جوکر
آرتور فلک (Arthur Fleck) به عنوان دلقک کار میکند و آرزو دارد کمدین استندآپ شود. او از مشکلات سلامت روان رنج میبرد که بخشی از آن شامل خندههای غیرقابل کنترل است. دوران سختی است و آرتور به دلیل مشکلات و شغلش، شرایطی به مراتب بدتر از دیگران دارد. با گذشت زمان، این فشارها بر او غلبه کرده و به اعمال او شکل میدهند و در نهایت باعث میشوند او هویتی را بپذیرد که بیشتر با آن شناخته میشود... جوکر (Joker).
سال انتشار: 2019 کارگردان: Todd Phillips ژانر: Crime، Drama، Thriller نویسندگان: Todd Phillips، Scott Silver، Bob Kane امتیاز: 8.3نقدها و نظرات
Manuel São Bento (منتقد)
اگه از خوندن نقدهای بدون اسپویل من لذت میبرید، لطفاً وبلاگم رو دنبال کنید :) مشخصه که «جوکر» (Joker) یکی از موردانتظارترین فیلمهای من در سال ۲۰۱۹ بود. مگه میشه نباشه؟! جدا از اینکه تو ژانر ابرقهرمانی بود، دیسی (DC) هم رو دورِ فیلمهای خوب افتاده بود. این فیلم اصلاً شبیه فیلمهای کمیکبوکی معمولی نیست؛ فرمول تکراری داستانهای ریشهای رو دنبال نمیکنه و از کلیشهها فراریه. یه مطالعه شخصیتی عمیقه که نظیرش رو مدتهاست ندیدیم.
اول از همه باید از واکین فینیکس (Joaquin Phoenix) بگم که کل فیلم رو یه سطح بالاتر برده. من اصلاً قصد ندارم بازیش رو با هیث لجر (Heath Ledger) مقایسه کنم؛ این بزرگترین اشتباهیه که مردم میکنن. «شوالیه تاریکی» و «جوکر» دو تا فیلم کاملاً متفاوتن. فینیکس تو این فیلم ۹۰ درصد آرتور فلکه و ۱۰ درصد جوکر، در حالی که لجر ۱۰۰ درصد جوکر بود. فینیکس قطعاً بهترین بازی سال ۲۰۱۹ رو ارائه داده و امیدوارم اسکار بگیرد که واقعاً حقشه.
تاد فیلیپس و اسکات سیلور فیلمنامه درخشانی نوشتن، ولی فینیکس اونو به اوج رسونده. در تمام مدت فیلم حس عجیبی داشتم؛ یه جورایی آشفته و حتی ناراحت بودم. این یه داستان تاریک، خشن و از نظر احساسی قدرتمنده درباره شروری که به طرز عجیبی باهاش همذاتپنداری میکنید. آرتور فلک به خاطر رفتار جامعه دیوانه میشه، نه به خاطر افتادن تو مواد شیمیایی. دنیای بیرون داره دیوانه میشه و تحملش برای آرتور که سعی میکنه همهچیز رو پشت یه لبخند پنهان کنه، دردناکه. پرده آخر فیلم یکی از بهترینهای چند سال اخیره. موسیقی هیلدور گودنادوتیر (Hildur Guðnadóttir) هم به شدت اعتیادآوره و اتمسفر شوم گاتهام رو عالی ساخته. در کل، «جوکر» یکی از بهترین فیلمهای ساله و واکین فینیکس هم خیرهکننده است. این فیلم فقط درباره جوکر نیست، بلکه تصویر واقعی از کسیه که میتونه به جوکر تبدیل بشه.
solstafir7 (منتقد)
جوکر؛ شخصیتی که از سال ۱۹۴۰ وجود داشته و اونقدر تصویرهای مختلفی ازش ارائه شده که بازی کردنش کار هر کسی نیست. تاد فیلیپس چالش بزرگی داشت و یکی از بهترین بازیگرهای زنده دنیا، یعنی واکین فینیکس رو آورد تا این بار رو با هم بلند کنن. اونا یه شاهکار برای مخاطب عام ساختن که یه سر و گردن از بقیه بالاتره. فیلم کاملاً روی شخصیت اصلی تمرکز داره. با این حال، من وقتی به فیلم فکر میکردم، ناخودآگاه باز هم یاد هیث لجر میافتادم. دنبال مسیری بودم که آرتور رو از یه آدم با اختلال روانی به اون آنارشیست حسابگر تبدیل کنه، ولی وقتی فیلم تموم شد هنوز داشتم دنبال اون مسیر میگشتم. به نظرم برای اینکه «شاهزاده جنایت» باشی، فقط اختلال روانی کافی نیست؛ باید باهوشتر و مکارتر باشی. واکین فینیکس در هر فریم فیلم حضور داره و بازیش واقعاً ترسناک و شگفتانگیزه، ولی به نظرم فیلمنامه اونقدر که باید قوی نبود. در کل فیلم رو دوست داشتم، ولی به نظرم بهترین تصویر از این شرور نمادین نبود.
2019-10-20ikomrad (منتقد)
این جوکر شبیه شخصیت کمیکهای دیسی هست ولی یه نابغه جنایتکار نیست. فیلم خیلی خوب نشون میده که چطور یه آدم که باهاش بدرفتاری شده، بهش دروغ گفتن و نادیده گرفته شده، وقتی هیچ محبتی نمیبینه، ممکنه از کوره در بره. بازیگری در بالاترین سطحه و فیلم به خوبی روی اهمیت سلامت روان در دنیای امروز دست میذاره.
2019-10-27Sheldon Nylander (منتقد)
خب، درباره این فیلم اونقدر بحث شده که نمیدونم چیز جدیدی دارم بگم یا نه. «جوکر» یه مطالعه شخصیتی ساده درباره آرتور فلکه؛ مردی با بیماری روانی که حس میکنه توسط جامعه بیرحم گاتهام طرد شده. به جز خود آرتور، بقیه شخصیتها خیلی تخت هستن و فقط برای پیشبرد داستان آرتور وجود دارن، حتی توماس وین. فیلم یه جورایی میخواد بگه اگه کسی بیماری روانی داره، مثل یه بمب ساعتیه که بالاخره منفجر میشه، که این نگاه جالبی نیست. البته فیلم از زاویه دید آرتور روایت میشه و این به خوبی شخصیت خودشیفته اون رو نشون میده. در کل فیلم بین «عالی» و «متوسط» نوسان میکنه. پیشنهادش میکنم، ولی نه خیلی زیاد.
2019-11-24Leno (منتقد)
*یک شاهکار*. فیلم اتفاقاتی رو نشون میده که باعث شد آرتور به جوکر تبدیل بشه. آرتور که اولش یه آدم فقیر و مریض و بیخطر بود، تحت تأثیر اتفاقات ناگواری قرار گرفت که اونو به لبه پرتگاه کشوند. نادیده گرفته شدن توسط همه و بیتوجهی دولت باعث شد اون کمکم خشن بشه تا اینکه بالاخره درهم شکست. این فیلم خیلی فراتر از یه فیلم ابرقهرمانی معمولیه و باعث میشه به آدمهایی که تو جامعه «نادیده» گرفته میشن فکر کنیم. آدمهایی که تا وقتی به «جوکر» تبدیل نشن، کسی نمیبیندشون.
2019-11-30Wuchak (منتقد)
***سرگرمکننده نیست، ولی مجذوبکننده، هنری و تراژیکه*** یه دلقک میانسال با مشکلات روانی (Joaquin Phoenix) که با مادرش زندگی میکنه، وقتی هویت واقعی خودش رو پیدا میکنه، اوضاعش از بد به بدتر تغییر میکنه. «جوکر» (۲۰۱۹) بیشتر یه درام جنایی روانشناختی و تراژدیه تا یه فیلم ابرقهرمانی. فیلم از همون اول آدم رو جذب میکنه و تقریباً همهچیزش عالیه. چند تا بخش خندهدار داره ولی اصلاً فیلم شادی نیست؛ سنگین و غمانگیزه. پیام فیلم هم ساده است: اینجوری بود که یه مرد عجیب که میخواست مردم رو بخندونه، به جوکر تبدیل شد. نمره: A
2019-12-15JPV852 (منتقد)
فیلم «جوکر» یه اثر قدرتمنده که شاید از زمان «راننده تاکسی» (Taxi Driver) نظیرش رو ندیده بودم. در اصل فیلمی درباره نقطه فروپاشی یه مرد درهمشکسته است. واکین فینیکس واقعاً یه بازی دگرگونکننده ارائه داده و لایق جایزه اسکاره. تاد فیلیپس هم ثابت کرد که تواناییهاش خیلی بیشتر از فیلمهای «هنگاور» (Hangover) هست. این فیلمی نیست که حالتون رو خوب کنه، ولی قطعاً یکی از بهترینهای سال ۲۰۱۹ بود. نمره: ۴.۷۵ از ۵
2020-01-03Matthew Brady (منتقد)
تاد فیلیپس با این فیلم کاملاً از کارهای قبلیش فاصله گرفته و به نظرم یکی از بهترینهاشه. موسیقی هیلدور گودنادوتیر اتمسفر فیلم رو فوقالعاده ساخته؛ یه تم غمانگیز با چاشنی آشوب. فیلمبرداری لارنس شر هم عالیه و گاتهامِ در حال فروپاشی رو خیلی خوب نشون داده. درباره حواشی فیلم هم باید بگم که واقعاً مسخره است؛ فیلم خشونت رو ترویج نمیکنه، بلکه نشون میده چرا خشونت اتفاق میافته. شاید این فیلم باعث بشه مردم به رفتاری که با بقیه دارن فکر کنن. در کل حتماً ببینیدش. نمره کلی: «دلقکها رو بفرستید داخل» (باید اینو مثل فرانک سیناترا بخونید).
2020-01-27lamachat (منتقد)
تحلیل این فیلم در بستر افزایش جنبشهای اجتماعی خشن علیه سیستم در کل دنیا خیلی جالبه. جوکر موفق شد کاری کنه که من واکنشهای خشن رو بدون داشتن پایه سیاسی صریح، بپذیرم.
2020-01-29Per Gunnar Jonsson (منتقد)
اینم از اون پستهایی میشه که قراره برخلاف جریان آب شنا کنم، ولی وقتی فیلم رو دیدم واکنشم این بود: داری شوخی میکنی؟ تنها شباهت این فیلم به جوکر واقعی فقط اسمشه. به نظر من این فیلم توهین به طرفدارای بتمن و جوکر واقعیه. جوکرِ این فیلم یه آدم احمق و روانیه. جوکر واقعی یه نابغه جنایتکاره. من تمام مدت منتظر بودم این آدم به اون جوکر تبدیل بشه، ولی اسپویل کنم که: هیچوقت نشد! این فیلم فقط میخواد با استفاده از اسم جوکر برای یه تریلر روانشناختی بیربط مخاطب جمع کنه. از نظر فنی فیلم خوبیه و بازیگرش هم عالیه، ولی در کل خستهکننده و بیش از حد طولانیه. یه شکست کامل برای من.
2020-02-19r96sk (منتقد)
هر کسی سلیقهای داره، ولی برای من: فوقالعاده بود! با اینکه از هایپ دور فیلم خبر داشتم، ولی باز هم فراتر از انتظارم بود. ثانیه به ثانیه فیلم رو دوست داشتم، با اینکه اصلاً طرفدار کمیکبوک نیستم. واکین فینیکس یکی از بهترین بازیهایی رو که تا حالا از یه بازیگر دیدم ارائه داد. موسیقی، فیلمبرداری، ریتم... همهچیز عالی بود. عاشق اینم که فیلم فقط روی خشونت تمرکز نکرده و عمق داره. حتماً ببینیدش.
2021-04-12AstroNoud (منتقد)
با بازی فوقالعاده فینیکس، «جوکر» تأثیر عمیقی روی آدم میذاره. میبینیم که چطور یه دلقک که بهش ظلم شده، کمکم به کسی تبدیل میشه که از آشوب لذت میبره. حیف که وقتی بالاخره جوکر میشه، فیلم زود تموم میشه. نمره: ۱۰ از ۱۰
2022-02-26iltnoob (منتقد)
دقیقاً همون چیزی بود که میخواست باشه و به بهترین شکل انجامش داد. بخشهای «کند» فیلم به اتمسفرش خیلی کمک میکنه و همهچیز در یه پایان دراماتیک و فراموشنشدنی به اوج میرسه.
2022-05-14Martha (منتقد)
میدونستم بعد از هیث لجر خیلی سخته که از یه جوکر دیگه خوشم بیاد... ولی این فیلم درخشان بود. از اول تا آخر میخکوب بودم. این فیلم واقعاً روی من تأثیر گذاشت. خودم رو تو این شخصیت دیدم و فهمیدم چطور یه سری روزهای بد میتونه آدم رو به مرز انفجار برسونه. عالی بود.
2022-07-26GenerationofSwine (منتقد)
برخلاف چیزی که مردم میگن، این فیلم اصلاً اون چیزی نیست که فکر میکنید. در واقع به مسائل اجتماعی عمیقی میپردازه. البته این یه فیلم مارولی نیست، پس اگه با انتظار فیلمهای مارول برید سینما، ازش متنفر میشید. به جاش یه فیلم درام، کند و پرتنش میبینید که شخصیتهاش رو واقعاً میسازه. اول فیلم با جوکر همدردی میکنید، ولی وقتی از سینما میاید بیرون، واقعاً ازش متنفر میشید.
2023-01-12Andre Gonzales (منتقد)
یه فیلم واقعاً دیوانهوار و دراماتیک. تماشای تدریجی دیوانه شدن آرتور خیلی خاص بود. پایانش هم واقعاً شوکهکننده بود و اصلاً انتظارش رو نداشتم.
2023-07-06Alunauwie (منتقد)
داستان این فیلم شرایطی رو نشون میده که ما اغلب احساسات و شرایط اطرافیانمون رو نادیده میگیریم، آدمهایی که شاید مثل ما خوششانس نبودن. ما میتونیم آشفتگی روانی جوکر رو از زاویه دید خودش حس کنیم. تمام ناامیدیها و خشمها جمع میشن و در نهایت منفجر میشن. مردم گاتهام هم به خاطر بیعدالتی شورش کردن. جوکر در میان شورش، به نمادی برای اونا تبدیل میشه.
2023-10-25mehdiebrahimzadehofficial (منتقد)
جوکر؛ پرتره یک سایکوپات که محبوب یک ملت شد. در سال ۲۰۱۹ شاهکاری رو دیدیم که ما رو به شکلی وصفناپذیر به دوران کودکی برد. بله، جوکر. بعد از شاهکار نولان و بازی هیث لجر، کار قابل توجهی درباره این شخصیت ندیده بودیم. با توجه به سابقه درخشان فینیکس، مطمئن بودیم که از پس این نقش برمیآید. در اولین سکانس، طرد شدن آرتور توسط جامعه رو میبینیم. شاید مهمترین دلیل بیماری آرتور و صدها بیمار دیگه در شهر غرقشده گاتهام، عدم توجه به نیازهای انسانی باشه. در این شهر هر کسی فقط به فکر خودشه. خندههای جنونآمیز آرتور نشونه قدرت فینیکس در این نقشه. تحلیل: مهدی ابراهیمزاده
2024-04-08misubisu (منتقد)
## **نقد فیلم جوکر (۲۰۱۹): یک بازی خیرهکننده در جستجوی فیلمنامهای قویتر**
فیلم «جوکر» تاد فیلیپس پر از تضاده. از نظر فنی یه شاهکاره و بازیگرش نقشی رو ایفا کرده که نمیشه ازش چشم برداشت، ولی داستانش به اندازه حواشیاش عمیق نیست.
### پیروزی بیچون و چرا: واکین فینیکس
بذارید رک بگم: واکین فینیکس مثل یه نیروی طبیعته. تغییر فیزیکی اون، بدن نحیفش و اون خندههای آزاردهنده و غیرقابل کنترل، فقط لایه رویی یه بازی به شدت متعهدانه است. اون سقوط آرتور فلک رو با چنان آسیبپذیری و ظرافتی نشون میده که هم مسحورکننده است و هم به شدت ناراحتکننده. فینیکس فقط نقش بازی نمیکنه، اون با تمام وجودش تو این نقش مایه گذاشته.
### فرم بر محتوا غلبه دارد
زیباییشناسی فیلم یکی دیگه از نقاط قوتشه. گاتهامِ کثیف و دهه هفتادی کاملاً ملموس و خفقانآوره. فیلمبرداری دقیق و موسیقی هیلدور گودنادوتیر هم مثل یه شخصیت تو فیلم عمل میکنه. اما مشکل از فیلمنامه شروع میشه که انگار گلچینی از فیلمهای بهتر و ظریفتره. تأثیر فیلمهایی مثل «راننده تاکسی» و «سلطان کمدی» کاملاً واضحه، ولی جوکر هیچوقت نمیتونه از اونا فراتر بره.
### هسته توخالی
بزرگترین نقطه ضعف فیلم، خالی بودن تمهای اونه. فیلم خیلی دوست داره درباره بیتوجهی جامعه و جنگ طبقاتی حرف بزنه، ولی بررسی این ایدهها خیلی سطحی باقی میمونه. فیلم فکر میکنه «تاریک» و «آزاردهنده» بودن به معنی «عمیق» بودنه. در نهایت، جوکر فیلمیه که قطعاتش از کلِ اون بهترن.
**نمره: ۵ از ۱۰ - یک مجموعه متناقض و کلافهکننده**