Niet Schieten

moovies (منتقد)

«شلیک نکنید، اون بابامه!» این جمله‌ایه که بعد از گذشت چند روز از دیدن فیلم، هنوز توی گوشم زنگ می‌زنه. این اولین فیلم در نوع خودشه که به یک صفحه تاریک از تاریخ بلژیک می‌پردازه؛ همون کشوری که به کارخونه شکلات‌سازی معروفه ولی جنبه‌های تاریکی هم داره. فیلم ما رو می‌بره به اواسط دهه ۸۰ میلادی، زمانی که یه باند محلی چندین سرقت مسلحانه از سوپرمارکت‌ها انجام دادن؛ سرقت‌هایی با خشونت بی‌حدومرز و غنیمت‌های ناچیز. این «باند نایول» (Gang of Nijvel) همیشه با سلاح‌های جنگی و دقت بالا، تلفات زیادی به جا می‌ذاشت. از نظر داستانی، فیلم روی یک خانواده و درد و رنج اون‌ها تمرکز می‌کنه؛ خانواده‌ای که همگی به رگبار بسته می‌شن و فقط یه پسر بچه زنده می‌مونه که شاهد قتل‌عام کل خانواده‌اش بوده. از اونجایی که این یه داستان واقعیه، خیلی ملموس و واقع‌گرایانه‌ست، چون اون پسر بچه هنوز زنده است و با وجود همه سختی‌ها داره می‌جنگه تا پرونده حل بشه. فیلم توی بازسازی این حوادث فوق‌العاده عمل کرده و آدم نمی‌تونه جلوی اشک‌هاش رو در برابر بی‌عدالتی‌هایی که در طول تحقیقات رخ می‌ده بگیره. درد و رنج شخصیت‌های اصلی رو با تمام وجود حس می‌کنید. «استین کانینکس» (Stijn Coninckx) واقعاً بزرگ‌ترین کارگردان ماست و یک بار دیگه ارزش خودش رو در به تصویر کشیدن این تراژدی هولناک ثابت می‌کنه. بازیگر نقش اول «یان دکلیر» (Jan Decleir)، بزرگ‌ترین بازیگر ما، در نقش پدربزرگی که بعد از قتل‌ها از نوه‌اش مراقبت می‌کنه، بازی درخشانی ارائه میده. اما «یوناس فان گیل» (Jonas Van Geel) در نقش نوه اصلاً خوب بازی نکرده؛ اون یه کمدینه و اصلاً مناسب یک نقش درام نیست. انتخاب بازیگر بسیار بد که تنها نقطه ضعف بهترین فیلم فلاندر چند سال اخیر به حساب میاد. تئوری‌های توطئه همیشه دور این پرونده بوده و فیلم هم به چندین «اشتباه» در تحقیقات و عدم تمایل برای حل پرونده اشاره می‌کنه. بعد از این تراژدی، تجهیزات پلیس بهتر شد و یک درام سیاسی در حال شکل‌گیری بود. به نظر می‌رسه حقیقتی پشت این ماجرا باشه و قدرت‌های بزرگ‌تری برای بی‌ثبات کردن کشور دست به کار شده بودن. فیلم با پایان مشخصی تموم نمیشه، چون این پرونده هنوز هم حل نشده باقی مونده.