پرندگان شکاری
داستانی پیچیده که توسط خود هارلی کویین (Harley Quinn) روایت میشود؛ زمانی که یکی از خودشیفتهترین و شرورترین تبهکاران گاتهام، یعنی رومن سایونیس (Roman Sionis) و دست راست وفادارش، زز (Zsasz)، برای دختر جوانی به نام کاس (Cass) نقشه میکشند، شهر برای پیدا کردن او زیر و رو میشود. در این میان مسیر زندگی هارلی، هانترس (Huntress)، بلک کنری (Black Canary) و رنی مونتویا (Renee Montoya) به هم گره میخورد و این چهار نفر که هیچ شباهتی به هم ندارند، چارهای جز اتحاد برای نابودی رومن ندارند.
سال انتشار: 2020 کارگردان: Cathy Yan ژانر: Action، Comedy، Crime نویسندگان: Christina Hodson، Paul Dini، Bruce Timm امتیاز: 6.1نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
اگه از خوندن نقدهای بدون اسپویل من لذت میبرید، لطفاً وبلاگم رو دنبال کنید. از زمان «زن شگفتانگیز» (Wonder Woman) به بعد، دنیای سینمایی دیسی (DCEU) دیگه اشتباهی نداشته. با اینکه اون فیلم هنوز محبوبترین فیلم من تو این دنیاست، اما نظرم نسبت به «لیگ عدالت»، «آکوامن» و «شزم!» هم مثبت بوده. بله، اینها بهترین فیلمهای کمیکبوکی تاریخ نیستن، اما اگه بگم سرگرم نشدم دروغ گفتم. «پرندگان شکاری» هم همین مسیر رو میره: سرگرمکننده است، پر از اکشنه و تیم بازیگری فوقالعادهای داره. یه سری مشکلات تو داستان و بعضی شخصیتها داره که بهشون میرسم.
اول از همه، بذارید تعریفهای واجب رو از بازی مارگو رابی (Margot Robbie) بکنم. اگه شخصیت دیسی دیگهای بهتر از هارلی کویین برای بازی رابی وجود داره، لطفاً به منم بگید، چون به نظرم اون به عنوان یه روانپزشکِ دیوانه و روانپریشِ اغراقآمیز، کاملاً بینقصه. شاید «جوخه انتحار» یه فاجعه تمامعیار بوده باشه، اما بعید میدونم کسی منکر این بشه که رابی چقدر عالی تو قالب شخصیت هارلی نشسته. از ظاهرش گرفته تا طرز حرف زدن، حرکات فیزیکی و میمیک صورتش، واقعاً انتخاب بازیگری از این بهتر نمیشد. اون فضای پر هرجومرج فیلم رو به خوبی نشون میده و حتی به طراحی صحنه رنگارنگ فیلم هم کمک میکنه.
البته اون تنها کسی نیست که بازی درخشانی ارائه میده. جرنی اسمالت (Jurnee Smollett-Bell) در نقش دینا لنس / بلک کنری، نمایش غافلگیرکننده و جذابی داره. با اینکه هارلی کویین شخصیت اصلیه، اما من خیلی نگران دینا شدم. سبک زندگی اون کاملاً با شخصیتش جوره و بدون شک بهترین شخصیت فرعی نوشته شده در فیلمه. متأسفانه، نمیتونم همین حرف رو درباره بقیه بزنم و این یکی از بزرگترین مشکلات منه. فیلم پر از کلیشهست و تلاشهایی میکنه که شخصیتها رو نسبت به این کلیشهها آگاه نشون بده، که خب این خودش هم یه حرکت تکراریه. چی کلیشهایتر از اینه که آدم بده نقشه اصلیش رو برای قهرمان بگه یا قهرمان بگه که آدم بده چقدر احمقه که این فکر رو کرده؟ اولش خندیدم و فکر کردم جالبه که کریستینا هادسون (نویسنده) داره با آگاه کردن بقیه از طرز حرف زدن یا حرکت کردن شخصیتها، از نوشتن شخصیتهای کلیشهای فرار میکنه. اما این ایده «من میدونم تو کلیشهای هستی، پس میتونی کارهای کلیشهای انجام بدی» فقط برای چند صحنه جواب میده، نه کل فیلم. به همین خاطر نتونستم با رنی مونتویا ارتباط برقرار کنم یا اصلاً برام مهم باشه چی سرش میاد.
مری الیزابت وینستد (Mary Elizabeth Winstead) یکی از بازیگرهای محبوب منه، اما کمترین زمان حضور در صحنه رو داره. من هیچوقت از فیلمی به خاطر اینکه به بازیگر مورد علاقهم نقش مهمی نداده انتقاد نمیکنم، اما اگه حس کنم به یه شخصیت خاص باید بیشتر پرداخته میشد، اعتراض میکنم؛ که در مورد هانترس (Huntress) همینطوره. داستان گذشته اون برام خیلی جذابتر و احساسیتر از شخصیت رزی پرز بود، اما متأسفانه داستان شخصی هانترس فقط به عنوان یه چرخش داستانی نه چندان غافلگیرکننده در پرده سوم عمل میکنه. چندین جابهجایی بین گذشته و حال در روایت داستان وجود داره که اکثرشون خوبن، اما بعضیهاشون خیلی ناگهانی به نظر میرسن. با این حال، وینستد هر بار که جلوی دوربینه عالیه!
ایوان مکگرگور (Ewan McGregor) بازی خوبی در نقش شرور داره، اما اون من رو به مشکل اصلی دیگهم میرسونه: پیرنگ اصلی. یه نکته: «مکگافین» شیء یا اتفاقیه که برای پیشبرد داستان و انگیزه شخصیتها لازمه، اما خودش به تنهایی بیاهمیت یا بیربطه. نخی که همه شخصیتها رو به هم وصل میکنه، بر اساس یکی از تکراریترین مکگافینهای تاریخه. اشتباه برداشت نکنید: مکگافین مترادف با نویسندگی بد یا داستان بد نیست! صرفاً چیزیه که به جایی ختم نمیشه. با توجه به اینکه «پرندگان شکاری» یه فیلم شخصیتمحوره، داستانی که حول یه مکگافین بچرخه غیرعادی نیست. تا زمانی که شخصیتها خوب باشن، داستان اصلی میتونه فقط یه بهانه باشه (مثل فیلم «روزی روزگاری در هالیوود» تارانتینو). اما در «پرندگان شکاری»، همه شخصیتها داستان جذابی ندارن... اساساً فیلمنامه کریستینا هادسون دقیقاً بد نیست، اما عالی هم نیست. مثل خود فیلم، بالا و پایین داره.
در نهایت، بالاخره یه فیلم از دنیای دیسی دیدیم که اکشنش با جلوههای ویژه کامپیوتری (CGI) اشباع نشده، بلکه پر از طراحی حرکات دقیق و پلانهای طولانیه! ممنون از کتی یان (Cathy Yan) برای خلق بهترین سکانسهای اکشن این دنیا. حتی اگه پرده سوم به خاطر تعداد زیاد شخصیتها کمی شلوغپلوغ بشه، باز هم پایان رضایتبخشیه. موسیقی متن به خوبی با اکشن همراهی میکنه و جلوههای بصری واقعاً زیبا هستن. بخشهای کمدی هم به جا هستن و من زیاد خندیدم.
نکته آخرم درباره موضوعیه که کمتر بهش میپردازم... «پرندگان شکاری» یه درس فیلمسازی در مورد اینه که چطور یه فیلم متنوع (از نظر نژادی و فرهنگی) بسازیم بدون اینکه زورکی یا غیرطبیعی به نظر بیاد. تازه بعد از خروج از سینما بود که متوجه شدم بازیگرها و شخصیتها از نژادها، فرهنگها و گرایشهای مختلف هستن. چرا؟ چون فیلم وقتش رو تلف نمیکنه که شخصیتها مدام بگن سیاه، سفید، لاتین، چینی یا هر چیز دیگهای هستن. اونها فقط همونی هستن که هستن. تبریک به یان، هادسون و بقیه که تصمیم گرفتن با شخصیتها مثل انسانهای عادی رفتار کنن.
در کل، «پرندگان شکاری» (و اون عنوان فرعی مسخره و طولانیش) روند فیلمهای خوب دیسی رو بعد از «زن شگفتانگیز» ادامه میده. با یه تیم بازیگری عالی و درخشش مارگو رابی، کتی یان یکی از بهترین اکشنهای این دنیای سینمایی رو در قالب یه فیلم ابرقهرمانی سرگرمکننده ارائه میده. حس و حال رنگارنگ، پر هرجومرج و شاد در کل فیلم جریان داره. با این حال، فیلمنامه خلاقیت کمی داره و داستان اصلی حول تکراریترین مکگافین ممکن میچرخه. این یه فیلم کمیکبوکی معمولی با روایتی فرمولیه، اما اونقدر سرگرمکننده هست که بشه از داستان کلیشهایش چشمپوشی کرد. نمره: -B
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
فیلم خیلی خوبی بود، انتظار نداشتم هارلی کویین بتونه اینجوری بزنبادررو باشه. میتونم درک کنم که شاید بعضی آقایون از فیلم خوششون نیاد چون همه قهرمانها زن هستن، اما به نظر من خیلی سرگرمکننده و خوشساخت بود.
2020-02-15
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
آشغال محض. واقعاً میگم، هیچ نکته مثبتی ندارم که دربارهش بگم.
2020-03-09
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
من واقعاً از «پرندگان شکاری (و رهایی فانتزی یک هارلی کویین)» خوشم اومد چون شبیه هیچ فیلمی که قبلاً دیده بودم نبود. صحنههای اکشن پر زرقوبرق و مرسومی که تو اکثر فیلمهای ابرقهرمانی هست اینجا هم وجود داره، اما این یه اثر کمیکبوکی خشن، با درجه سنی R، پر از شوخیهای منشوری و حرفهای رکیکه که برای خانمهای بالای ۲۵ سال ساخته شده. یه تجربه پر سر و صدا و باحال برای فمینیستها و دخترهای عشقِ کمیک در هر جای دنیاست.
فیلم از زاویه دید پیچیده و به طرز لذیذی کنایهآمیزِ هارلی کویین (مارگو رابی)، دوستدختر سابق جوکر، روایت میشه. وقتی رومن سایونیس شرور (ایوان مکگرگور) برای سر یه دختر جیببر جوان (الا جی باسکو) جایزه میذاره، تمام تبهکاران شهر گاتهام رو برای پیدا کردنش زیر و رو میکنن. وقتی مسیر هارلی با هانترس (مری الیزابت وینستد)، بلک کنری (جرنی اسمالت) و پلیسی به نام رنی مونتویا (رزی پرز) تلاقی میکنه، این زنها میفهمن که چارهای ندارن جز اینکه با هم متحد بشن تا سایونیس رو برای همیشه از پا دربیارن.
قلب تپنده فیلم در تفسیر نمادین رابی از شخصیت هارلی کویین نهفته است. اون فوقالعاده عمل کرده و باعث شده این شخصیت شیطون و بدجنس رو به راحتی دوست داشته باشیم. هارلی دقیقاً زنی نیست که بخواید ازش الگوبرداری کنید، اما قطعاً وقت گذروندن و دوست بودن باهاش خیلی خوش میگذره. بازیهای مکمل هم همگی درجه یک هستن. مکگرگور با لذتی جسورانه نقش رو بازی کرده و شرورش واقعاً ترسناکه. با اضافه شدن یه تیم بازیگری زن متنوع و بزنبادررو که نقش ابرقهرمانهای خفن رو بازی میکنن، فیلم یه رویکرد فمینیستی چندفرهنگی پیدا کرده که خوشبختانه اصلاً زورکی به نظر نمیاد.
«پرندگان شکاری» از اون مدل هرجومرجهای دوستداشتنیه که به دنیای سینماییِ معمولاً بیروح و خستهکننده دیسی، جانی دوباره میده. رنگارنگ، پر هرجومرج، بیپروا و پرانرژی بود و خودم هم تعجب کردم که چقدر ازش لذت بردم. این یه نمایش واقعاً سرگرمکننده است که میتونه طرفدارهای جدیدی رو به این ژانر جذب کنه.
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
فیلم «پرندگان شکاری» یه هیجان خالصه. بدون هیچ خجالتی سرگرمکننده، خام و خشنه. به قول سیرشا رونان تو فیلم «زنان کوچک»... «زنها!»
2020-03-27
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
راستش باید بگم بعد از دیدن «جوخه انتحار» که نسبتاً خوب بود، این فیلم واقعاً ناامیدم کرد، در حالی که خیلی منتظرش بودم. بعد از دیدن این فیلم، فکر میکنم اگه اصلاً پیرنگ یا داستانی پشتش بوده، من که ندیدمش؛ همه چیز پراکنده بود و هیچ چیز به هم ربط نداشت. تنها چیزی که میتونم بگم اینه که به بازیگرها پول داده بودن که احمق باشن و اصلاً هم خندهدار نبودن. امیدوار بودم چیز بهتری ببینم اما با یه اثر زباله روبرو شدم.
2020-04-11
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
**خیلی تازه و خندهدار بود**. این فیلم با هر فیلم تیمی که تا حالا دیدم فرق داره. باعث میشه کلاً یادتون بره دارید یه فیلم ابرقهرمانی میبینید؛ بیشتر شبیه یه فیلم دیوانهواره که توش ذهنهای جنایتکار با لباسهای فانتزی تو کل شهر آزادانه میچرخن، تا اینکه به صحنه بلک کنری میرسید و یادتون میاد بله، دارید فیلم ابرقهرمانی میبینید و اونها باید قدرتهاشون رو نشون بدن. **خشن و طنزآمیزه و هارلی کویینِ مارگو رابی هم که حرف نداره. من واقعاً عاشق شخصیت «قاتل کمانزنبوری» (Crossbow Killer) شدم**. دیسی بعد از «لیگ عدالت» کارهای خیلی خوبی ارائه داده (اگه آکوامن رو نادیده بگیریم) و اگه فیلمهای آینده رو هم در نظر بگیرید، با بتمن، شزم ۲ و دنباله زن شگفتانگیز، آینده خیلی خوبی برای دیسی میبینم.
2020-04-22
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
اگه کرونا باعث بشه سینماها برای همیشه تعطیل بشن، برام عجیبه که بگم با اینکه این آخرین فیلمی بود که رو پرده بزرگ دیدم، مشکلی ندارم. نمره نهایی: ۴ ستاره - بسیار جذاب. یکی از محبوبهای شخصی من.
2020-05-19
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
هارلی کویینِ مارگو رابی یکی از معدود نقاط قوت «جوخه انتحار» بود، اما وقتی خبر ساخت این فیلم اعلام شد، برام فرقی نمیکرد و تریلرها هم نظرم رو عوض نکردن، تا جایی که تو سینما ندیدمش. الان که دیدمش، فقط شونههام رو انداختم بالا. بعضی از صحنههای اکشن که چاد استاهلسکی (کارگردان جان ویک) روشون نظارت داشته خوب بودن، اما ریتم فیلم کلاً مشکل داشت و خودِ گروه «پرندگان شکاری» به حاشیه رانده شده بودن و لحظه ماندگاری نداشتن. ایوان مکگرگور هم بد نبود اما شرور ضعیفی بود. به عنوان طرفدار کمیکهای بتمن، به جز هارلی کویین، هیچکدوم از اینها شبیه نسخههای کمیکشون نیستن، مخصوصاً کاساندرا کین که شخصیت فوقالعادهای بود (دختری که از بچگی توسط پدرش به عنوان آدمکش آموزش دیده بود). نمیدونم، در نهایت فیلم شکست خورد و فکر نمیکنم تقصیر کارگردان بیتجربه باشه (با همین فیلمنامه، بعید بود کسی بتونه چیز بهتری بسازه). شاید بیشتر یه پروژه شخصی و خودخواهانه برای رابی بوده. ۲.۷۵ از ۵
2020-05-19
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
با اینکه خیلی از فیلمها پیامی دارن، اما مرز باریکی بین اطلاعرسانی و سخنرانی وجود داره. برای من، «پرندگان شکاری» نتونست این تفاوت رو درک کنه. این انگشت تکون دادنهای فمینیستیِ مداوم و شکننده، واقعاً خستهکننده بود و خیلی زود هر لذتی که ممکن بود از فیلم ببرم رو از بین برد. حیف شد، چون ساختار اصلی داستان میتونست به عنوان یه اکشن معمولی و استاندارد خوب جواب بده. متأسفانه اینطور نشد و چیزی که باقی مونده، اثری نیست که حاضر باشم دوباره برای دیدنش پول بدم. این موضوع شامل هر فیلم فرعی یا کارهای آینده در این سبک هم میشه. ۲/۱۰
2020-06-17
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
یه سری فانتزیهای قدرتِ خستهکننده برای پسرها وجود داره؛ این هم همون فانتزی قدرت خستهکننده است، اما برای دخترها. شخصیتها تخت هستن، اکشن خوب فیلمبرداری شده اما بیاهمیته، داستان وجود خارجی نداره و ارزش سرگرمی... اگه میخواید سرگرم بشید، نباید در حالت عادی این فیلم رو ببینید. در ژانر سرگرمی اکشنِ توخالی، این فیلم تهِ دیگه؛ مثل بعضی از فیلمهای اکشن دهه ۸۰ که بهتره فراموش بشن. البته طراحی استایل و صحنه خوب بود. بازیگرها با توجه به چیزی که در اختیارشون بود تمام تلاششون رو کردن، اما فقط مارگو رابی بود که با بازیگریش باعث شد شخصیت اصلی قابل تحمل بشه. حکم نهایی: حتی اگه دنبال اکشن توخالی هستید، وقتتون رو برای این تلف نکنید. دیدن چند تا کلیپ ازش برای فهمیدن سبک و فیلمنامهش کافیه.
2020-08-06
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
در بهترین حالت یه فیلم متوسطه، شاید یه بار دیگه ببینمش، اما پیشنهادش نمیکنم. از چند زاویه میشه به این فیلم نگاه کرد: ۱) به عنوان یک دنباله. ۲) از نظر کمیکها. ۳) به عنوان یک فیلم مستقل.
۱) از نظر دنباله: انگار یک فیلم کامل این وسط کمه! این بخش سوم از «سهگانه هارلی کویین» است. ما کل روند تغییر یک شخصیت از یک چیز به چیز دیگه رو از دست دادیم تا اصلاً این فیلم بتونه اتفاق بیفته.
۲) از نظر کمیکها: وای، ریدن به تمام مفاهیمی که از کمیکها قرض گرفته بودن.
- جدا شدن هارلی از جوکر: این یه اتفاق بزرگ تو گاتهام بود، نه فقط از نظر شهر، بلکه در انقلاب و تولد دوباره یک شخصیت که اینجا کلاً از داستان حذف شده.
- پرندگان شکاری: اصلاً تو فیلم اسمی ازشون برده نمیشه، اونها از روی ناچاری دور هم جمع میشن، مثل اونجرز؛ در حالی که ایده اصلی توسط «اوراکل» (Oracle) طراحی شده بود که زنهای پارتیزان رو برای کمک به خودش انتخاب میکرد. اما حداقل شخصیتهای اصلی یعنی هانترس و بلک کنری رو آوردن.
- هانترس: مری الیزابت وینستد رو خیلی دوست دارم، اما اونها قضیه «قاتل کمانزنبوری» در مقابل هانترس رو به یه شوخی لوس تبدیل کردن و اون رو به جای قدرتمند، غمانگیز نشون دادن.
- بلک کنری: میفهمم که شخصیتهای سفیدپوست خیلی زیادن، اما راه حلش تغییر نژاد شخصیتهای قدیمی نیست، بلکه ساختن شخصیتهای جدیده. جرنی اسمالت عالیه، اما اون بلک کنری که من میشناختم (یه جاسوس بینالمللی) نیست.
- کاساندرا کین: چه راه خلاقانهای برای خراب کردن فیلم آینده «بتگرل». اون قرار بود یه آدمکش باشه که پارتیزان شده، دختر دثاستروک که تو انجمن سایهها بزرگ شده، اما خب یه جیببر خردهپا هم جواب میده دیگه!
- هارلی کویین: تکلیفشون باهاش معلوم نیست؛ یه بار دختر بیپناهه، یه بار خفنه، یه بار مبارز بدیه، یه بار فقط شانس میاره، یه بار خنگه و یه بار نابغه. یه مسیر رو انتخاب کنید.
۳) به عنوان فیلم مستقل: از این مدل روایت که داستان مدام به عقب و جلو میپره متنفرم. تو «پالپ فیکشن» هم که هدف داشت خوشم نیومد، چه برسه به جاهای دیگه. از اینها که بگذریم، فیلم واقعاً خوشساخته، بودجه خوبی خرجش شده، بازیگرها عالیان و شخصیتها خیلی سرگرمکنندهان، هرچند هارلی کویین الان بیشتر شبیه ددپول شده. اکثر مشکلاتش به خاطر اینه که سعی میکنه یه فیلم دیسی باشه در حالی که اصلاً لازم نیست. استفاده از اسمهایی که مردم نمیشناسن و دادن یه تجربه متفاوت بهشون، فقط فیلم عالی شما رو به یه فیلم معمولی تبدیل میکنه.
خلاصه: فیلم به اندازه کافی خوب هست که اگه وانمود کنید هیچی از دنیای کمیک نمیدونید، براتون عالی باشه.
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
اگه موقع دیدن «ددپول» تو دلتون جیغ میزدید که رایان رینولدز خفه شه، پس روایت دیوانهوار و بیوقفه هارلی کویینِ مارگو رابی احتمالاً بعد از ۲۳ ثانیه باعث میشه با هذیانگویی به سمت خروجی اضطراری فرار کنید.
2020-09-08
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
فیلم «هارلی کویین: پرندگان شکاری» جدیدترین تلاش دیسی برای تسخیر دنیای کمیکهای اقتباسی بود؛ تلاشی متفاوت با ایدهای واقعاً جالب. تبدیل کردن هارلی کویین به شخصیت اصلی فیلم خودش بعد از درخشش در فیلم افتضاح «جوخه انتحار» کاملاً منطقی بود. رها کردن اون از کنترل آزاردهنده جوکر ایده رو جذابتر هم کرد (هرچند من معتقدم جوکر باید شرور اصلی این فیلم میبود). مدتی بعد از وقایع جوخه انتحار و بعد از تموم شدن رابطهش با جوکر، کویین به کل گاتهام اعلام میکنه که دیگه تحت حمایت «دلقک جنایتکار» نیست. البته با این کار، خودش رو به یه هدف متحرک تبدیل میکنه و تمام کارهای بدی که در گذشته کرده بود یقه شو میگیره. این موضوع باعث میشه رومن سایونیس (با بازی ایوان مکگرگور عجیب و غریب) بیفته دنبالش. این قضیه و یه الماس گمشده باعث میشه هارلی با گروهی از زنها که عنوان فیلم بهشون اشاره داره، هممسیر بشه.
به نظرم بزرگترین مشکل فیلم ترکیب چندین المانه که همیشه با هم جور درنمیآن. گاهی فیلم میخواد هارلی رو وسط یه تیم جدید مثل جوخه انتحار بذاره، گاهی فقط میخواد روی خودش تمرکز کنه. به نظر من فیلم دقیقاً نمیدونه چی میخواد باشه و حس میکنم قرار بود جوکر بخشی از فیلم باشه اما به خاطر بازخوردهای منفی به بازی جرد لتو، کلاً حذف شد. با این حال، بازی مکگرگور به شخصیت سایونیس حس تهدید و وحشت داده و واقعاً خطرناک به نظر میرسه. تمام بازیها عالی هستن، مارگو رابی که روی کاغذ هم پرانرژی بود، شخصیتش کاملاً ماندگاره. مری الیزابت وینستد در نقش هانترس با وجود نقش کوتاهش، عالیه و کاریزمای طبیعی به شخصیت داده. جرنی اسمالت هم در نقش کنری بسیار متقاعدکننده است.
در کل فیلم بدی نیست، هرچند از نظر تماتیک گیجکننده است، اما بسیار سرگرمکننده است و قطعاً خنده به لب تماشاگر میاره. باز هم میگم، هارلی کویین همون قطعهایه که این پروژه رو منحصربهفرد میکنه. همچنین صحنههای اکشن طراحی خیلی خوبی دارن که هرچی دیوانهوارتر میشن، از نظر بصری لذتبخشتر میشن. با اینکه این فیلم در حد «زن شگفتانگیز» (۲۰۱۷) نیست و کلی مشکل داره، اما برای گذروندن وقت در سینما بدون فکر کردن به مشکلات زندگی، گزینه خوبیه. نمیتونم بگم عاشقش شدم، اما بدم هم نیومد؛ یه فیلم متوسط و سرگرمکننده برای یک بار دیدن.
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
درباره «پرندگان شکاری» نوشتن اصلاً درست نیست! این فیلم واقعاً ارزشش رو نداره. نویسندهها و تهیهکنندهها کلاً یادشون رفته که مردم فقط با چشمهاشون فیلم نمیبینن، بلکه با گوش، روح و مغزشون هم میبینن. و اینجا دقیقاً همون جاییه که مشکل داریم. در کل: یه کوکتل رنگارنگ، توخالی و یکبار مصرف با دو تا بازیگر معروف، شوخیهای لوس و داستانی که اصلاً هیجانانگیز نیست.
2021-07-21
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
ببخشید، اما این یه تلاش واقعاً ضعیف برای یه فیلم اکشن بود. مارگو رابی در نقش قهرمان فیلم بد نیست، اما بقیه بازیگرها خیلی زود فراموش میشن. حدس میزنم ایوان مکگرگور فقط چند روز سر صحنه بوده چون حضورش خیلی سطحی بود و چیزی به داستان اضافه نمیکرد. صحنههای مبارزه طولانی و خستهکننده من رو یاد فیلم «باگزی مالون» (۱۹۷۶) انداخت، فقط بدون اون کیکهای خامهای!
2022-03-28
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
نقد کامل در وبسایت... «پرندگان شکاری (و رهایی فانتزی یک هارلی کویین)» یکی از معدود فیلمهای کمیکبوکیه که واقعاً روح منبع اصلیش رو درک کرده. کارگردان، کتی یان، میدونه که این فیلم باید یه ضیافت پر هرجومرج و رنگارنگ از اکشن و ماجراجویی باشه و نامه عاشقانه اون به هارلی کویین (مارگو رابی) واقعاً معرکهست.
2022-06-20
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
«پرندگان شکاری» خیلی قوی شروع میشه، با یه معرفی عالی از هارلی کویین و سقوطش بعد از جدایی از جوکر، اما داستان دمِ آخر از ریل خارج میشه. به خاطر راوی غیرقابل اعتمادی مثل هارلی که مدام تو داستان به عقب و جلو میپره، تمرکز روی فیلم سخت بود. با اینکه میفهمم میخواستن چیکار کنن، اما برای من جواب نداد. واقعاً برام مهم نبود چه بلایی سر بعضی از شخصیتها میاد و فقط از هارلی و بلک کنری خوشم اومد؛ اون دو تای دیگه انگار کامل پرداخته نشده بودن. ایوان مکگرگور در نقش شرور عالی بود، تو هر صحنه با اون ظاهر آرومش که یهو به جنون میکشید من رو جذب میکرد؛ اون ستاره فیلم بود. طراحی مبارزات هم درجه یک بود، با کلی کشتوکارهای خلاقانه و جلوههای بصری جالب. در کل حس متناقضی داشتم، یه جاهایی رو دوست داشتم و یه جاهایی حوصلهم سر رفت. قطعاً فیلم یکدستی نیست، اما با این حال دیدنش سرگرمکنندهست. **حکم نهایی:** خوب
2022-06-30
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
یه سفر دیوانهوار و بیوقفه از دریچه چشمهای هارلی کویین. دیدن روند تغییر شخصیتش خیلی کیف داد. مارگو با رعایت کلی جزئیات ریز مثل میمیک صورت، طرز بیان جملات و گاهی اون دستوپاچلفتی بودنش، فیلم رو خیلی جذاب کرده. فیلم باحالی بود.
2022-07-26