از روش‌های غیرمتعارف، تد کزینسکی (Ted Kaczynski) معروف به «یونابامبر» را پس از نزدیک به ۲۰ سال تعقیب و گریز، به دست عدالت می‌سپارد. این سریال که گفته می‌شود ساختاری دنباله‌دار و فضایی روان‌شناختی و تاریک مشابه سریال «True Detective» دارد، نه تنها به جنایتکار و پرونده می‌پردازد، بلکه اثرات روانی این پرونده‌ها را بر مأموران اف‌بی‌آی نیز نشان می‌دهد؛ مأمورانی که برای شکار خطرناک‌ترین مجرمان، گاهی خودشان هم به مرز جنون کشیده می‌شوند و مجبورند سال‌ها در تاریک‌ترین زوایای ذهن این جانیان زندگی کنند.

سال انتشار: 2017–2020 کارگردان: ژانر: Biography، Crime، Drama نویسندگان: Andrew Sodroski، Jim Clemente، Tony Gittelson امتیاز: 8.1

نقدها و نظرات


Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

امتیاز: 6

این سریال تلاش اف‌بی‌آی برای دستگیری «یونابامبر» رو روایت می‌کنه؛ تروریست داخلی که با بمب‌های پستی ۳ نفر رو کشت و ۲۳ نفر رو زخمی کرد. سریال با ۸ قسمت و زمانی حدود ۸ ساعت، طبیعتاً وارد زندگی تمام آدم‌های درگیر در پرونده میشه، اما داستان عمدتاً از زاویه دید جیمز آر. فیتزجرالد، تحلیلگر رفتارشناسی اف‌بی‌آی روایت میشه. سام ورثینگتون نقش فیتزجرالد رو بازی می‌کنه و نقش یونابامبر یعنی تد کزینسکی رو پل بتانی بر عهده داره. هر دو بازیگر که با فرنچایزهای آواتار و مارول به شهرت رسیدن، اینجا بازی‌های قدرتمندی ارائه دادن؛ مخصوصاً بتانی که با بازی غرق‌کننده‌اش، تمام صحنه‌ها رو از آن خودش می‌کنه. تدوینِ رفت و برگشتیِ زمانی سریال یکم ضعیف به نظر میاد و سازنده‌ها از اواسط کار کلاً این سبک رو رها می‌کنن که یکم عجیبه. سرعت روایت هم در اواسط سریال کمی افت می‌کنه و چندتا کلیشه همیشگیِ فیلم‌های پلیسی هم توش دیده میشه. مشکل اصلی سریال اینه که نمی‌تونه تعادل خوبی بین بخش‌های بازجویی و بخش‌های دادگاه برقرار کنه و معمولاً یکی رو فدای اون یکی می‌کنه. اگه داستان خطی‌تر روایت می‌شد شاید بهتر بود. با این حال، قطعاً این یکی از بهترین سریال‌های پلیسی-معماییه و ارزش ۸ ساعت وقت گذاشتن رو داره. اگه هنوز شک دارید، فقط قسمت اول رو ببینید، فکر کنم پل بتانی خودش بقیه کار رو انجام بده و جذبتون کنه.

2019-12-27


Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

امتیاز: 5

خب... واقعاً نمی‌دونم چقدر از این داستان واقعیت داره و چندتا از شخصیت‌ها ترکیبی از آدم‌های واقعی هستن. بعضی از کاراکترها، مخصوصاً مأمورهای اف‌بی‌آی، زیادی غلو شده و شبیه کاریکاتور به نظر میان؛ انگار زیادی خوبن که واقعی باشن. این موضوع باعث میشه فکر کنی تنها شخصیت واقعی داستان خودِ یونابامبره. با این حال، این سریالی درباره گرفتن یک قاتله و من همیشه معتقد بودم این بخشِ ماجرا جذاب‌ترین قسمتِ این مدل آثار جنایی هست. قاتل‌ها کارشون راحته، چون بین ۳۲۳ میلیون آدم مخفی میشن. اما کسایی که می‌خوان بگیرنشون کار خیلی سخت‌تری دارن؛ اونا باید به معنای واقعی کلمه سوزن رو در انبار کاه پیدا کنن و در مورد یونابامبر، اون انبار کاه کل ایالات متحده بود. سریال خیلی خوب تونسته این جزئیات رو منتقل کنه و همین به تنهایی ارزش تماشا داره. خوشبختانه خبری از اون اصطلاحات فنی و تکنولوژی‌های عجیب و غریبِ سریال‌هایی مثل NCIS نیست که بیشترشون اصلاً وجود خارجی ندارن یا خیلی گرونن. پس می‌تونید با خیال راحت بشینید و حل شدن یک پازل مرگبار و جدی رو تماشا کنید. جزئیات کنار هم چیدن قطعات پازل خیلی باورپذیر نشون داده شده. تنها مشکلم که باعث شد ۶ ستاره بدم این بود که اکثر شخصیت‌ها واقعی به نظر نمی‌رسیدن. ولی میشه از این گذشت، چون تمرکز سریال روی «چگونگی» ماجراست، نه «کیستی» آدم‌ها.

2023-01-14