Hamlet

CinemaSerf (منتقد)

طرفداران پروناقاق و متعصب شکسپیر احتمالاً نباید سراغ این نسخه خلاصه‌شده و تغییرمکان‌یافته از داستان شاهزاده دانمارک بروند، اما به عنوان یک بازآفرینی، هنوز هم کار جالب و قابل توجهی است. اینجا "السینور" نمادی از جشع و طمع شرکتی است که تا پیش از مرگ پدر "هملت" (ریز احمد) بر اثر یک بیماری طولانی، توسط خود او اداره می‌شد. هنوز آخرین نفسش را نکشیده که بیوه‌اش "گرترود" (شیبا چادها) اعلام می‌کند قصد دارد با برادر شوهرش "کلودیوس" (ارت مالک) ازدواج کند. هملت از این خبر به شدت آسیب روحی می‌بیند و درست در همین وضعیت احساسی است که شبحی به سراغش می‌آید و مدعی می‌شود مرگ پدرش اصلاً طبیعی نبوده و روحش باید تا زمانی که با انتقامِ حق‌طلبانه آرام نگرفته، در دنیای ارواح سرگردان باشد. حالا هملت باید بفهمد واقعاً چه اتفاقی افتاده و دست ذینفعانی را که اصلاً برایشان مهم نیست پدرش که بوده، رو کند.

البته بعضی بخش‌های فیلم اصلا درنیامده. صاحبان صنایع با ماشین‌های ب‌ام‌و که پادشاه و ملکه نیستند! برای همین خیلی از آن عطش قدرت و دسیسه‌های دربار که به نمایشنامه اصلی لحنی تهدیدآمیز و زهرآلود می‌داد، اینجا غایب است. انتقال پلات داستان از قرون وسطی به بریتانیای هندوآسیایی قرن ۲۱ بوم جدیدی در اختیارمان می‌گذارد و یک رقص گروهی پرانرژی و جذاب هم در فیلم هست، اما هیچ‌کدام بی‌توجهی به نقش‌هایی مثل "پولونیوس" (تیموتی اسپال)، "لاپرتس" (جو الوین) و حتی "افیلیا" (مورفید کلارک) را که عملاً در طول فیلم حاشیه‌نشین شده‌اند جبران نمی‌کند.

آوردن داستان خیانت و دوپهلویی به مخاطب امروزی تلاش شجاعانه‌ای است و از بعضی جهات این اقتباس فرهنگی تا حدی جواب می‌دهد، اما در اصل این فیلم بیشتر بستری برای ریز احمد کاریزماتیک است تا تنوع بازیگری‌اش را به رخ بکشد، نه یک به‌روزرسانی سنجیده از یک داستان مسموم، خیالی و پر از ترس و عرفان. متأسفانه، ظرافت و قدرت متن اصلی تا حد زیادی فدا شده و آنچه باقی مانده خیلی بیش از حد خلاصه‌شده و بی‌جان است. با این حال ارزش یک‌بار دیدن را دارد، هرچند جا دادن "هملت" در کمتر از دو ساعت همیشه کار فوق‌العاده سختی بوده و هست.