Dead Again in Tombstone
«گررو» بار دیگر از دنیای مردگان بازمی‌گردد تا از یک عتیقه دزدیده‌شده در برابر دست‌یابی دسته‌ای از سربازان محافظت کند؛ اتفاقی که در نهایت جهنمی روی زمین به پا خواهد کرد.
سال انتشار: 2017 کارگردان: Roel Reiné ژانر: Action، Fantasy، Horror، Western نویسندگان: Ethan Wiley (screenplay by)، Roel Reiné (story by)، Ethan Wiley (story by)، Shane Kuhn (based on characters created by)، Brendan Cowles (based on characters created by) امتیاز: 4.4راهنمای والدین Dead Again in Tombstone
نقدها و نظرات
Gimly (منتقد)
_Dead in Tombstone_ فیلمی نبود که اصلاً انتظار داشته باشم دنباله‌ای براش ساخته بشه. این قسمت دوم هم اصلاً در مسیری که حدس می‌زدم دنباله‌ش بره، حرکت نکرد. ولی خب _Dead Again in Tombstone_ اتفاقیه که افتاده، پس حدسم کلاً اشتباه از آب درآمد. فیلم به اندازه نسخه اول خوب نیست (خود فیلم اصلی هم همچین شاهکار پنج‌ستاره‌ای نبود). اما _Dead Again_ به‌خصوص توی بازار آشفته فیلم‌های وسترن امروزی، ارزش یک‌بار دیدن رو داره؛ اون هم بیشتر به لطف کل‌کل و دشمنی بین دنی ترخو (Danny Trejo) و جیک بوزی (Jake Busey) که برخلاف انتظار قابل تحمله. شاید نسبت به قسمت قبلی یکم زیادی توی فاز "اسطوره‌شناسی" فرو رفته باشه، اما در کل، ساخت _Dead Again in Tombstone_ شاید غیرمنتظره بود، ولی تجربه بدی نبود.
_امتیاز نهایی: ۲.۵ از ۵ - خیلی چیزهاش برام جذاب بود، ولی در کل خیلی جفت‌وجور از آب درنیامد._
Dark Jedi (منتقد)
قسمت اول یعنی Dead in Tombstone فیلم نسبتاً خوبی بود. نه خیلی عالی، ولی بد نبود. اما این فیلم که قسمت دومه، یکم ناامیدکننده بود. ایده کلی داستان خوبه؛ حداقل ایده‌ایه که من به طور کلی ازش خوشم می‌اد. اما خیلی بد اجرا شده. قرار بوده دنی نقش خدمتکار شیطان رو بازی کنه که قدرت‌های ماوراءالطبیعی داره و قراره حسابی گردوخاک کنه. می‌دونید، چیزی شبیه به "گوست رایدر" توی غرب وحشی. اما متأسفانه اصلاً این‌طوری نیست. بیشتر وقت‌ها داره واسه خودش ول می‌چرخه، زانو غم بغل گرفته و سعی می‌کنه رابطه‌شو با دخترش درست کنه. اصلاً حضور ترسناک یا قدرت‌های ماوراءالطبیعه خاصی از خودش نشون نمیده. هر وقت هم وارد عمل میشه، فقط کله‌ش رو می‌ندازه پایین و به هر چی می‌جنبه شلیک می‌کنه و معمولاً خودش هم این وسط تیر می‌خوره و "می‌میره"! بعدش دوباره زنده میشه و همین چرخه از اول تکرار میشه. تازه اواخر فیلم بالاخره یکم اکشن ماوراءالطبیعه می‌بینیم ولی دیگه برای نجات فیلم خیلی دیر شده و اون‌قدرها هم چنگ به دل نمی‌زنه. در کل فیلم‌نامه خیلی بی‌مزه و غیرقابل‌باوره. بیشتر به درد یک قسمت از یه سریال تلویزیونی می‌خوره تا یه فیلم سینمایی. واقعاً حیف شد. من کلاً دنی ترخو رو وقتی نقش‌های خفن و گردن‌کلفت بازی می‌کنه دوست دارم.
2017-10-25Filipe Manuel Neto (منتقد)
**دنباله فیلم توی تومبستون مرد.** اگه فیلم اول به نظر ارزان‌قیمت می‌رسید و خیلی روی کیفیت مانور نمی‌داد، این فیلم حتی از اون هم بدتر و حقیرتره. هر دو فیلم‌های خاصی هستن که برای جلب رضایت قشر خاصی از مخاطب‌ها ساخته شدن که دنبال اکشن‌های خام و خشن می‌گردن، نه اون سینمای شیک و کلاسیکی که همه دوست دارن. با این حال، نمیدونم آیا این فیلم حتی تونسته مخاطب‌های هدف خودش رو هم راضی کنه یا نه. مشکلات از فیلم‌نامه شروع میشه؛ یه فیلم‌نامه افتضاح با شخصیت‌پردازی‌های ضعیف و سطحی. «گررو» بعد از اینکه دیگه به شیطان خدمت نمی‌کنه (که در واقع همون بازبازیافت گوست رایدره، فقط بدون شعله‌های آتش و استخوان)، همچنان فناناپذیر مونده و دور و بر می‌چرخه و عدالت رو اجرا می‌کنه. اما توی این فیلم باید پا رو فراتر بگذاره و از یه عتیقه شرور و مرموز محافظت کنه که جکسون بومر (سرهنگ سابق کنفدراسیون) بی‌وقفه دنبالشه؛ کسی که مصممه شر مطلق رو روی زمین پیاده کنه و برای رسیدن بهش از تهدید کردن دختر گررو هم ابایی نداره.
علاوه بر اشتباهات تاریخی و ناهماهنگی‌های زمانی بی‌شماری که اشک استاد تاریخ آمریکا رو درمی‌آره، فیلم توی کلیشه‌های پی‌درپی می‌افته که اونو کسالت‌بار و تا حدی احمقانه می‌کنه. علاوه بر این، اکشن فیلم اون‌قدر شدید و بی‌وقفه است که انگار داری یه بازی ویدئویی عظیم رو تماشا می‌کنی و هیچ حس و هیجان واقعی‌ای بهت دست نمیده. اگه شخصیت اصلی بی‌هدف به نظر میرسه و حالا بدون هیچ منطق یا پایه دینی داره از یه عتیقه محافظت می‌کنه، خبیث داستان از اون هم بدتره: قبلاً توی بعضی فیلم‌ها دیده بودم که لباس کنفدراسیون تن شرور داستان کردن جالبه (مثلاً توی «هشت نفرت‌انگیز»)، اما آیا همه یادشون رفته که توی جنگ‌ها و ارتش‌ها، آدم‌های خوب و بد سمت هر دو طرف جبهه می‌جنگیدن؟
دنی ترخو این‌جا هیچ چیز جدیدی ارائه نمیده که توی فیلم اول بهترش رو انجام نداده باشه. اون بازیگر اکشن بدی نیست، اما توی صحنه‌های احساسی خیلی تصنعی و خراب بازی می‌کنه، مخصوصاً وقتی سعی می‌کنه جلوی الیسیا روتارو (بازیگر نقش دختر جذاب و نه چندان بی‌دفاع قهرمان) بازی کنه. جیک بوزی هم چنگی به دل نمی‌زنه و هر چقدر هم تلاش می‌کنه اصلاً خطری جدی به نظر نمی‌رسه، و الیزابت لاوندر هم بیشتر زمان فیلم از صحنه کناره‌گیری شده. مثل قسمت قبلی، فیلم همه‌چیزش رو روی اکشن ارزان و مداوم شرط‌بندی می‌کنه؛ طوری که با توجه به حجم سر و صدای دیداری و شنیداری و کیفیت پایین چیزی که نشون میده، تقریباً شبیه به یه فیلم راک یا بازی ویدئویی میشه. در مجموع فیلم خیلی تأسف‌باریه که اگه اصلاً پخش نمی‌شد سنگین‌تر بود.