Vice
جورج دبلیو بوش (George W. Bush)، فرماندار تگزاس، دیک چینی (Dick Cheney)، مدیرعامل شرکت هالیبرتون را به عنوان معاون خود در انتخابات ریاستجمهوری سال ۲۰۰۰ انتخاب میکند. چینی که با دنیای سیاست بیگانه نیست، سوابق درخشانی چون ریاست کارکنان کاخ سفید و وزیر دفاع را در کارنامه دارد. وقتی بوش با اختلافی اندک پیروز میشود، چینی از قدرت تازه خود برای بازتعریف ساختار کشور و جهان استفاده میکند.
سال انتشار: 2018 کارگردان: Adam McKay ژانر: Biography، Comedy، Drama نویسندگان: Adam McKay امتیاز: 7.2نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
من چون استرالیایی هستم و زیر ۳۰ سال سن دارم، دیک چینی هیچوقت برام آدم مهمی نبود که بخوام بهش توجه کنم. فقط در همین حد میدونستم که به یه بنده خدایی شلیک کرده بود و اون طرف بعدش مجبور شده بود عذرخواهی کنه! و اینکه یکی از اون عروسکگردانهای خبیث پشت پرده جورج بوش بود. همین.
پس با اینکه موضوع دیک چینی چیزی نیست که بگم برام «مهمه»، ولی برام تکراری هم نبود. فقط چون دوستم برای تولدش میخواست این فیلم رو ببینه رفتم، ولی خوشحالم که دیدمش. نمیتونم بگم عاشق فیلم «معاون» شدم، ولی برای منی که معمولاً سراغ اینجور سبکها نمیرم، واقعاً مجذوبکننده بود.
نمره نهایی: ۳ ستاره - خوشم اومد. پیشنهاد میکنم یه بار ببینیدش.
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
فیلم معاون (۲۰۱۸)
کارگردانی: ۸/۱۰
فیلمسازی: ۷.۵/۱۰
داستان: ۸/۱۰
بازیگری: ۹.۵/۱۰
سرگرمی: ۸/۱۰
موسیقی متن: ۹/۱۰
نمره نهایی: ۸.۳/۱۰
بهترین بازی: کریستین بیل
خلاصه: فیلم «معاون» نسبت به خیلی از رقبای خودش در ژانر سیاسی سینمای آمریکا برتری داره. آدام مککی (Adam McKay) داستانی بسیار آموزنده، دراماتیک و تا جایی که میشه حدس زد دقیق، از زندگی دیک چینی و دولت جورج دبلیو بوش ارائه داده.
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
خب، اصلاً کار سختی نیست که دیک چینی رو یه آدم شرور نشون بدیم. اما متأسفانه این فیلم یه قدم فراتر رفته و کاملاً مغرضانه به نظر میاد.
ده دقیقه که از فیلم میگذره، حس نمیکنید دارید یه اثر منصفانه و نقادانه مثل فیلم «W» الیور استون یا حتی «Fair Game» لیمان رو میبینید. در عوض با فیلمی طرف هستید که از اول تا آخر شبیه یه ترور شخصیتیه. آدم تعجب میکنه که چرا کارگردان آخر فیلم، آتیشسوزی رایشتاگ رو هم ننداخت گردن اون!
دقت کنید، داریم درباره دیک چینی حرف میزنیم؛ کسی که میشه بدون تبدیل کردن فیلم به یه بیانیه تند سیاسی، ازش یه هیولا ساخت. پس وقتی حس میکنید فیلم داره زیادهروی میکنه، یعنی واقعاً داره زیادهروی میکنه. نقطه قوت فیلم بازی کریستین بیل هست که با وجود فضای فیلم، یه چینیِ فوقالعاده رو به تصویر میکشه. اما سام راکول در نقش بوش اصلاً خوب نیست، طوری که آدم آرزو میکنه کاش ویل فرل رو جاش میذاشتن. در نهایت، این فیلم یه حمله مستقیمه که حتی سعی نمیکنه خودش رو مخفی کنه.
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
کریستین بیل از تمام مهارتهای بازیگریش و البته گریمهای سنگین استفاده کرده تا روایتی جذاب، هرچند تا حد زیادی حدسی، از قدرت گرفتن دیک چینی ارائه بده. مردی که در دوران مدرسه تواناییهای متوسطی داشت، اما تونست سیستم سیاسی آمریکا رو جوری بازی بده که وقتی به معاونت ریاستجمهوری رسید، به قول آدام مککی، حاکم واقعی ایالات متحده باشه.
خیلی جالبه که چطور این دومینوها چیده میشن؛ شبکه قدیمی رفقا که اول دونالد رامسفلد (استیو کارل) رو به قدرت میرسونه تا مسیر رو برای چینی جاهطلب هموار کنه. همسرش «لین» (ایمی آدامز) هم دستکمی از اون نداره و در قدرتطلبی با شوهرش شریکه.
ورود جورج بوش پسر که ظاهراً بیعرضه و نابلد به نظر میاد، بازی رو کاملاً به نفع چینی تغییر میده. حملات ۱۱ سپتامبر و حمله به عراق طوری نشون داده میشن که انگار تصمیمات دولتی درون دولت بوده. فیلم با اینکه لحن طنز آثار آرون سورکین رو نداره، اما ارزیابی تاریک و گاهی ناامیدکنندهای از دموکراسی کاغذی آمریکا، خریدن قدرت با پول و رسیدن آدمهای بیکفایت به کدهای هستهای ارائه میده. یه جاهایی خندهداره و یه جاهایی واقعاً ترسناک. بیل و آدامز عالی هستن و یه زوج قدرتمند رو نشون میدن که شاید حتی کلینتونها رو هم رو سفید کنن! چقدرش واقعیه؟ خیلی مهم نیست؛ سیاست آمریکا یه بازی بیرحمانهست.