Clementine

Louisa Moore - Screen Zealots (منتقد)

یک خانه دریاچه‌ای دورافتاده در جنگل‌های شمال غربی اقیانوس آرام، به پس‌زمینه خلوت فیلم «کلمنتین» تبدیل می‌شود؛ اولین اثر بلند لارا گلگر (Lara Gallagher) در مقام نویسنده و کارگردان که به پیچیدگی‌های روابط زنانه و صمیمیت می‌پردازد. داستان ساده است، اما فروپاشی عاطفی شخصیت‌های اصلی اصلاً ساده نیست. کارن (با بازی اوتمارا ماره‌رو - Otmara Marrero) هنوز در شوک جدایی دردناکش از زنی مسن‌تر و موفق‌تر است. کارن برای کنار آمدن با این دلشکستگی به بهترین شکل ممکن، به خانه تعطیلات معشوق سابقش پناه می‌برد. وقتی یک روز دختری نوجوان، مرموز و تحریک‌آمیز به نام لانا (با بازی سیدنی سویینی - Sydney Sweeney) ظاهر می‌شود، کارن شیفته‌ی این زن افسونگر و جذاب شده و درگیر او می‌شود. فیلم بسیار فراتر از یک داستان بلوغ جنسی صرف است، هرچند دیدن تصویری دیگر از زاویه دید لزبین‌ها روی پرده سینما با شخصیت‌های زن ملموس (و ظریف) تازگی دارد. کارن و لانا در مراحل متفاوتی از زندگی خود هستند؛ زن جوان‌تر در حال کشف کنجکاوی طبیعی‌اش نسبت به عشق و شهوت است، در حالی که زن بالغ‌تر دارد با شکست‌های خودش در زندگی کنار می‌آید. کارن دلش می‌خواهد روزهای خوش‌بینی جوانی‌اش را دوباره تجربه کند و لانا تجسم همان حس است. آنچه این دو را به هم پیوند می‌دهد، چیزی بسیار فراتر از جاذبه فیزیکی است؛ تنهایی و دلشکستگی ناشی از اشتیاق به دوست داشته شدن است. دو بازیگر اصلی نقش‌آفرینی‌های آرام و تأثیرگذاری ارائه می‌دهند، حتی اگر شیمی بین آن‌ها کمی خشک باشد (خوشبختانه این موضوع همچنان در چارچوب داستان جواب می‌دهد). فیلم روندی آرام و تدریجی دارد و در بیست دقیقه اول دیالوگ‌های بسیار کمی دارد و حتی صبورترین بینندگان هم احتمالاً ناامید خواهند شد که معمای ساخته‌شده هرگز به نتیجه واقعی نمی‌رسد. با این حال، «کلمنتین» آنقدر جذاب، اصیل و متفکرانه است، به‌ویژه در پرداختن به تجربه زنان LGBTQ در سینما، که قطعا ارزش وقت گذاشتن را دارد.