کتاب سبز
در سال ۱۹۶۲، تونی «تونی لیپ» واللونگا (Tony Lip)، یک نگهبان قلدر، پس از تعطیلی نایتکلابش برای بازسازی، به دنبال کار میگردد. جذابترین پیشنهادی که دریافت میکند، رانندگی برای دان شرلی (Don Shirley)، پیانیست کلاسیک آفریقایی-آمریکایی، در یک تور کنسرت در ایالتهای جنوبی است. تونی با وجود اینکه تمایل چندانی به کار کردن برای یک سیاهپوست ندارد، شغل را میپذیرد. آنها سفر خود را با استفاده از «کتاب سبز مسافر سیاهپوست» آغاز میکنند؛ راهنمایی برای سفر ایمن در دوران جداسازی نژادی آمریکا. این پیانیست مبادی آداب و روشنفکر و راننده بیادب و عملگرا، به دلیل تفاوت دیدگاههایشان به زندگی، به سختی با هم کنار میآیند. با این حال، همانطور که این دو نفر در طول مسیر شاهد بیعدالتیهای تکاندهنده آمریکا هستند، احترام تازهای نسبت به استعدادهای یکدیگر پیدا کرده و با هم با مشکلات روبرو میشوند. در این مسیر، آنها دوستی و درکی را پرورش میدهند که زندگی هر دوی آنها را تغییر میدهد.
سال انتشار: 2018 کارگردان: Peter Farrelly ژانر: Biography، Comedy، Drama نویسندگان: Nick Vallelonga، Brian Hayes Currie، Peter Farrelly امتیاز: 8.2نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
متأسفانه نژادپرستی رو تموم نکرد، ولی هنوزم خیلی کیوت و دوستداشتنیه. نمره نهایی: ۳ از ۵ - خوشم اومد. پیشنهاد میکنم ببینیدش.
2019-01-20
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
زندگی در پرتغال مزایای زیادی داره، اما در مورد فیلمها نه. قیمت بلیط گرونه و فیلمهای اسکاری معمولاً دیر اکران میشن. تازه الان موفق شدم «کتاب سبز» رو ببینم و واقعاً عصبانیام که چرا سال ۲۰۱۸ ندیدمش؛ چون بدون شک این بهترین کمدی-درام سال گذشته و یکی از بهترین فیلمهاست! پیتر فارلی (Peter Farrelly) و تیم نویسندهاش بهترین فیلمنامه ۲۰۱۸ رو ارائه دادن. یادم نمیاد آخرین بار کی انقدر توی یه فیلم از خنده گریه کرده بودم و همزمان با بخشهای دراماتیکش احساساتی شده بودم. این فیلم من رو سوار یه ترن هوایی از احساسات کرد که اصلاً انتظارش رو نداشتم. فکر میکردم فقط قراره بازیهای خوبی ببینم، اما فیلم کاملاً غافلگیرم کرد. واقعاً نمیفهمم چرا بقیه از برنده شدن این فیلم در گلدن گلوب تعجب کردن. داستان انقدر خوب نوشته شده که موضوعات حساس رو به بهترین شکل بیان میکنه. این یه فیلم به شدت واجبه که نشون میده دنیا چطور با نژادپرستی مبارزه کرده، بدون اینکه فیلم خیلی تاریک یا خستهکننده بشه. این فقط یه فیلم برای فرستادن پیام اجتماعی و گرفتن اسکار نیست؛ یه داستان واقعاً جذاب از اینه که چطور دو نفر با وقت گذروندن با هم و کنار گذاشتن پیشفرضها، نگاهشون به دنیا عوض میشه. ویگو مورتنسن (Viggo Mortensen) و ماهرشالا علی (Mahershala Ali) شیمی فوقالعادهای دارن. مورتنسن در نقش تونی لیپ عالیه؛ لهجه ایتالیایی، حرکات بدن و زمانبندی کمدیاش بینقصه. ماهرشالا علی هم در نقش دکتر شرلی، با اینکه نقشش جدیتره، اما به مرور بازی درخشانتری ارائه میده. پیتر فارلی ریتم فیلم رو عالی کنترل کرده و یه فیلم دو ساعته رو جوری ساخته که انگار نیم ساعت بود. در مورد حواشی فیلم هم بگم که برام مهم نیست کی چی توییتر گفته یا خانواده واقعی دان شرلی چی فکر میکنن؛ مهم اینه که فیلم پیامش رو درست منتقل میکنه و فیلم خوبیه. «کتاب سبز» من رو شوکه کرد و در نهایت بیزبون گذاشت. نمره: +A
2019-01-24
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
معمولاً وقتی کسی میخواد دهه ۶۰ و تبعیض نژادی رو نشون بده، زیادهروی میکنه، اما پیتر فارلی جوری به جزئیات و تاثیر روانی این موضوع روی شخصیت اصلی پرداخته که فیلم رو برجسته کرده. سال ۱۹۶۲ هست و ما با تونی لیپ آشنا میشیم، یه ایتالیاییتبار از طبقه متوسط رو به پایین که با مشکلات مالی دست و پنجه نرم میکنه. بازی ویگو مورتنسن نماد نژادپرستی اون دوران آمریکاست، تا اینکه دان شرلی وارد زندگیش میشه و یه پیشنهاد کاری دو ماهه بهش میده. این دو نفر در طول فیلم از هم یاد میگیرن و با رفتارهای زشت مردم مبارزه میکنن. تعامل این دو نفر دلیل اصلی موفقیت فیلمه. خیلی وقت بود همچین فیلم دلنشینی ندیده بودم؛ بعدش حس کردم روحم تازه شده. فضاسازی، لباسها و تبلیغات اون دهه هم عالی بود. کمدی فیلم هم باعث میشه حسابی بخندید. همه چیز در تعادل کامله. در کل، «کتاب سبز» یه مثال عالی از ساخت یه شاهکاره بدون اینکه هزینههای عجیبوغریب خرج تولید بشه. [۸۵/۱۰۰]
2020-02-17
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
***یه نگهبان قلدر و یه پیانیست سیاهپوست بافرهنگ در تور جنوب آمریکا در سال ۱۹۶۲*** یه ایتالیایی نیویورکی از طبقه کارگر (ویگو مورتنسن) مجبور میشه راننده یه پیانیست کلاسیک آفریقایی-آمریکایی (ماهرشالا علی) بشه. «کتاب سبز» (2018) بر اساس یه داستان واقعی نوشته شده. مثل همه درامهای بزرگ، از همون اول آدم رو جذب میکنه و سبک جادهای فیلم باعث شده کلی اتفاقات سرگرمکننده و گاهی خندهدار بیفته. با اینکه بعضیا به فیلم انتقاد کردن، اما به نظرم تعادل رو رعایت کرده و پیامش اینه که آدمها رو بر اساس شخصیت خودشون قضاوت کنیم نه کلیشههای نژادی. زمان فیلم ۲ ساعت و ۱۰ دقیقهست. نمره: A
2020-03-29
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
این فیلم درک ضعیفی از رابطه واقعی بین این دو شخصیت داره و موضوع روابط نژادی رو خیلی سادهانگاری کرده. انتخاب خیلی بدی برای بهترین فیلم اسکار بود.
2021-08-29
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
بعد از یه سکانس افتتاحیه عالی، با یه فیلم گرم و حالخوبکن طرف هستیم که شاید کمی بیش از حد محتاطانه عمل میکنه، اما شیمی بین دو بازیگر اصلی و طنز فیلم باعث شده «کتاب سبز» خیلی سرگرمکننده و لذتبخش باشه. ۸/۱۰
2022-01-15
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
فکر کنم این فیلم فقط به خاطر گفتن حرفهایی که هزار بار قبلاً گفته شده به اسکار رسید. چون سال ۲۰۱۸ ساخته شده و همه تو هالیوود فکر میکنن سینما قبل از ۲۰۱۶ وجود نداشته، خیلی تحویلش گرفتن. بازیها بد نیست، اما برای فیلمی که تو جنوب آمریکا میگذره، میتونست زیباییهای اون منطقه رو بیشتر نشون بده. فیلمهای مستقل خیلی بهتر از این کار کردن. اما چون پیام اخلاقی داره، انگار مجبوری عاشقش باشی و فکر کنی چیز جدیدیه. در حالی که تو دهههای ۷۰ و ۸۰ کلی فیلم شبیه این داشتیم.
2023-01-12