Cola de mono

CinemaSerf (منتقد)

دو تا برادر به اسم‌های «ویسنته» (با بازی سانتیاگو رودریگز کوستابال) و «بورخا» (که در دنیای واقعی هم برادرش کریستوبال این نقش رو بازی می‌کنه) دارن همراه مادرشون «ایرنه» (کارمینا ریگو) آماده میشن تا اولین کریسمس بدون پدرشون رو جشن بگیرن. با جمع شدن خانواده، بساط نوشیدنی به راه میشه و فضای خفه‌کننده‌ای حاکم میشه؛ این وسط «بورخای» جوان هم کم‌کم مهارش رو از دست میده. تمایلات جنسی سرکوب‌شده‌اش شروع به بیدار شدن می‌کنه و وقتی داره کشوهای کمد برادر بزرگترش رو زیر و رو می‌کنه، به یه کشف واقعاً غافلگیرکننده می‌رسه. چیزی که بعد از این اتفاق میفته، یه جور ملودرام خانوادگی با ساختار نچسب و دیالوگ‌های خیلی کمه که حداقل برای من، هدف خاصی رو دنبال نمی‌کرد. فیلم رگه‌های ضعیفی از تمایلات محارم‌گرایانه داره و پر از صحنه‌های برهنگی (چه فعال و چه غیرفعال) هست، اما داستان و شخصیت‌پردازی‌ها به شدت خام و ضعیف دراومدن. درام فیلم به نظر ساختگی و تکراری میاد و هر چی جلوتر میره، با یه سکانس واقعاً مسخره با حضور مادرشون مواجه میشیم و پایان‌بندی هم اصلاً چنگی به دل نمیزنه. دیدن همکاری دو تا برادر واقعی با این سطح از صمیمیتِ بی‌پرده جالبه، اما در کل با یه داستان بی‌رمق و کند طرفیم که پر از کلیشه‌ست و خیلی زود فراموشش می‌کنید. البته موسیقی متنش بد نیست!