Death Kiss

GenerationofSwine (منتقد)

خب، فیلم خوبی نیست ولی سرگرم‌کننده‌ست. رابرت برونزی (Robert Bronzi) خب چهره‌ای داره که انگار قبلاً دیدینش... قیافه‌ش خیلی شبیه چارلز برانسونه. اما ایوا همیلتون (Eva Hamilton) از اون قیافه‌هایی داره که «فکر می‌کنین» قبلاً دیدین، ولی بعد از اینکه تو IMDb آمارشو درمیارین می‌بینین که ندیدین... و این واقعاً حیف. اون خدایی خوب نقشِ کسی رو بازی می‌کنه که واقعاً به شخصیت برونزی علاقه داره، و این با توجه به اینکه برونزی مثل یه تکه چوب خشک بازی می‌کنه فوق‌العاده‌ست! وقتی جلو همچین بازیگری می‌تونی بازی خوبی ارائه بدی، خب یعنی لایق اینی که تو فیلم‌های خیلی بیشتری بازی کنی. تازه این کار رو با دیالوگ‌های رسماً «آشغال» انجام میده! برای همین از نظر من اون بزرگ‌ترین بازیگر دنیاست. همه‌چیز از بازیگر مقابل گرفته تا فیلم‌نامه، کارگردانی و بودجه ساخت بر ضدش بود، ولی بازم کارشو عالی انجام داد. آفرین به ایوا همیلتون که تمام توانشو گذاشت. اینکه از فیلم مارتین اسکورسیزی حرفه‌ای بیرون بیای یه چیزه، اما اگه بتونی تو فیلم رنه پرز این‌کارو بکنی، یعنی واقعاً استعدادی.
همین حرف رو میشه در مورد دانیل بالدوین (Daniel Baldwin) زد که خیلیم با‌تجربه‌تره. اون تو فیلم‌های خیلی بیشتری بوده و از این آشغالدونی کاملاً سربلند بیرون میاد. مجری تاک‌شویی رو شبیه شان هنیتی خیلی خوب درمیاره و این وسط چندتا نکته خوبم میگه.
و ریچارد تایسون (Richard Tyson) هم نقش کوتاهی داره ولی بازم موفق میشه یه حرکتی بزنه، که با توجه به کارهای قبلیش یه جهش بزرگ برای خودشه. من فیلم‌های فاجعه‌ای ازش دیدم، اما اینجا تونسته یه جورایی بخش‌هایی از فیلم رو نجات بده. راستش فکر کنم نقشش نقیضه (پارودی) بود، ولی خوب درش آورد.
اما رابرت برونزی، انگار اصلاً بلد نیست چطوری تفنگ دستش بگیره، مخصوصاً با اون کالیبری که شلیک می‌کنه. با این حال، خون و خون‌ریزیِ زیاده‌روی‌شده‌ی فیلم تا حدی ضعف‌های بازیگریش رو جبران می‌کنه.
در هر صورت، اینجا با فیلمی از رنه پرز طرفین که دو سه تا بازیگر خوب از زباله کامل نجاتش دادن. بدون بالدوین، تایسون و همیلتون، فیلم به اندازه «از جهنم تا غرب وحشی» فاجعه می‌شد.