آسمانخراش
ویل سایر (Will Sawyer)، رهبر سابق تیم نجات گروگانهای افبیآی و کهنهسرباز جنگ، اکنون به عنوان مشاور امنیتی آسمانخراشها فعالیت میکند. او در جریان ماموریتی در هنگکنگ، متوجه میشود که بلندترین و امنترین ساختمان جهان ناگهان به آتش کشیده شده و او به عنوان مقصر این ماجرا معرفی شده است. ویل که حالا یک فراری تحت تعقیب است، باید مسئولان واقعی حادثه را پیدا کند، نام خود را پاک کند و به شکلی خانوادهاش را که در طبقات بالای خط آتش گرفتار شدهاند، نجات دهد.
سال انتشار: 2018 کارگردان: Rawson Marshall Thurber ژانر: Action، Adventure، Thriller نویسندگان: Rawson Marshall Thurber امتیاز: 5.8نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
شاید انتظار داشته باشید یک مامور سابق افبیآی بلد باشد با اسلحه کار کند یا از خودش دفاع کند، اما قطعاً انتظار ندارید یک پزشک چنین کارهایی بلد باشد! با این حال، سارا سایر نه تنها میتواند اسلحهای که به سمتش گرفته شده را بدزدد، بلکه میتواند آتش یک ساختمان در حال سوختن را بدون اینکه حتی داخلش باشد خاموش کند!
ویل سایر وقتی به چالش کشیده میشود که تبلتی که کنترل کامل سیستم امنیتی و همه چیز ساختمان را داشت، دزدیده میشود، ساختمان به آتش کشیده میشود و خانوادهاش بالای طبقات آتشگرفته گیر میافتند. ویل که حالا مظنون است، خودش دست به کار میشود تا وارد ساختمان شود و خانوادهاش را نجات دهد. البته این کار به این سادگیها نیست چون یک «مکگافین» (شیء باارزش) در میان است و آدمبدهایی که ساختمان را آتش زدهاند برای به دست آوردنش از هیچ کاری دریغ نمیکنند. اوه، راستی یادم رفت بگویم: **او فقط یک پا دارد!**
_کمی اسپویل در ادامه._
فیلم «آسمانخراش» به شدت قابل پیشبینی بود. تنها چیزی که فکرش را نمیکردم این بود که پنج دقیقه وقت ما را تلف کنند تا نشان دهند ویل به سارا میگوید گوشیاش را خاموش و روشن کند تا درست شود، فقط برای اینکه در پایان فیلم سارا کل ساختمان را خاموش و روشن کند تا آتش خاموش شود! تنها چیزی که از این فیلم لذت بردم اواخر فیلم در بخش «مروارید» بود، اما آدم برای یک سکانس فیلم نمیبیند. راوسون تربر بهتر است به همان ژانر کمدی برگردد که در آن تجربه دارد. این فیلم هدر دادن ۱۲۵ میلیون دلار بودجه ساخت و ۱۲ دلار پول بلیط بود. بیخیال این یکی شوید.
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
خب، اگر طرفدار «راک» (The Rock) هستید، این یک فیلم اکشن و فاجعهمحورِ پرهیجان با جلوههای ویژه خوب است. اگر نه، باید خیلی عاشق اکشن باشید تا نقاط ضعفش را نادیده بگیرید.
اول از نکات مثبت شروع کنیم. اول اینکه دواین جانسون در فیلم هست (بله من طرفدارشم) هرچند اینجا در بهترین حالتش نیست. شخصاً با قضیه پای مصنوعی حال نکردم ولی در نهایت خیلی هم اذیتم نکرد، هرچند جز چند صحنه غیرواقعی چیزی به فیلم اضافه نکرد. بعد میرسیم به اکشن و جلوههای ویژه که همانقدر که از یک فیلم چند میلیون دلاری انتظار میرود، خوب بودند. طراحی خودِ آسمانخراش را هم خیلی دوست داشتم؛ هم باحال بود هم زیبا. دوست داشتم واقعاً ساخته میشد.
آیا فیلم تقلیدی بود؟ خب معلوم است! مگر چند تا فیلم درباره آسمانخراشهای در حال سوختن و گروگانگیری میشود ساخت که تکراری نشود؟ اولین فیلم با نام «آسمانخراش» سال ۱۹۲۸ ساخته شده! پس این موضوع اصلاً اذیتم نکرد.
و اما نکات منفی. فیلم به شدت قابل پیشبینی بود. از همان اولین سکانس میشد فهمید آدمبده کیست؛ مخصوصاً آن آقای پیرسِ موذی. رئیس آدمبدهها هم اصلاً در حد و اندازههای «هانس گروبر» (جانسخت) نبود؛ بیشتر شبیه یک اراذل و اوباش معمولی بود. فیلم واقعاً یک ویلن کاریزماتیک کم داشت. از اول تا آخر فیلم هیچ سورپرایزی نداشت.
در مورد واقعگرایی هم، من انتظار ندارم یک فیلم اکشن کاملاً واقعی باشد اما هر چیزی حدی دارد. بالا رفتن سایر از نمای بیرونی ساختمان (آن هم با یک پا!) در میان شعلههای آتشِ ۵۰ طبقه، واقعاً مسخره بود. همچنین اینکه ساختمان این همه مدت بسوزد و هنوز سیمکشی و لولهکشیاش کار کند هم زیادهروی بود. بدترین جایش هم این بود که همه به طرز معجزهآسایی از گاز هالون جان سالم به در بردند. این دیگر اوج تنبلی در فیلمنامهنویسی است. در کل، فیلم میتوانست خیلی بهتر باشد اما حضور راک و علاقه من به اکشنهای پر از جلوههای ویژه، نجاتش داد.
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
فرمول «جانسخت در یک (مکان خاص)» یک فرمول کلاسیک است. شاید الان به اندازه دهههای ۸۰ و ۹۰ پرطرفدار نباشد، اما هنوز هم هر چند سال یک بار یکی از این فیلمها ساخته میشود. اما وقتی فیلم «جانسخت در یک آسمانخراش» است... خب این که دقیقاً همان «جانسخت» است! حتی «جانسخت ۲» هم عقلش رسید که مکان را به فرودگاه تغییر دهد. مشکل اینجاست که این فیلم فقط یک کپی از جانسخت نیست، بلکه (فکر نکنم کسی تعجب کند) اصلاً به خوبی آن نیست. من عاشق راک هستم، ولی واقعاً این فیلم ضعیف بود.
نمره نهایی: ۲ ستاره - چند تا چیز داشت که خوشم آمد، اما خروجی نهایی ضعیف بود.
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
این از آن فیلمهایی است که باید با ذهنیت خاصی سراغش بروید. فیلم دقیقاً همان چیزی است که ادعا میکند: دواین «راک» جانسون در نقش قهرمانی که وقتی بلندترین ساختمان جهان آتش میگیرد، باید کارهای غیرممکن انجام دهد. خانوادهاش در جهنمِ ساختمان گیر افتادهاند و آدمبدهها هم در حال دردسر درست کردن هستند. پس بنشینید و آماده اکشنهای پرانرژی و سکانسهای نفسگیر باشید.
باید در مودِ این مدل سرگرمیها باشید تا درک کنید که این یک فیلم «پاپکورنی» بلاکباستری است که ساخته شده تا شما را از دنیای واقعی دور کند؛ قرار نیست حرفهای عمیق یا نقد اجتماعی بشنوید. دیدن دوباره «نیو کمبل» که به جای یک زنِ ضعیفِ منتظرِ نجات، خودش وارد عمل میشود، لذتبخش بود. و البته اگر نمیتوانید به این موضوع که سازندگان فیلم، جانسون را با یک پای مصنوعی نشان میدهند که باز هم مثل «یوسین بولت» میدود لبخند بزنید، پس این فیلم برای شما نیست. با اینکه به گردِ پای آثار کلاسیکی مثل «آسمانخراش جهنمی» یا شاهکاری مثل «جانسخت» نمیرسد، اما برای کسانی که دنبال یک اکشن سرگرمکننده هستند، کارش را به خوبی انجام میدهد.
نمره: ۶ از ۱۰