தில்லுக்கு துட்டு

timesofindia (منتقد)

امتیاز: 6

بعضی فیلم‌ها هستن که با اینکه در کل چنگی به دل نمی‌زنن، ولی صرفاً به خاطر اینکه بخش‌های بعد از نیمه فیلم (فاصله استراحت) اون‌قدر سرگرم‌کننده‌ هست که خستگی و کسالت صحنه‌های اول رو بشوره ببره، قسر درمی‌رن. فیلم Dhilluku Dhuddu دقیقاً از همین دست فیلم‌هاست. رام‌بهالا، کارگردان کار، خیلی لفتش می‌ده تا موتور داستان رو روشن کنه. اولش یه مقدمه نشون می‌ده که قشنگ به درد یه فیلم ترسناک کلیشه‌ای می‌خوره، بعد یهو کات می‌زنه به کومار (سانتانام)، یه پسر بی‌خیال و سر به هوای طبقه متوسط. این وسط مجبوریم یکی از آبکی‌ترین و بی‌مزه‌ترین ماجراهای عاشقانه‌ این چند وقت اخیر رو تحمل کنیم. بدتر از همه اینکه بازیگر زن اصلاً به نقش نمی‌خوره و خود قهرمان داستان هم توی این صحنه‌ها بدجوری پادرهوا و معذبه. کلیشه‌ای بودن شدید ماجرا هم کمکی به قضیه نمی‌کنه؛ داستان از این قراره که کاجال (شانایا)، معشوقه کومار، دختر یه نزول‌خواره (با بازی ساراب شوکلا، صرفاً برای گرفتن دستمزد!) که به هیچ وجه زیر بار این وصلت نمی‌ره. برای همین، با کمک یه آدمکش اجاره‌ای (راجندران)، تصمیم می‌گیره کومار رو بکشه و کل خانواده‌ش رو به عمارتی توی یه تپه دورافتاده دعوت می‌کنه. اما چیزی که هیچ‌کس خبر نداره اینه که اون عمارت توسط یه روح قدرتمند تسخیر شده. این وسط، کومار فکر می‌کنه همه این ارواح یه صحنه‌سازی ساختگیه و همین سوءتفاهم باعث موقعیت‌های خنده‌داری می‌شه.

صحنه‌های ترسناک اولش نوید این رو می‌دن که قرار و زهره‌ترک بشیم، ولی رام‌بهالا اصلاً لحن فیلم رو جدی نمی‌کنه؛ شاید نگران بوده تماشاچی‌هایی که صرفاً برای خندیدن اومدن دلزده بشن. خوشبختانه فیلمبرداری دیپاک کومار پادی یه فضای دلهره‌آور خوبی به این سکانس‌ها داده. دقیقاً توی بخش‌هایی که جای روح واقعی و روح قلابی با هم قاطی می‌شه، فیلم تازه شبیه همون چیزی می‌شه که توی تیزرهاش تبلیغ شده بود. فیلم اونقدری که انتظار دارید کلیشه‌های ژانر وحشت رو مسخره و هجو نمی‌کنه، اما شوخی‌ها بالاخره کار خودشون رو می‌کنن و می‌گیرن؛ هرچند هی با خودمون می‌گیم کاش خنده‌دارتر بودن (مخصوصاً که سازنده‌هاش همون تیم برنامه محبوب Lollu Sabha هستن). در حالی که کاروناس و آناندراج (که توی صحنه‌های اول شبیه هالک هوگان تیپ زده) مکمل‌های خوبی هستن، خود سانتانام هم که با هر فیلم اعتمادبه‌نفس بیشتری توی نقش اول پیدا می‌کنه، همون شوخی‌های کلامی، متلک‌ها و تشبیه‌های همیشگی خودش رو اجرا می‌کنه. اما راستش، سنگینی بار این صحنه‌ها بیشتر روی دوش راجندرانه و واکنشی که این روزها از تماشاچی‌های سینما می‌گیره؛ این بازیگر باز هم غوغا می‌کنه. از ماچ کردن دهن یکی از نوچه‌ها گرفته تا نگه داشتن شمع روشن روی کله کچلش، دست به هر کاری می‌زنه تا خنده بگیره! گاهی اوقات فقط همین اندازه از لودگی و دیوونه‌بازی کافیه تا حس کنی وقتت تلف نشده و سرگرم شدی.

2016-08-22