Party Bus To Hell
وقتی یک اتوبوس پارتی پر از جوانان جذاب که عازم جشنواره برنینگ من است، وسط بیابان و درست در میان گروهی از شیطانپرستان خراب میشود، جهنم واقعی به پا میشود. یک قتلعام باعث میشود هفت بازمانده در اتوبوس گیر بیفتند؛ آنها برای بقا میجنگند در حالی که شک دارند شاید یک یا چند نفر از خودشان آن کسی نباشند که نشان میدهند.
سال انتشار: 2017 کارگردان: Rolfe Kanefsky ژانر: Comedy، Horror نویسندگان: Rolfe Kanefsky، Michael Mahal، Sonny Mahal امتیاز: 3.8راهنمای والدین Party Bus To Hell
نقدها و نظرات
Wuchak (منتقد)
***یه ترسناک سرگرمکننده و کمهزینه تو کویر نوادا، اما سطحی و یکبعدی***
یه اتوبوس پر از آدمهای اهل پارتی از لاس وگاس به سمت فستیوال برنینگ من در حرکت به سمت نواداست که تو کویر گیر میافتن و یه فرقه شیطانی بهشون حمله میکنه. تارا رید (Tara Reid) هم یه نقش کوتاه تو اوایل فیلم داره.
فیلم «اتوبوس پارتی به مقصد جهنم» (2017) همون پلات داستانی فیلم کمهزینهتر «The Craving» (2008) رو داره، اما به جای هیولای کشنده، یه فرقه خبیث رو جایگزین کرده؛ تازه «The Craving» یه ترسناک جدی بود در حالی که «اتوبوس پارتی» رسماً یه کمدی-ترسناکه.
لوکیشنهای کویری، شیطانپرستها و لباسهای مسخره یادآور فیلمهای «مسابقه با شیطان» (Race with the Devil 1975) و «مکس دیوانه ۲» (The Road Warrior 1981) هستن (حتی اسم مکس دیوانه تو فیلم آورده میشه). اما با فاصله ضعیفترینشونه و «The Craving» با وجود بودجه پول خردش بهترینشون بود.
بهترین نکات درباره «اتوبوس پارتی» لوکیشنهای کویری فوقالعاده، موسیقی متن باکیفیت با چندتا قطعه متال عالی، و لحن بامزه و پرانرژی فیلمه. هیولای نهایی هم ظاهر کاملاً خفنی داره. اما همهچیز با غرق شدن تو یه فضای کثیف که مرزهای مبتذل رو رد میکنه خراب شده. یه ایراد دیگه یکبعدی بودن بخش زیادی از فیلمه: یه گروه که تو اتوبوس حبس شدن و آدمای خبیث از بیرون حمله میکنتد. بعد از مدتی خستهکننده میشه. فیلم ضعیف «Vampegeddon» (2010) یکی دیگه از نمونههای فوق کمهزینهست برای مقایسه، اما «اتوبوس پارتی» بهمراتب بهتر از اونه. فیلم ۱ ساعت و ۲۱ دقیقهست و تو نوادا فیلمبرداری شده. نمره: -D