تنت
در دنیای گرگومیش جاسوسی بینالمللی، یک مامور بینام سیآیای (CIA) که با نام «پروتاگونیست» (The Protagonist) شناخته میشود، توسط سازمان مرموزی به نام «تنت» (Tenet) استخدام میشود تا در یک ماموریت جهانی که فراتر از زمان واقعی جریان دارد، شرکت کند. ماموریت او: جلوگیری از آندری ساتور (Andrei Sator)، یک الیگارش مرتد روسی با توانایی پیشآگاهی، از شروع جنگ جهانی سوم. پروتاگونیست به زودی هنر «وارونگی زمان» را به عنوان راهی برای مقابله با تهدیدی که در پیش است، فرا میگیرد.
سال انتشار: 2020 کارگردان: Christopher Nolan ژانر: Action، Sci-Fi، Thriller نویسندگان: Christopher Nolan امتیاز: 7.3نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
من کاملاً درک میکنم که کریستوفر نولان (Christopher Nolan) داره با زمان بازی میکنه، چون موضوع فیلم همینه - و بله، اون به ساختن فیلمهای گیجکننده معروفه - اما اینجا نولان چیزی ساخته که اصلاً جذاب نیست. ایده عقب رفتن چیزها باحاله، اما قوانینش مشخص نیست. ما هیچوقت نمیفهمیم هدف اصلی چیه - من معما و راز رو درک میکنم، اما فیلم باید جالب باشه و «تنت» واقعاً نیست. هیچچیز اینجا من رو ترغیب نمیکنه که بخوام معماها رو حل کنم؛ فیلم کاملاً فراموششدنیه. مطمئناً میگید باید روی پرده بزرگ دیده بشه، اما زمان طولانی فیلم باعث میشه برای مخاطب عام خستهکننده باشه. متأسفانه «تنت» نیومده که گیشه سال ۲۰۲۰ رو نجات بده. من توی سینما کار میکنم و باید بگم فیلم اصلاً در حد انتظار نفروخت. احتمالاً ویدیوهای یوتیوبی که از فیلم ایراد میگیرن خیلی بیشتر از ویدیوهای تحلیلی باشن. کریستوفر نولان فراموششدنیترین فیلمش رو تا به امروز ساخته - فیلم بدی نیست و مطمئنم طرفدارهای دوآتیشهاش عاشقش میشن، اما برای بقیه چیز خاصی نداره. «تنت» به عنوان یه «شاهکار بصری انقلابی» یا «نجاتدهنده سینما» تو یادها نمیمونه؛ بلکه به خاطر زمان اکران عجیبش و نمایش در دوران پاندمی جهانی یادآوری میشه که واقعاً حیف شد. مثل بقیه امسال، «تنت» هم یه فرصت سوختهست. نقد کامل کریس رو اینجا بخونید... https://www.maketheswitch.com.au/article/review-tenet-time-runs-up-like-my-enjoyment-of-nolans-latest-film
2020-08-25
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
کریستوفر نولان (Christopher Nolan) تعدادی از فیلمهای مورد علاقه من در این قرن رو ساخته. از «ممنتو» (Memento) گرفته تا «دانکرک» (Dunkirk)، هنوز فیلمی ازش ندیدم که بدم بیاد، پس همیشه توقعات ازش بالاست. پاندمی کرونا سینماهای دنیا رو بست، اما خوشبختانه بعضی کشورها باز کردن. تماشای «تنت» در آیمکس (IMAX) اولین تجربه سینمایی من از ماه فوریه بود! به عنوان کسی که عاشق «تجربه سینمایی» هست، همیشه روز بازگشتم به سینما رو فارغ از کیفیت فیلم دوست خواهم داشت. اما وقتی با لبخند از سالن اومدم بیرون، اون روز برام خاصتر شد. این روزها مردم از همه چیز شکایت میکنن، مخصوصاً تو فضای مجازی. پس تعجب نمیکنم که شعار تبلیغاتی «نجاتدهنده سینما» به مذاق خیلیا خوش نیومد. اگه نولان هیتر کم داشت، با این کمپین حتماً چندتای دیگه هم پیدا کرد. من؟ به چشم یه ترفند بازاریابی بهش نگاه میکنم که هدفش هایپ کردن فیلمه. واقعاً نمیفهمم چرا این شعار انقدر جنجال راه انداخت. معلومه که منظور این نیست که نولان قراره سینما رو از مرگ نجات بده؛ فقط یه شعاره برای اولین بلاکباستر بزرگ بعد از چندین ماه! اگه فیلمی باشه که حتماً باید روی بزرگترین پرده ممکن دیده بشه، اون همین فیلمه. از دستاوردهای فنی فوقالعادهاش بگم؛ «اینسپشن» و «اینترستلار» جلوههای بصری خیرهکنندهای داشتن، اما «تنت» هم پا به پای اونا میاد. نولان با لوکیشنهای عظیم و پیچیده، یه اکشن نفسگیر بر اساس یه مفهوم زمانی عجیب ارائه میده که مخ آدم رو سوت میاندازه. فیلمبرداری هویت ون هویتما (Hoyte van Hoytema) در صحنههای اکشن عالیه و کنترل عجیبی روی کارش داره. نولان گفته بود «تنت» سختترین فیلم برای تدوینه و جنیفر لیم (Jennifer Lame) واقعاً گل کاشته. تدوین او در سکانسهای وارونگی زمان حیاتیه و ریتم فیلم رو عالی نگه داشته. موسیقی لودویگ گورانسون (Ludwig Göransson) هم به شدت قدرتمنده، مخصوصاً در پرده سوم. طراحی صحنه نیتن کراولی (Nathan Crowley) هم انقدر واقعگرایانهست که آدم باورش میشه این اتفاقات ممکنه در دنیای واقعی بیفته. استفاده از جلوههای میدانی و بدلکاریهای واقعی به جای CGI، حسی به فیلم داده که با کامپیوتر غیرممکنه. از نظر داستانی... اینجا کمی قضیه پیچیده میشه. صادقانه بگم، دنبال کردن داستان برای من اونقدرها که میگفتن سخت نبود. البته این به معنی ساده بودن فیلم نیست؛ فیلم پر از توضیحات سنگین درباره فیزیک کوانتوم خیالیه که ممکنه خیلیا رو گیج کنه. یکی از مشکلات اصلی من با فیلم، حجم زیاد دیالوگهای توضیحی (Exposition) هست. انقدر اطلاعات زیاده که یادآوری همهشون سخته. بعضی دیالوگها هم خیلی زورکی به نظر میرسن، انگار فیلم وایمیسته تا شخصیتها مستقیم برای تماشاگر توضیح بدن. جان دیوید واشینگتن (John David Washington) هرچی جلوتر میریم بهتر میشه، اما در نیمه اول بیشتر شبیه یه واسطه بین فیلم و تماشاچیه که فقط سوال میپرسه. رابرت پتینسون (Robert Pattinson) هم خیلی جذاب و اتفاقاً بامزه بازی کرده. برخلاف نقدها که میگفتن فیلم شوخی نداره، به نظرم لحظات طنز خوبی داشت. الیزابت دبیکی (Elizabeth Debicki) هم احتمالاً بهترین بازی فیلم رو ارائه داده و بار احساسی داستان روی دوش اونه. در مقابل، کنت برانا (Kenneth Branagh) یه ویلن روسی کلیشهای با انگیزههای تکراریه که برای چنین فیلم نوآورانهای زیادی فرمولی به نظر میرسه. در نهایت، نولان با تمام وسواسش، فیلمی ساخته که شاید نقصهایی داشته باشه اما پدیدهست. «تنت» یه روایت پیچیده با اکشنهای میدانی فکانداز هست. نولان کارگردان ماهریه، اما باید مدیون تیم فنیاش باشه که چنین شاهکار بصریای خلق کردن. نمره: -A
2020-08-27
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
یه لحظه وسط فیلم هست که یهو حس میکنی همه قطعات پازل دارن میافتن سر جاشون. تا قبل اون، فیلم سرگرمکننده بود و صحنههای بزرگ نولانی داشت، اما ایده اصلی یعنی «وارونگی زمان» بیشتر شبیه یه قرتیبازی بصری بود تا یه بخش حیاتی از داستان. اما بعد اون «لحظه» میرسه - یه عبور ساده از یک آستانه - که یهو میفهمی این ایده بصری چطوری قراره تو بقیه فیلم نقش بازی کنه و چطور کل ساعت اول فیلم فقط زمینهچینی برای اتفاقات بعدی بوده. این از اون پیچشهایی نیست که غافلگیرت کنه، بلکه یه توضیح بصریه که فیلم منتظرش بوده. نولان ریسک بزرگی کرد که این لحظه رو انقدر عقب انداخت و ممکنه بعضیا تا اون موقع خسته شده باشن، اما اگه تا اونجا با فیلم همراه بمونید، یه حس هیجان فوقالعاده بهتون دست میده. بازیها عالیه، مخصوصاً کنت برانا (Kenneth Branagh) که قشنگ تو نقشش غرق شده. موسیقی هم به سبک هانس زیمر، بلند و کوبندهست. شاید به پای «اینسپشن» نرسه، اما ابعادش به همون اندازه چشمگیره. قطعاً بعد فیلم کلی تئوری و بحث راه میافته. در کل کار خیلی خوبی بود، هرچند اولش کمی لنگ میزد.
2020-08-27
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
اخیراً ازم پرسیدن این فیلم بهتر از «اینسپشن» (Inception) هست یا بدتر. شخصاً فکر میکنم نمیشه فیلمهای نولان رو با هم مقایسه کرد، جز اینکه بگیم همهشون رو خودش ساخته. مثل کارهای تارانتینو، هر فیلم یه شاهکار مستقل و زندهست... اگه طرفدار نولان هستید، حتماً ببینید!
2020-09-04
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
**_یک نمایش زیباییشناسانه که اصلاً به آدمها اهمیت نمیده (و محض رضای خدا، مشکل کریستوفر نولان با میکس صدای درستوحسابی چیه؟)_**
تماشای «تنت» (Tenet)، جدیدترین اثر کریستوفر نولان، من رو یاد یه داستان معروف (شاید ساختگی) انداخت: توی رقابت فضایی، ناسا میلیونها دلار خرج کرد تا خودکاری بسازه که توی بیوزنی بنویسه، اما روسها خیلی ساده از مداد استفاده کردن. به نظر من نولان انقدر درگیر ساختن اون «خودکار» پرزرقوبرق شده که «مداد» ساده (یعنی اصول اولیه داستانگویی) رو کلاً یادش رفته. «تنت» بیشتر از هر کار دیگهاش، روی ترکیب فلسفه و علم با سرگرمی عامهپسند تمرکز کرده، اما اصول اولیهای مثل قوس شخصیتی، همدلی و انگیزه رو نادیده گرفته. اشتباه نکنید، من عاشق تجربههای سینمایی خاص هستم، اما «تنت» یه آشفتگی بیروح و بدنویسیه که بیش از حد خودش رو جدی گرفته. نولان ده سال روی داستان و پنج سال روی فیلمنامه وقت گذاشته تا دوباره به موضوع زمان بپردازه. این موضوع تو «ممنتو»، «اینسپشن»، «اینترستلار» و «دانکرک» هم بود. تماشای یه فیلم بلاکباستر که به مفاهیمی مثل آنتروپی، ترمودینامیک و پارادوکس پدربزرگ میپردازه جذابه، اما نولان با این سوالات فلسفی هیچ کار خاصی نمیکنه. مشکل اصلی فیلم پیچیدگی یا ساختار پازلگونهاش نیست، بلکه مشکلات ساختاری و میکس صدای افتضاحشه. فیلم از نظر بصری فوقالعادهست، اکشنها و فیلمبرداری عالی هستن، اما زیر این لایه براق، هیچچیز ارزشمندی نیست. این فیلمی هست که اصلاً به انسانها اهمیت نمیده. شخصیت اصلی (پروتاگونیست) اصلاً شبیه یه آدم واقعی نیست؛ اون فقط یه وسیلهست تا نولان داستان رو برامون توضیح بده. هیچ احساسی نداره، انگیزهاش ملموس نیست و هیچ تغییری هم نمیکنه. کنت برانا هم در نقش ویلن روسی، کلیشهایترین چیزیه که میتونید تصور کنید. در نهایت، «تنت» یه پازل تکنیکیه که هیچ روحی نداره. یه خلاء احساسی که فقط مهارت فنیاش رو به رخ میکشه.
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
به نظر من به «تنت» خیلی کملطفی شده. این فیلم واقعاً عالیه! موسیقی، اکشن، داستان، بازیگری، فیلمبرداری و این واقعیت که خیلی کم از CGI استفاده شده! بله، فهمیدنش چالشبرانگیز بود، اما بعد از دیدن سریال «دارک» (Dark)، فهمیدن داستان برام سخت نبود چون شباهتهای زیادی دارن. فیلمهای نولان برای این نیستن که فقط راضیتون کنن، اونا رو باید حس کرد. من عاشق «تنت» شدم، درست مثل بقیه فیلمهاش...
2020-12-07
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
همیشه طرفدار کارهای نولان بودم اما این یکی زیاد به دلم ننشست. اول اینکه داستانش خیلی گیجکننده بود و سخت میشد دنبالش کرد (هرچند کلیات رو فهمیدم)، اما فرای اون، زیاد سرگرم نشدم. بازیها هم تعریفی نداشت؛ پتینسون خوب بود اما جان دیوید واشینگتن واقعاً ناامیدم کرد، هرچند دیالوگهای کلیشهای هم بهش کمکی نکرد. نمیدونم، اصلاً ازش متنفر نیستم و شاید یه روز دوباره ببینمش، اما راحت میتونم بگم ضعیفترین فیلم نولان تا به امروزه. **۳ از ۵**
2020-12-08
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
کمی شاکیام که بیست دقیقه اول فیلم رو به خاطر صدای بیسِ خیلی بلند متوجه نشدم و از نبودِ یه روند احساسی هم دلسرد شدم، اما با همه اینها، «تنت» یه فیلم حماسی و خفن از جیمز بانده که خودش رو پشت نقاب فیلمهای کریستوفر نولان قایم کرده.
2020-12-08
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
جدیدترین فیلم نولان یکی از بدترین کارهاشه. یه فیلم اغراقآمیز که تنها هدفش پیچیده کردن کار برای بینندهست، اما کاش این کار رو با زبان سینما انجام میداد. این ابهامات فقط با تدوین آشفته و شلوغ و یه سری دیالوگهای تئوریک ایجاد شده و خبری از سینما توش نیست. همچنین داستان منسجمی نداریم و اتفاقات اصلاً تبدیل به فیلمنامه نمیشن. شخصیتپردازی صفر، پروتاگونیست اصلاً ساخته نمیشه و باورپذیر نیست، بقیه هم کاریکاتوری و اضافی هستن. فیلم از نظر تکنیکی هم خیلی ناشیانهست؛ کاتهای بیش از حد و گاهی بیربط! سکانسهای اول و آخر خیلی مصنوعی هستن. تنها نکته مثبت بازیگریه. در کل فیلم ضعیفیه که مثل یه پازل بدون الگو میمونه؛ بعد از کنار هم گذاشتن قطعات، میبینی چیزی برای ارائه نداره.
2020-12-26
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
پسر، اووووف، همه چی خورد به هم! آره، یه بازی زمانی دیگه از نولان. مردم انگار یا ازش متنفرن یا باهاش بحث دارن، ولی من حال کردم. اون مبارزه وارونه واقعاً مغزم رو ترکوند. شاید بگید من کشتهمرده نولانم، خب هستم! برام مهم نیست. این فیلم خیلی خفنه 🔥🔥🔥. در ضمن: واشینگتن، پتینسون و دبیکی به شدت جذابن. گورانسون هم عالیه، کارش حرف نداره. بعد از «مندلورین»، منتظر بودم ببینم چه صدایی خلق میکنه. ولی کاش هانس زیمر میساخت. البته یه سری چیزا هم خوب نبود. دیالوگها به خاطر موسیقی بلند سخت شنیده میشد. فیلم هسته احساسی نداره. فقط یه نمایش بزرگه برای تحریک کردن ذهن با داستان زمانی. قابل درکه. من دوستش داشتم (به خاطر ایده زمانی جدید نولان). دمت گرم نولان 🍻 ✌️ وقت داره تموم میشه.
2021-01-04
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
خیلی وقت بود یه بلاکباستر جدید ندیده بودم. اعتراف میکنم با کمی تردید سراغ این فیلم رفتم چون کلاً از ایده سفر در زمان تو فیلمها خوشم نمیاد؛ معمولاً نویسندهها گند میزنن بهش. خب، باید بگم به نظرم این فیلم هم یه جورایی آشفته بود. گیج شده بودم و چندین بار دنبال کردن پیچشها برام سخت شد. اولش اون صحنه که گلولهها به جای افتادن، میپریدن تو دست، خیلی غیرقابل باور بود. وقتی فیلم تموم شد، تازه بخشهای اول برام معنی پیدا کرد. شخصاً دوست ندارم بیشتر وقت فیلم رو با گفتن «وات د ف...» بگذرونم، حتی اگه آخرش (تا حدی) روشن بشه. با این حال، باید بگم آشفتگیِ باحالی بود! اول از همه، از شخصیت اصلی خوشم اومد؛ چه رو به جلو بره چه عقب، کارش رو بلده و باهوشه. خیلی شبیه جیمز بانده. اکشن فیلم هم خیلی زیاد و خوشساخت بود. البته با این بودجه، اگه جلوههای ویژه خوب نبود باید تعجب میکردیم. چیزی که اکشن رو متمایز میکرد همین مفهوم وارونگی زمان بود. دیدن صحنههایی که یه انفجار همزمان با یه فروپاشی (Implosion) اتفاق میافته، یا ماشینهایی که تو تعقیب و گریز عقبعقب میرن، از نظر بصری خیلی باحال بود. در کل به خاطر شخصیت اصلی و اکشن ازش لذت بردم، هرچند ایده زمانیاش خیلی پیچیده بود.
2021-02-08
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
این فیلم رو بیشتر از تمام کارهای نولان بعد از «شوالیه تاریکی» دوست داشتم. معمولاً فیلمهاش ایدههای بزرگی دارن اما درگیر احساساتگرایی آبکی میشن. این یکی اون تلاشهای ناموفق برای عمق احساسی/فلسفی رو ریخته دور و فقط روی ایده خلاقانه وارونگی زمان تمرکز کرده. خبری از سخنرانیهای طولانی درباره قدرت عشق نیست؛ فقط یه سری توضیحات وسط یه نمایش بصری و صوتی خیرهکننده که شبیهاش رو ندیدید. نولان قبل از هر چیز یه هنرمنده. فیلماش همیشه سطحی از ظرافت دارن که برای ما آدمهای معمولی قابل درک نیست. من حتی از طراحی صدای چالشبرانگیزش هم لذت بردم. یاد فیلم Primer افتادم که اونجا هم بحثهای پیچیده زیر صدای محیط و موسیقی دفن میشد چون کارگردان میدونست ما نمیفهمیم و اصلاً مهم هم نیست. مهم اینه که «حسش کنیم» (همونطور که تو فیلم گفته میشه). سعی نکنید بفهمیدش، فقط لذت ببرید که یه هنرمند انتزاعی چطوری بودجه ۱۰۰ میلیون دلاری میگیره تا داستانهای عجیب خودش رو بسازه.
2021-08-13
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
«تنت» قطعاً بلندپروازانهترین پروژه نولان تا به امروزه، اما داستان به شدت فشرده و پیچیدهاش باعث میشه نشه با یک بار دیدن، از قوانین خیرهکننده وارونگی زمان کاملاً لذت برد. ۸/۱۰
2022-01-15
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
«تنت» بلندپروازانهترین پروژه نولان تا به امروزه؛ با صحنههای اکشنی که تا حالا ندیده بودیم و موسیقی متن فوقالعاده گورانسون. داستان پیچیده فیلم باعث میشه با یک بار دیدن نشه کاملاً درکش کرد، اما فیزیک جذاب و پیامدهای زمانیاش باعث میشه تا مدتها بعد از تیتراژ بهش فکر کنید. فیلمی که با هر بار دیدن بیشتر به دلتون میشینه. ۱۰/۱۰
2022-02-26
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
«تنت» روی کاغذ ایده خیلی جذابی داره که فکر میکردم باهاش حال میکنم، اما در اجرا اصلاً خوب نبود. کل داستان انقدر عمداً پیچیده شده که دنبال کردنش واقعاً سخته. نولان انقدر سریع از یه صحنه به صحنه دیگه میپره تا کلی اطلاعات رو به زور جا بده که خیلی از لحظات اصلاً برای مخاطب جا نمیافته. نصف صحنهها فقط دیالوگهای توضیحی هستن با صدایی انقدر بد که باید کل مدت زیرنویس بخونی تا بفهمی چی میگن. بازیها خوبه، اما انقدر درگیر فهمیدن فیلم بودم که شاید متوجه سوتیها نشده باشم. تنها بخش خوب فیلم مبارزهها و سرقتها بود. این صحنهها با دقت عجیبی فیلمبرداری شدن. در کل: ضعیف.
2022-07-07
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
کریستوفر نولان یه آدم دیوانه و مجنونه، شک نکنید. چیزی که نولان میخواد به بیننده منتقل کنه، ماجراجوییایه که تصورش به تنهایی سخته. داستان درباره تلاش چند نفر برای جلوگیری از پایان دنیاست. شخصیت اصلی که به اسم «پروتاگونیست» شناخته میشه، هیچی از ماموریت نمیدونه جز کلمه «تنت». زیبایی فیلم در نفوذ به اتفاقات و نحوه روایت اونهاست. فیلمبرداری در سطحی بود که نه ذهن و نه چشم انتظارش رو نداشت. توانایی بصری در این فیلم از مرزهای خیرهکنندگی عبور کرده؛ از انتخاب زوایا گرفته تا مدت زمان هر پلان. ما با ابعاد جدیدی از فیلمبرداری روبرو هستیم. جذابیت داستان در خودِ داستان نیست، بلکه در نحوه تعریف کردن و توضیح دادن اونه. استفاده از حقایق علمی و فیزیکی به روایت داستان خیلی کمک کرده. این تئوریهای علمی که مغز آدم رو سوت میاندازه، باعث شد چشمهای من حتی وقتی وقت خوابم رسیده بود، بسته نشه.
2023-03-23
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
خوب بود، ولی دفعه بعد با زیرنویس بیارید.
2023-10-14
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
**گربه رو گیج کن!** فکر کنم این فیلم بینندهها رو به ۳ گروه تقسیم میکنه: ۱) اونایی که فکر میکنن این یه شاهکار بینقصه، مثل هر کاری که نولان کرده و خواهد کرد. ۲) اونایی که میگن این یه زباله بیش از حد تحویل گرفته شدهست و ازش متنفرن چون از تعریفهای الکی طرفدارهای نولان عصبانیان. ۳) اونایی که فکر میکنن فیلم پتانسیل داشت و قطعاً «بدترین فیلم نولان» نیست، اما کلی مشکل داره و زیادی گیجکنندهست. من جزو گروه سوم هستم. چیزی که دوست داشتم این بود که آدم رو به فکر درباره سفر در زمان میاندازه. معلومه کلی زحمت براش کشیده شده. اما بیاید صادق باشیم: فیلم کلی حفره منطقی داره. میکس صدا بده. دیالوگها زمینهچینی ندارن. شخصیتها سطحیان و نمیشه باهاشون ارتباط گرفت. بازیها خشک و بیروحه، مخصوصاً بازیگر نقش اول. فیلمنامه بیش از حد شلوغه و فقط در خدمت ایده پیچیده فیلمه. و کلی گیجکنندگیِ بیدلیل! انگار نولان اینجا زیادهروی کرده و کسی نبوده جلوش رو بگیره. نه بدم اومد، نه عاشقش شدم. کاش مردم انقدر به عنوان شاهکار ازش تعریف نکنن و قبول کنن که کلی ایراد داره. در ضمن، اگه گربهای دارید که تمام روز دپرسه و نیاز داره از این حال و هوا دربیاد، این فیلم رو براش بذارید؛ قشنگ گیجش میکنه و جواب میده!
2024-11-12