Howard

هاوارد اشمن (Howard Ashman) در یک خانواده یهودی معمولی در بالتیمور با عشقی بی‌نظیر به تئاتر موزیکال بزرگ شد. او پس از کالج، تئاتری را در بخشی ویرانه از نیویورک افتتاح کرد و برای اجرای نمایش‌ها تقلا کرد، تا اینکه اقتباس او از فیلم راجر کورمن (Roger Corman) به نام «فروشگاه کوچک وحشت» (Little Shop of Horrors) به یک موفقیت بزرگ در خارج از برادوی تبدیل شد و او را به سوی شهرت پرتاب کرد. او که سرانجام به برادوی راه یافته بود، با ماروین هملیش (Marvin Hamlisch)، برنده جوایز اسکار و تونی، همکاری کرد تا نمایش «لبخند» را خلق کند که در نهایت ناامیدکننده از آب درآمد. هاوارد که خجالت زده بود، به لس‌آنجلس گریخت و به گروهی از هنرمندان دسته‌پاچه در انبار پیوست؛ انیماتورهای دیزنی که تازه از محوطه استودیوی دیزنی بیرون رانده شده بودند تا زمانی که لیاقت خود را ثابت کنند. هاوارد به همراه آلن منکن (Alan Menken)، ترانه‌های برنده اسکار را برای «پری دریایی کوچولو» نوشت. در حالی که فیلم به پدیده‌ای جهانی تبدیل می‌شود، هاوارد به ویروس HIV مبتلا می‌شود؛ رازی که او در آن دوران، که ایدز حکم اعدام را داشت و مردان همجنس‌گرا در حاشیه جامعه بودند، آن را پنهان نگه داشت. پس از خلق ترانه‌های اولیه برای «علاءالدین»، وضعیت جسمانی هاوارد رو به وخامت گذاشت و او ترانه‌های «دیو و دلبر» را از روی تخت بیمارستان نوشت. هاوارد پیش از اینکه بتواند اکران آخرین فیلم‌های دیزنی‌اش را ببیند درگذشت، اما میراث کار او در اجراهای برادوی و بازسازی‌های لایو اکشن برای نسل جدید زنده مانده است.

سال انتشار: 2018 کارگردان: Don Hahn ژانر: Documentary، Biography، Music نویسندگان: Don Hahn امتیاز: 7.5