Ein Weg

CinemaSerf (منتقد)

هممم. شاید این ایده روی کاغذ یا حتی روی صحنه تئاتر بهتر جواب می‌داد؛ جایی که محدودیت‌های دکور می‌تونست حس صمیمیت بیشتری بهش بده. اما به عنوان یه فیلم سینمایی، همه‌چیز تا حدی معمولی و ساده‌ست. داستان درباره دو تا مرده (هرچند می‌تونست درباره هر زوج بزرگسال دیگه‌ای باشه) به نام‌های «آندرئاس» (مایک هافمن) و «مارتین» (ماتیس راینهارت) که یه پسر جوان به نام «مکس» دارند و زندگی مشترک‌شون رو حالا ما توی حدود صد دقیقه طولانی تماشا می‌کنیم/شریک می‌شیم/تحمل می‌کنیم. نه اینکه خسته‌کننده باشه - اتفاقاً کمبود دیالوگ‌ها گاهی اوقات خیلی خوب جواب داده - فقط شاید زیادی شبیه زندگی واقعی شده. اتفاق خاصی نمیافته و وقتی هم میافته، لزوماً برای بیننده خیلی جذاب نیست یا کمی ساختگی و دراماتیک به نظر می‌رسه. زمان فیلم هم طولانیه و بین بازه‌های زمانی فاصله‌هایی هست. گاهی این موضوع خوبه اما نزدیک به آخر فیلم، کمی گیج‌کننده می‌شه؛ انگار نویسنده‌ها فقط می‌خواستند قضیه رو زودتر سر و تهش رو هم بیارند. فیلم‌برداری قشنگی داره، اما حس می‌کردم مثل یه مگس روی دیوار دارم چیزی رو تماشا می‌کنم که نه چندان جذاب بود و نه اصلاً به من ربطی داشت.