The Giant

Wuchak (منتقد)

**_یک فیلم مستقل، سورئال و غمناک درباره‌ی بلوغ در شمال شرقی جورجیا_**

از نظر تکنیکی فیلم خوبیه، بازی‌ها به‌خصوص با توجه به اینکه بازیگرا ناشناخته‌ان قابل قبوله و فضا هم حال‌وهوای مالیخولیایی و رویاگونه‌ی قشنگی داره. اما متاسفانه داستان‌گویی خسته‌کننده‌ست و لحن فیلم یکنواخت و غم‌زده‌ست که باعث میشه تماشا کردنش طاقت‌فرسا بشه. بعد هم مسئله‌ی مبهم بودن هویت واقعی «غول» مطرحه. همون‌طور که تو فیلم نشان داده میشه به شکل‌های مختلفی ظاهر میشه، اما فکر کنم همه‌چیز به آیه‌ی ۱۵ از فصل ۲ رساله‌ی عبرانیان برمی‌گرده. بعد از دیدن فیلم برید سرچش کنید. نه اینکه فیلم مذهبی باشه ها! نه، یک درام غمگین و مرموزه که چند تا مرگ توش اتفاق میفته، اونم بیشتر تو حاشیه و خارج از کادر دوربین. فیلم «اینک آخرالزمان» هم همین لحن هنری رو داشت، اما یک داستان گیرا با صحنه‌های ماندگار و دیالوگ‌های نقل‌قول‌کردنی تعریف می‌کرد. دهه‌ها بعد هنوز داری به پیام‌های قویش فکر می‌کنی. دیوید ربوی (Writer/director David Raboy) نویسنده و کارگردان باید این موضوع رو مد نظر قرار بده. اگه این کار رو بکنه، پتانسیل ساختن یک فیلم بزرگ رو داره. این فیلم اون شاهکار نیست، اما حداقل جاه‌طلبانه‌ست و نقاط جذاب خودش رو داره. مهم‌تر از همه، پیامش قویه؛ البته به شرطی که بتونید قطعات پازل رو کنار هم بذارید. هرچند اون‌قدر مبهمه که شاید منم کلاً اشتباه متوجه شده باشم!

زمان فیلم ۱ ساعت و ۳۹ دقیقه‌ست و تابستون ۲۰۱۸ تو ایالت جورجیا، شهر مدیسون و پارک جنگلی هارد لِک رپ استیت که حدود ۵۰ تا ۵۵ مایلی شرق آتلانتا قرار داره فیلمبرداری شده. جاهای دیگه‌ی اطراف مثل دریاچه‌ی اوکونی هم استفاده شده. نمره: C