Doctor Who: Shada

CinemaSerf (منتقد)

من دوستی دارم که در پروژه سفارش ساخت این نسخه‌های ترکیبی انیمیشنی برای اپیزودهای گمشده یا ناقص سریال قدیمی «دکتر هو» دخیل بود و فکر می‌کنم بدبینی من درباره این داستان عجیب و سرهم‌بندی‌شده کاملاً درست از آب درآمد. ماجرا از این قرار بود که اعتصابات کاری درست در شرایطی که هنوز یک هفته از فیلمبرداری باقی مانده بود، پروژه را متوقف کرد؛ حالا انیماتورها سعی کرده‌اند جاهای خالی را به تصویر بکشند و در این میان «دکتر» (تام بیکر) و «رومانا» (لالا وارد) هم برگشته‌اند تا روی بخش‌های جدید صداگذاری کنند؛ داستانی که ما را به سیاره «شادا» می‌برد. شادا زندانی است که «اسکاگرا»ی مکار (کریستوفر نیم) را در خود جای داده — یا بهتره بگویم قبلاً جای داده بود، چون او با یک نقشه زیرکانه فرار کرده است. او می‌خواهد تمام مغزهای متفکری را که پیدا می‌کند جمع کند و آن‌ها را در یک پایگاه داده عظیم از دانش کهکشانی بریزد تا خوب و بدِ همه ما را تحت کنترل خود دربیاورد! مسئله اینجاست که فقط اربابان زمان از موقعیت این مکان باخبرند، برای همین وقتی او متوجه می‌شود «کرونوتیس» پیر و بازنشسته (دنیس کری) با آرامش تمام به عنوان استاد دانشگاه روی زمین زندگی می‌کند، با آن گوی پرنده شومش راه می‌افتد تا ذهن او را هم وارد این شبکه مغزی کند. اما «اسکاگرا» فکرش را هم نمی‌کرد که پیرمرد هنوز آن‌قدر عقلش سر جایش باشد که به سراغ شاگرد محبوبش بفرستد — و خب خودتان بهتر می‌دانید، دکتر، همراهش و سگش به موقع می‌رسند تا با شرارت‌های او مبارزه کنند. به نظر من داستان خیلی ضعیفی بود و بازی «نیم» اصلاً ذره‌ای حس تهدید یا ابهت نداشت، مخصوصاً با آن شنل نقره‌ای‌اش که این‌ور و آن‌ور می‌چرخید. البته این نسخه تصویر جالبی از نحوه ساخت و فیلمبرداری سریال در آن دوران ارائه می‌دهد و بخش‌های انیمیشنی نشان می‌دهند چطور صحنه‌ها قبل از تدوین دسته‌ای ضبط می‌شدند، هرچند که در نهایت بخش‌های جاافتاده نظم و دلیل خاصی ندارند. روی‌هم‌رفته کار قابل تماشایی است، اما بیشتر به عنوان یک اثر کنجکاوی‌برانگیز و تلاشی خلاقانه برای بازسازی، نه به این خاطر که واقعاً فیلم خوبی باشد.