Watchmen

Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49

واسه اونایی که تعصب خاصی روی کمیک‌بوک دارن، این سریال یه جور کفرگویی بود. واسه نژادپرست‌هایی هم که بهشون بر خورده بود، یه توهین به حساب می‌اومد. نمی‌خوام کلی‌گویی کنم، ولی وقتی روی مخ دو تا از سمی‌ترین گروه‌های امروزی می‌ری که فکر می‌کنن چیزی می‌دونن که بقیه نمی‌دونن، قطعا توجه من رو جلب می‌کنی. رویکرد لیندلوف (Lindelof) طبق داستان اصلی (Canon) نیست و این هیچ اشکالی نداره. دنباله رسمی و فعلی واچمن توی دنیای کمیک، چهارشنبه پیش با انتشار شماره ۱۲ «Doomsday Clock» تموم شد، جایی که بالاخره تقابل مورد انتظار دکتر منهتن (Dr. Manhattan) و سوپرمن (Superman) اتفاق می‌افته. اما شخصاً فکر می‌کنم این سریال فوق‌العاده بود. لیندلوف دنیای کمیک رو گرفت و یه لحن متفاوت بهش داد. اون یه معمای جذاب دور شخصیت‌های داستان اصلی ساخت و ریشه‌اش رو توی موضوعات روز قرار داد؛ موضوعاتی که از همون قسمت اول تا آخر، دهه‌ها نفرتی رو نشون می‌داد که هنوز هم زنده‌ست. تا الان که به نظر می‌رسه فقط همین یه فصل باشه و اگه اینطوری بمونه من مشکلی ندارم. از فصل دوم استقبال می‌کنم ولی به نظرم داستانی که روایت شد کافی بود. باور کنید از همون شروعش، هفته به هفته از دیدنش لذت بردم. تنها ایرادی که می‌تونم بگیرم و باعث شد ۵ ستاره کامل بهش ندم اینه که با وجود مدیریت خوب داستان، لیندلوف واسه اینکه داستان رمانتیکش رو پیش ببره یه اشتباه کرد و اونم ضعیف کردنِ بیش از حد دکتر منهتن بود. خیلی زیاد! می‌فهمم این دیدگاه اونه، اما داری بهم می‌گی «اوزیماندیاس» (Ozymandias) که باهوش‌ترین آدم دنیاست نتونست اون موجود قدرتمند رو گیر بندازه ولی یه مشت نژادپرست تونستن؟ بی‌خیال! با این حال، سریال معرکه‌ای بود. اگه ندیدینش، همین الان شروع کنید.