Britney Ever After
روایتی از زندگی و حرفه بریتنی اسپیرز (Britney Spears)، خواننده مشهور؛ از آغاز فروتنانهاش در برنامه «باشگاه میکی ماوس» تا رسیدن به اوج شهرت، سقوط جنجالی و پر سر و صدا در رسانهها، و در نهایت بازگشتی باشکوه و تاریخی.
سال انتشار: 2017 کارگردان: Leslie Libman ژانر: Biography، Drama، Music نویسندگان: Anne-Marie Hess امتیاز: 2.6راهنمای والدین Britney Ever After
نقدها و نظرات
Dan_Tebasco (منتقد)
**اوپس! لایفتایم باز هم گند زد**
یه فیلم زندگینامهای زیر خط متوسط درباره یه ستاره که اگه شبکه لایفتایم (Lifetime) نبود، عمراً کسی درباره زندگیش فیلم نمیساخت. منظورم این نیست که بریتنی ستاره بزرگی نیست، ولی واقعاً زندگیش اونقدرها هم محتوا نداره که بشه ازش یه فیلم درآورد. اون در مقایسه با بقیه ستارهها زندگی نسبتاً «کسلکنندهای» داشته و این قضیه توی فیلم خیلی دردناک و تابلوییه؛ تا جایی که اوج درام فیلم میشه کچل کردن سرش!
بریتنی توی فیلم به عنوان یه شخصیت خیلی سکسی به تصویر کشیده میشه که کمپانیش مجبوره تو رسانهها اونو یه دختر پاک و معصوم نشون بده. اما چون این یه کار از شبکه لایفتایمه، اونا مجبورن همهچیز رو خانوادگی نگه دارن که خودش یه تضاد مسخره ایجاد میکنه. از طرفی، فیلم تمام مسئولیت کارهای بریتنی رو از دوشش برمیداره و تقصیر تمام رابطههای شکستخوردهش رو فقط میندازه گردن مردهای زندگیش. خب شکی نیست که بعضی از اون مردها آدمهای داغونی بودن، ولی فیلم دیگه خیلی زیادهروی کرده.
ناتاشا باست (Natasha Bassett) که نقش بریتنی رو بازی میکنه در بهترین حالت بازیش متوسطه؛ احتمالاً بیشتر به خاطر اینکه میتونسته ادای خوندن بریتنی رو خوب دربیاره انتخاب شده تا توانایی بازیگریش. اونا حتی نتونستن حق پخش آهنگهای اصلی بریتنی رو بخرن، واسه همین مجبور شدن از کاور آهنگهای قدیمی و یکی دو تا آهنگ جدید که شبیه کارهای بریتنی هستن استفاده کنن. البته این قضیه توی فیلمهای زندگینامهای لایفتایم کاملاً عادیه.
نیتن کیز (Nathan Keys) در نقش جاستین تیمبرلیک (Justin Timberlake) یه کم بهتره؛ لحن حرف زدن و تیپش شبیه جاستین هست ولی در کل نباید انتظار داشته باشید بازیها شگفتزدهتون کنه.
در نهایت، از دیدنش زجر نکشیدم ولی اصلاً فیلم خوبی هم نبود. اگه بخوام لطف کنم، نمره ۳.۵ یا نهایتاً ۴ از ۱۰ بهش میدم. ولی قطعاً دیگه هیچوقت سراغش نمیرم!