قطار بوسان
سوک-وو (Sok-woo)، پدری که وقت زیادی برای دخترش سو-آن (Soo-ahn) ندارد، سوار قطار سریعالسیر KTX میشوند تا از سئول به بوسان بروند. اما در طول سفر، آخرالزمان آغاز میشود و اکثر جمعیت زمین به زامبیهای گوشتخوار تبدیل میشوند. در حالی که قطار با سرعت به سمت بوسان در حرکت است، مسافران باید برای نجات خانواده و جان خود، علیه زامبیها و یکدیگر بجنگند.
سال انتشار: 2016 کارگردان: Yeon Sang-ho ژانر: Action، Horror، Thriller نویسندگان: Park Joo-suk، Yeon Sang-ho امتیاز: 7.6نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
**اکسپرس وحشت.** یه هفته پیش یه فیلم زامبی ژاپنی به اسم «من قهرمان هستم» (I Am a Hero) دیدم و حالا این فیلم کرهای رو. مدتها بود فیلم زامبی باکیفیت ندیده بودم. فیلمهای درجه دو مثل Cooties یا Scouts Guide همگی کمدی بودن. شاید «جنگ جهانی زد» (World War Z) آخرین فیلم زامبی درستوحسابی بود که دیده بودم و بعدش این فیلم اومد. زمانبندی فیلم هم یه مزیت دیگه بود؛ چون رقیبی نداشت، این فیلم پادشاهی میکنه. نباید سبک کرهای رو هم فراموش کرد، اونا جزو بهترین سازندههای فیلمهای مهیج (تریلر) امروز هستن. کارگردان فیلم که قبلاً انیمه میساخته، این اولین فیلم لایو-اکشنشه. اولش فکر کردم یه فیلم کرهای کلیشهای دیگه باشه که همش روی احساسات پدر و دختری تکیه میکنه. راستش از اون کلیشه کرهای که آخر فیلم بچه رو به گریه میندازن خسته شده بودم. ولی این یکی کاملاً فرق داشت. حتی شخصیتها، چه اصلی و چه فرعی، همگی غیرقابل پیشبینی هستن. این بزرگترین نقطه قوت فیلمه. در نهایت مطمئن نیستی طرفدار کی بودی. توی اون صحنههای حساس، ما کورکورانه از کسی که دوست داریم حمایت میکنیم. فکر میکنی میتونی صحنههای بعدی رو حدس بزنی، ولی نویسندگی خیلی هوشمندانه انجام شده. به نظر میرسه اصلاً به فکر دنباله نبودن، حتی اگه موفقیت بزرگی کسب کنه. ولی کی میدونه، اینجا سینماست و کلی معما حلنشده باقی موند. داستان درباره یه پدر معتاد به کار و مطلقه و دختر کوچیکشه. توی روز تولد دختر، تصمیم میگیرن برن بوسان پیش مادرش. توی قطار، بلافاصله بعد از حرکت، میفهمن یه جای کار میلنگه. با شروع سریع هرجومرج، گروهی از بازماندهها توی یه واگن جمع میشن چون راه فراری ندارن. در نبرد خیر و شر، جایی برای احساسات نیست، اما در اواخر فیلم، فضا برای اون هم باز میشه. توی اون صحنه آخر، حتی اگه آدم احساساتیای هم نباشید، نمیتونید جلوی خودتون رو بگیرید. این همون بخشی بود که میترسیدم بیاد، ولی در بافت داستان ازش متنفر نشدم چون زمینهسازی بینقصی برای بردن داستان به مرحله بعد بود. چندین چرخش داستانی وجود داره. اونا اصلاً زحمت ندادن علت اپیدمی رو بگن، در عوض تمرکز روی مسافرا و تلاششون برای بقا بود. تصور کنید نسخه زامبی فیلم «برفشکن» (Snowpiercer) یا «مارها در هواپیما» باشه. شنیدم یه انیمیشن هم هست که همون کارگردان ساخته و پیشدرآمد این فیلمه. اگه از این خوشتون اومده، حتماً تشنه دیدن اون هم میشید. در کل فیلم خیلی خوبیه. نزدیک دو ساعت بود ولی وقتی سفر شروع میشه، اصلاً متوجه زمان نمیشید. سرعت فیلم و اتفاقاتش باعث میشه کاملاً غرقش بشید. این بهترین فیلم زامبی حال حاضره و نباید از دستش بدید. پیشنهاد میشه! _۸/۱۰_
2017-01-24
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
بین فیلمهای زامبی که اخیراً دیدم، نهایتاً میتونستم بهشون نمره ۴ یا ۵ بدم و بگم یه ذره خلاقیت داشتن. اما **سالها** بود که نتونسته بودم بگم یه فیلم زامبی دیدم که واقعاً و از صمیم قلب ازش **لذت بردم**. یا بهتره بگم سالها بود که این حس رو نداشتم، تا دیشب که «قطار بوسان» رو دیدم. _نمره نهایی: ۳.۵ از ۵ - واقعاً خوشم اومد. شدیداً پیشنهاد میکنم براش وقت بذارید._
2018-10-08
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
یه اثر فوقالعاده که حتماً دوباره میبینمش و به هر کسی که دنبال یه فیلم زامبی جدید میگرده پیشنهادش میکنم. این فیلم باعث شد سر صفحه نمایش داد بزنم: خیلی درگیرش شده بودم... تا جایی که از نظر عاطفی تخلیه شدم. فکر نمیکنم واکنشم توی پرده آخر فیلم همونی بود که کارگردان میخواست. ایده فیلم جذابه؛ شیوع زامبی توی قطار (فقط با یک نفر آلوده). این زامبیها مثل «جنگ جهانی زد» میدون و معمولاً ۱۵ ثانیه طول میکشه تا تبدیل بشن. من کلاً با زامبیهایی که میدون مخالفم، ولی وقتی یه کاری رو اینقدر خوب انجام میدی، سخت میشه ازت ایراد گرفت. ساختار نویسندگی متفاوته و به نظر نمیرسه از اون مدل سنتی ۳ پردهای پیروی کنه؛ بیشتر شبیه ۴ پردهست که مثل مراحل یه بازی ویدئویی تقسیم شده. تنها بخش ناامیدکننده اینه که اکثر شخصیتها انگار آرزوی مرگ دارن؛ با اینکه میخوان زنده بمونن، ولی کارای احمقانهای میکنن که گاهی زامبیها باورپذیرتر از اونا به نظر میان! البته همین کارها باعث خلق صحنههای خیرهکنندهای میشه، پس شاید بشه ازش گذشت. این فیلم واقعاً خوبه و هر ایرادی که بگیرم فقط مته به خشخاش گذاشتنه.
2020-07-27
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
اگه از خوندن نقدهای بدون اسپویل من لذت میبرید، لطفاً وبلاگم رو دنبال کنید. ژانر آخرالزمان زامبی اصلاً چیز جدیدی نیست. «واکینگ دد» احتمالاً محبوبترین اثر در این زمینه است و «جنگ جهانی زد» و «زامبیلند» هم در سینما این نقش رو دارن. اما همه اینها نمیتونن اون انتظار بالایی که از این ژانر میره رو کاملاً برآورده کنن. وقتی کسی میپرسه «بهترین فیلم زامبی تاریخ چیه؟»، جواب مشخصی وجود نداشت چون هیچ فیلم بینقص و خیرهکنندهای نبود. خب، حداقل تا سال ۲۰۱۶ که «قطار بوسان» اکران شد. واقعاً برای کسایی که به هر دلیلی فیلم زبان اصلی یا زیرنویسدار نمیبینن متاسفم، چون کلی اثر منحصربهفرد رو از دست میدن. اگه کسی ادعا میکنه طرفدار زامبیهاست و هنوز این فیلم رو ندیده، اصلاً طرفدار نیست. این سینمای کره جنوبی در بهترین حالت خودشه. همه، از بدلکارها گرفته تا بازیگرای اصلی، ۲۰۰ درصد توانشون رو گذاشتن. یون سانگ-هو (Yeon Sang-ho) با کمک فیلمنامه فوقالعاده پارک جو-سوک (Park Joo-suk)، داستانی پرتعلیق، حماسی و از همه مهمتر، دلخراش رو روایت میکنه. وقتی تنها نکته منفی که پیدا میکنم مربوط به رفتارهای نه چندان منطقی بعضی شخصیتهاست، یعنی دارم از یه فیلم تقریباً بینقص ایراد بنیاسرائیلی میگیرم. به نظر من دلیل موفقیت فیلم، فیلمنامه قوی اونه. معمولاً مردم اول به زامبیها فکر میکنن: چه شکلیان؟ چطور حرکت میکنن؟ اما اینجا، اکشن فیلم به خاطر پیوند عاطفی بیننده با شخصیتهای انسانی جواب میده. حدود ۵-۶ شخصیت هستن که واقعاً نگرانشون میشید. توی این فیلم، هر شخصیت ویژگیهای دوستداشتنی خودش رو داره. صحنههای اکشن عالی فیلمبرداری شدن، اما این هاله احساسیه که اونها رو بالا میبره. داستان واقعاً از نظر عاطفی ویرانکنندهست. شخصیت اصلی، سوک-وو (با بازی گونگ یو)، از یه آدم رو مخ که دوست داری همون اول کشته بشه، به پدری دوستداشتنی تبدیل میشه که فقط میخواد از دخترش محافظت کنه. فیلم پر از نقدهای اجتماعیه که هنوز هم مصداق دارن. شخصیت یون-سوک (Yon-suk) نماینده تمام چیزهای غلط در جامعه ماست؛ مردی خودخواه که فکر میکنه به خاطر طبقه اجتماعی و شغلش، از بقیه مهمتره. از نظر فنی هم فیلم بینقصه؛ از گریم زامبیها گرفته تا بدلکاریهای خیرهکننده. هالیوود باید از این فیلمها یاد بگیره. من هیچ ایرادی نمیتونم بگیرم. اگه عشق سینما هستید، فارغ از ژانر، این فیلم *باید* توی لیست تماشای شما باشه! نمره: A+
2020-10-27