அப்பா

timesofindia (منتقد)

همون‌طور که از اسمش پیداست، فیلم «آپا» (Appa) روی نقش پدرها تمرکز داره؛ اینکه چطور بچه‌هاشون رو بزرگ می‌کنن به یه عامل تعیین‌کننده تو زندگی اونا تبدیل می‌شه‌. ساموتیراکانی (Samuthirakani) مثل بعضی از فیلم‌های قبلیش، اینجا هم دست روی یه سری مسائل اجتماعی مهم گذاشته. برای شروع، ما با سه تا پدر طرفیم: دایالان (با بازی ساموتیراکانی)، یه آدم انسان‌دوست که امید زیادی به جامعه داره؛ سینگاپِرومال (با بازی تامبی رامایا)، یه آدم خودخواه که فقط به فکر آرزوهای خودشه؛ و نادونیلیان (با بازی نامو نارایانا)، یه مرد حسابگر که همیشه ترجیح می‌ده تو زندگی تو «حاشیه امن» بمونه. داستان از جایی شروع می‌شه که هر کدوم از این‌ها صاحب فرزند می‌شن و سعی می‌کنن فلسفه زندگی خودشون رو به بچه‌هاشون تزریق کنن. زن دایالان نمی‌تونه با این قضیه کنار بیاد که شوهرش می‌خواد پسرشون هم تفکرات پیشرو اون رو داشته باشه. وقتی می‌فهمه شوهرش قصد داره پسرشون، وتریسواران (با بازی ویگنش)، رو بیشتر به یه «انسان خوب» تبدیل کنه تا یه آدم «تحصیل‌کرده» با یه شغل پشت‌میزنشینی شیک، همه‌چیز به هم می‌ریزه. از اون طرف، سینگاپِرومال اصرار داره که پسرش چاکراوارتی (با بازی راغاو) رو دکتر کنه، اونم با وجود مخالفت‌های نه‌چندان جدی همسرش. اصول اخلاقی و اصرار اون روی یه سبک زندگی بیش از حد منضبط، برای چاکراوارتی به یه کابوس تبدیل می‌شه. نادونیلیان هم بچه‌اش، ماییلواگانام (با بازی ناسات)، رو همون‌طوری که خودش می‌خواد بزرگ می‌کنه؛ یعنی ازش می‌خواد از هر چیزی که ممکنه آرامش زندگیش رو به هم بزنه دوری کنه. البته همسرش هم نقش چندانی تو تصمیم‌گیری‌های خونه نداره.

داستان بیشتر روی رابطه دایالان و وتریسواران تمرکز داره و بخش‌های مربوط به این پدر و پسر واقعاً تماشایی و لذت‌بخش از آب دراومده. وقتی بچه‌ها بزرگ‌تر می‌شن و به سن نوجوانی می‌رسن، هر کدوم مسیر شغلی خودشون رو انتخاب می‌کنن. خیلی طبیعیه که وتریسواران به لطف راهنمایی‌های پدرش موفق می‌شه دنبال چیزی بره که دوست داره. چاکراوارتی برای برآورده کردن انتظارات بی‌پایان پدرش مدام دست‌وپا می‌زنه. جالب اینجاست که ماییلواگانام با وجود یه مشکل جسمی خاص و دلسردی‌هایی که از طرف پدرش می‌بینه، موفق می‌شه تو حوزه موردعلاقه‌اش حسابی بدرخشه. در این میان، وتریسواران و چاکراوارتی دلباخته دخترهایی می‌شن (با بازی گابریلا و یووالاکشمی) که تو موقعیت‌های مختلف باهاشون آشنا شدن. دایالان که تونسته رابطه دوستانه خوبی با همه بچه‌ها، از جمله دخترا برقرار کنه، برای همه‌شون به یه تکیه‌گاه و پدر قابل‌اعتماد تبدیل می‌شه.

با اینکه روند داستان کمی کنده، اما یه تراژدی غیرمنتظره رخ میده که زندگی یکی از این بچه‌ها رو به خطر می‌اندازه. نادونیلیان وقتی متوجه اشتباهی که تو تمام این سال‌ها در حق پسرش کرده می‌شه، حسابی به هم می‌ریزه، در حالی که سینگاپِرومال باید تقاص کارهای نادرستش رو پس بده.

با وجود روایت کند در بعضی بخش‌ها و ساختار نه‌چندان قوی، «آپا» قطعاً روی مسائلی دست می‌ذاره که باید سریعاً بهشون پرداخته بشه. مهم‌ترینشون، زندگی سخت و کابوس‌واریه که دانش‌آموزان تو مدارس تجربه می‌کنن و سوءاستفاده‌هایی که افراد با نفوذ برای توجیه کارهای نادرستشون انجام می‌دن. ساموتیراکانی دوباره در نقش بازیگر عالی ظاهر می‌شه، هرچند این بهترین نقش‌آفرینیش نیست. با این حال، در مقام کارگردان کمی بیش از حد نصیحت‌گونه رفتار می‌کنه. تامبی رامایا بازی تاثیرگذاری ارائه میده. اما جذابیت اصلی فیلم، بازی پسر بچه یعنی ناسات هستش، در حالی که ویگنش، راغاو و دخترا هم نقش خودشون رو خوب بازی کردن. موسیقی ایلایاراجا (Ilaiyaraaja) کمک چندانی به فیلم نمی‌کنه، درست مثل حضور کوتاه ساسیکومار (Sasikumar) که تاثیر خاصی نداره.