ユリゴコロ
فیلم «یوریگوکورو» اقتباسی از رمانی به همین نام نوشته ماهوکارو نوماتا در سال ۲۰۱۱ است. پدر ریوسوکه که به سرطان پیشرفته مبتلاست، دفترچه خاطراتی دارد. وقتی خانواده دفترچه خاطرات پدر را در دفترش پیدا کرده و ورق می‌زنند، با یادداشت‌هایی مواجه می‌شوند که توسط یک قاتل نوشته شده است. آیا این‌ها داستان‌هایی خیالی هستند یا خاطرات صاحب دفترچه؟
سال انتشار: 2017 کارگردان: Naoto Kumazawa ژانر: Mystery نویسندگان: Mahokaru Numata، Naoto Kumazawa امتیاز: 6.6نقدها و نظرات
Alunauwie (منتقد)
«یوریگوکورو» یه ثریلر روان‌شناختی فوق‌العاده درگیرکننده‌ست که بر اساس رمان ماهوکارو نوماتا ساخته شده و زندگی تکان‌دهنده دختری رو به تصویر می‌کشه که از بچگی به یه قاتل تبدیل شده؛ فیلمی پر از پیچیدگی‌های عاطفی و اخلاقی عمیق. بازی‌ها عالیه — به‌خصوص بازیگر خردسال — و داستان‌گویی طوریه که کاملاً غرقت می‌کنه. فیلم تونسته بین محتوای آزاردهنده و عناصر سینمایی قوی تعادل برقرار کنه، طوری که تا آخر داستان از نظر احساسی درگیرت نگه می‌داره. تماشای این فیلم به خاطر تم‌های تاریکش به افراد زیر ۱۸ سال پیشنهاد نمیشه. «یوریگوکورو» نگاهی تلخ و فراموش‌نشدنی به بی‌توجهی والدین و عواقب فاجعه‌بار از دست رفتن قطب‌نمای اخلاقیه. نقد کامل رو می‌تونید اینجا بخونید: (نسخه اندونزیایی: alunauwie.com)
2025-09-17druscilla_of_old (منتقد)
شرمنده، ولی برعکسِ چیزی که این ثریلر ناامیدکننده ژاپنی می‌خواد بهمون قالب کنه، بارداری و زایمان درمانی برای سایکوپاتیِ مادرزادی نیست! این تازه یکی از هزاران مشکل فیلمه. اگه با این انتظار سراغ فیلم میرید که یه ثریلر معمایی خوش‌ساخت ببینید که تا لحظه آخر حدس زدن رو براتون سخت کنه و تهش با یه توئیست خفن غافلگیرتون کنه، سخت در اشتباهید و بدجور ناامید میشید. این فیلم صرفاً یه داستان عاشقانه ملودرامه — اونم از نوع ضعیفش — که فقط از المان‌های ثریلر و وحشت استفاده کرده تا خودش رو به طرفداران این ژانرها قالب کنه. تازه با همه این‌ها، یه سری جاهای داستان انقدر غیرقابل‌باوره که رسماً به منطق مخاطب توهین می‌کنه؛ مثلاً تصادف‌های داستانی‌ای توش هست که فقط تو سریال‌های ترکی و تله‌نولاها می‌بینید (بدون قصد توهین به این ژانرها). واقعاً حیف، چون این فیلم پتانسیل خیلی زیادی داشت. شرور زنی که اینجا خلق شده، اگه دست نویسنده‌های باکفایت‌تری بود می‌تونست به یه شخصیت منفی فوق‌العاده ماندگار در تاریخ سینما تبدیل بشه، نه این کاراکتر ضعیف و گریه‌اویی که تهش به یه مادر و زن خانه‌دار تبدیلش کردن. خلاصه اگه دنبال یه «رومانس تاریک» با چندتا صحنه شوکه‌کننده هستید و قوه باکِردارتون کلاً منطق رو تعطیل کرده، حتماً ببینیدش. در غیر این صورت، به‌خصوص اگه عاشق فیلم‌های معمایی و ترسناک پر از هیجان و توئیست‌های خفن هستید، پیشنهاد می‌کنم کلاً دور این فیلم رو خط بکشید.
2026-07-10