My Pet Dinosaur

Reno (منتقد)

**داستانی که قبل از این هزار بار تعریف شده!**

فیلم‌های استرالیاییِ کم‌امتیاز زیادی وجود دارن، اما این یکی قطعاً ناامیدکننده‌ست. اولش فکر می‌کردم الکی بهش حمله شده و نقد منفی گرفته، اما بعد از دیدنش فهمیدم اصلاً فیلم خوبی نیست و حقش همین بازخوردها بوده. با چنین کیفیتی در تولید، حداقل باید یه خط داستانی درست‌وحسابی درمی‌آوردن. از نظر بصری بدک نبود و متوسط بود، اما داستان... سازنده‌ها خیلی شانس آوردن که کسی ازشون به خاطر اسکی رفتن و کپی‌برداری از فیلم‌های دیگه شکایت نکرده! بچه‌های دوچرخه‌سوار، آزمایش علمی که خراب شده، برادر رو اعصاب و دوست‌‌پسر جدید مامان، دختر تازه‌وارد به شهر... تمام چیزهایی که قبلاً هزار بار دیدید توی این فیلم هست. از همه این‌ها بدتر، اون ژنرال ارتش بود که افتضاح بازی می‌کرد! چرا برای چنین نقش مهمی یه بازیگر درست‌وحسابی نیاوردن؟ بازی اون سربازها هم که دیگه واویلا، حتی از فیلم‌های تلویزیونیِ بچه‌گانه هم ضعیف‌تر بود.

یه بچه‌ توی اتاقش یه دایناسور کوچولو پیدا می‌کنه که انگار از واکنش شیمیاییِ وسایلی به وجود اومده که با دوستاش موقع گشت‌وذار تو جنگل پیدا کرده بودن. حالا قایم کردن این موجود ناشناخته که مثل باد داره رشد می‌کنه براش سخت می‌شه، مخصوصاً با وجود ارتش که داره کل شهر رو زیر و رو می‌کنه. ادامه فیلم و ماجراجویی‌هاش هم به این می‌پردازه که داستان به کجا می‌رسه و چطوری تموم می‌شه. بازی بچه‌ها خوب بود، اما بقیه نه. همون‌طور که گفتم، داستان بدترین ضربه رو به فیلم زده. آخر فیلم هم نتونست جواب درست‌وحسابی به معماهای داستان بده. دیدنش فقط زمانی ارزش داره که تو عمرتون فیلم زیادی ندیده باشید، که خب این موضوع شامل اکثر بیننده‌ها نمی‌شه. با این حال فکر کنم بچه‌ها ازش خوششون بیاد. ولی به هر حال من همیشه فیلم‌هایی مثل «ای.تی»، «زمین به اِکو» یا «گونیز» رو به این فیلم ترجیح میدم. _امتیاز: ۳ از ۱۰_