Der menschliche Faktor
یان، نینا و دو فرزندشان یک خانواده مدرن و از طبقه متوسط هستند. نینا و یان به عنوان مدیران ارشد یک آژانس تبلیغاتی دوران موفقی را سپری می‌کنند، اما وقتی یان پروژه‌ی کمپین یک حزب سیاسی را می‌پذیرد، کنار گذاشته شدن نینا از این تصمیم‌گیری به بی‌اعتمادی و شک دامن می‌زند. آنها برای گذراندن تعطیلات آخر هفته به خانه ساحلی خود می‌روند، اما نفوذ مرموز سارقین به خانه، آرامش همه‌چیز را به هم می‌ریزد. در حالی که سعی دارند با این حادثه کنار بیایند، اضطراب به وجود آمده بنیان خانواده را به لرزه درمی‌آورد. فیلم «عوامل انسانی» با روایتی تکرارشونده و از زوایای دید متفاوت، شکنندگی حقیقت در دنیای اشباع‌شده از رسانه و قدرت دیدگاه فردی را به تصویر می‌کشد.
سال انتشار: 2021 کارگردان: Ronny Trocker ژانر: Drama، Mystery نویسندگان: Ronny Trocker امتیاز: 5.7نقدها و نظرات
Manuel São Bento (منتقد)
اگر از خوندن نقدهای بدون اسپویل من لذت می‌برید، لطفاً به وبلاگم سر بزنید: https://www.msbreviews.com
یکی از اهداف من در این دوره از جشنواره ساندنس این بود که تا جای ممکن فیلم‌های غیرانگلیسی‌زبان ببینم، البته بدون اینکه خودم رو مجبور به تماشای اثری کنم که ذره‌ای برام جذابیت نداره. فیلم Human Factors ایده اولیه فوق‌العاده کنجکاوی‌برانگیزی داشت که بلافاصله توجهم رو جلب کرد و اولین فیلم بین‌المللی بود که به لیست تماشام اضافه کردم؛ پس حسابی مشتاق دیدنش بودم. متأسفانه، فیلم با وجود اینکه از نظر فنی اثر چشمگیریه، نمی‌تونه در طول مدت زمانش این ایده رو به شکلی جذاب و گیرا بسط بده.
فیلم‌برداری کلمنز هوفناگل بدون شک درخشان‌ترین بخش کل فیلمه. رونی تروکر با برداشت‌های بلند و تکیه بر بازی بدنی بازیگران، پیام‌ها و نشانه‌های لازم رو برای درک لایه‌های زیرین این معمای محوری به تصویر می‌کشه. مخاطبان مختلف می‌تونن برداشت‌های کاملاً متفاوتی از این موضوعات داشته باشن و ساختار فیلم‌نامه طوریه که روایت ورود به خانه از زاویه دید هر شخصیت، به مسائلی مثل انزوا، پارانویا، ترس‌های شخصی و خیلی چیزهای دیگه می‌پردازه. متأسفانه این مباحث به خاطر خطوط داستانی مجزایی که حسابی از پیرنگ اصلی فاصله می‌گیرن، کم‌کم جذابیتشون رو از دست میدن و بیش از حد فلسفی میشن.
حرکت‌های فوق‌العاده و روان دوربین مدام این امید رو در من زنده نگه می‌داشت که قراره اتفاقی بیفته و اثر مثبتی روی فیلم بذاره، اما پرده سوم پرپیچ‌وخم فیلم که عملاً تأثیر خاصی هم نداره، نمی‌تونه ریتم کند، گفتگوهای خسته‌کننده و بی‌انرژی بودن کلی اثر رو جبران کنه. پایان فیلم نیاز به فکر کردن داره، ولی اون حسِ ناکام موندن و ناامیدکننده بودنش احتمالاً تا آخر باهاتون می‌مونه. علاوه بر این، ارتباط برقرار کردن حتی با یکی از شخصیت‌ها هم برام واقعاً سخت بود و اگه بازی‌های قابل‌قبول بازیگرا نبود، با یه شکست کامل طرف بودیم.
فیلم Human Factors ایده جذابی داره و ساختار روایتی اون جوریه که به کمک خرده‌روایت‌های جداگانه، میشه به لایه‌های عمیق‌تری دست پیدا کرد. با این حال، با وجود فیلم‌برداری معرکه کلمنز هوفناگل و پایبندی رونی تروکر به فیلم‌نامه‌اش، اون جو مبهم و فلسفی حاکم بر سراسر فیلم، فقط به ریتم سنگین و دیالوگ‌های بی‌روحش ضربه زده و باعث شده همذات‌پنداری عاطفی با مسیر شخصیتی کاراکترها سخت بشه. پرده پایانی نزدیک‌ترین چیزیه که به یک پیشبرد داستانی جذاب می‌بینیم، اما چرخش‌های چندگانه روایت هیچ اثر غافلگیرکننده یا جذابی روی کل داستان ندارن. بازی‌های خوب سابین تیموتئو و مارک واشکه فیلم رو از یک سقوط به مراتب بزرگ‌تر نجات میده.
امتیاز: -C