مجازاتگر مارول
فرانک کسل (Frank Castle) پس از گرفتن انتقام از کسانی که مسئول مرگ همسر و فرزندانش بودند، از توطئهای پرده برمیدارد که بسیار فراتر از دنیای زیرزمینی جنایتکاران نیویورک است. او که اکنون در سراسر شهر به عنوان «مجازاتگر» (The Punisher) شناخته میشود، باید حقیقت را در مورد بیعدالتیهایی کشف کند که نه تنها خانواده او، بلکه افراد بسیار بیشتری را تحت تأثیر قرار داده است.
سال انتشار: 2017–2019 کارگردان: ژانر: Action، Crime، Drama نویسندگان: Steve Lightfoot امتیاز: 8.4نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
فصل اول: ۱۰ ستاره
در حد جسیکا جونز نیست، اما بهترین نسخه سینمایی از مجازاتگر (Punisher) تا به امروزه؛ حتی بهتر از نسخه ۱۹۸۹ دولف لاندگرن که تا قبل از این بهترین بود. دیدم بعضیها توی IMDb از نبود قدرتهای ماورایی و خشونت زیاد سریال شکایت کردن، خب معلومه که اصلاً با منبع اصلی (کمیکها) آشنا نیستن. مخصوصاً چون مجازاتگر ذاتاً شبیه «دکستر» هست؛ یعنی یه قاتل زنجیرهای که فقط چون آدمبدهها رو میکشه تحملش میکنن. ولی در هر صورت... اون یه قاتل زنجیرهایه. با این دید، شما با سریالی طرف هستید درباره قاتلی که کلی قاتل دیگه رو که از خودش بدترن میکشه. فقط برخلاف دکستر، اون با تفنگ میکشه و اصلاً نگران گیر افتادن یا مدرک جرمهایی که به جا میذاره نیست. اون فقط یه قاتله. و خب، این فرمول جواب داده. خیلی خوب ساخته شده و شخصیتها عالی هستن.
فصل دوم:
به فصل اول ۱۰ ستاره دادم. اما فصل دوم کاری کرد که انقدر با ذات مجازاتگر تضاد داشت که مجبور شدم نمرهام رو به ۱ برسونم. همون بلای جسیکا جونز رو سرش آوردن. فصل اول معرکه بود، نه به خوبی فصل اول جسیکا جونز، اما شخصیت مجازاتگر رو بهتر از چیزی که حتی بعضی نویسندههای کمیک خوابش رو میدیدن درآورده بود. و بعد پای سیاست رو وسط کشیدن و متأسفانه سیاستهای «ووُک» (Woke) وارد کار شد. توی جسیکا جونز این مدل سیاستها اونقدرها مهم نبود... هرچند سریال رو نابود کرد... اما حداقل با شخصیتش جور درمیومد. توی جسیکا جونز، آیرون فیست یا لوک کیج (تا حدی) میشه سیاستهای چپ افراطی رو وارد کرد و به شخصیتشون میخوره. دردویل هم که با کاتولیک بودنش تعریف میشه... اما باز هم میشه شخصیتش رو به سمت چپ برد و منطقی باشه. همهشون ذاتا شخصیتهای لیبرالی هستن... اما مجازاتگر اصلاً لیبرال نیست. مجازاتگر نمیتونه «ووُک» بشه. جسیکا میتونه، اما مجازاتگر در واقع یه قاتل زنجیرهایِ فوقمحافظهکار و اقتدارگراست. اون آدم مهربونی نیست. مجازاتگر از نظر سیاسی حتی از «آتیلا» هم راستگراتره! ترامپ در مقابل اون یه لیبرال به نظر میرسه. این جوهره شخصیت اونه. اون یه شخصیت محافظهکاره و این شخصیتشه. اون حتی از آیرون من و مستر فنتستیک هم محافظهکارتره... و نتفلیکس اومد و اون رو «ووُک» کرد. همین ویژگی شخصیتیه که باعث میشه با خیلی از شخصیتهای دیگه مارول، مخصوصاً شخصیتهای خیلی لیبرالی مثل کاپیتان آمریکا به مشکل بخوره. میدونم که آدمهای «ووُک» هم اقتدارگرا هستن... اما این یه مدل اقتدارگراییه که دقیقاً نقطه مقابل مجازاتگره. خلاصه، نه تنها دوباره سیاست رو به دنیای فانتزی من تزریق کردن (که ازش متنفرم)، بلکه این بار این سیاستها دقیقاً برعکس شخصیت اصلی بود. تبریک میگم نتفلیکس، یه سریال واقعاً خوب رو در دو سطح خراب کردی. تزریق سیاست به سریالی که آدم برای فرار از واقعیتهای تلخ اخبار میبینه رو اعصابه... اما وقتی این سیاستها با ذات شخصیت در تضاد باشه، دیگه یه فاجعهست.