Late Afternoon

CinemaSerf (منتقد)

قدرت آرامش‌بخش چای اینجا خیلی ظریف و قشنگ نشون داده میشه؛ اونجایی که «امیلی» بیسکویتش رو توی فنجون چاییش فرو می‌کنه. بیسکویت می‌شکنه و وقتی امیلی حل شدنش رو توی آب تماشا می‌کنه، چرخش آرومش اون رو یاد دوران بچگیش می‌ندازه. کاملاً مشخصه که این خانم با خاطرات زمان حالش مشکل داره و دخترش «کیت» داره بهش کمک می‌کنه تا وسایلش رو جمع کنه، چون به نظر می‌رسه دیگه مثل قبل توانایی مراقبت از خودش رو نداره.

سبک انیمیشن ساده اما تاثیرگذاره و حالت‌های چهره امیلی خیلی قشنگ به تصویر کشیده شده؛ مخصوصاً وقتی مرور خاطراتش اون رو از دوران جوانی خودش به دوران کودکی دخترش و در نهایت به زمان حالِ پر از بلاتکلیفی و حتی به نظرم تا آستانه چیزی که قراره در آینده براش اتفاق بیفته، می‌بره. دیالوگ زیادی توی کار نیست اما موسیقی متن خیلی خوبی همراهیش می‌کنه که اثرات پیری و اهمیت خانواده و البته یک آغوش گرم رو بهمون یادآوری می‌کنه.