Bilmemek

CinemaSerf (منتقد)

این فیلم برای تماشا کردن خیلی عجیبه. امیر اوزدن (Emir Ozden) در نقش پسر جوانی به نام «اوموت» که عضو قدیمی تیم واترپلوی مدرسه است و به کمک پسربچه‌ای که مورد ضرب و شتم قرار گرفته می‌رود، واقعاً خوب بازی می‌کند. هم‌تیمی‌های او عکسی را که کمی بعد از درگیری از زاویه بالا توسط دوربین مداربسته گرفته شده می‌بینند، و به نظر می‌رسد که این دو پسر همدیگر را می‌بوسند. جایی که داستان از مسیر معمولش منحرف میشه اینه که هیچ خشونت فیزیکی‌ای علیه او اعمال نمیشه؛ بلکه بچه‌های تیم عملاً طردش می‌کنن. اونا حاضر نیستن باهاش لباس عوض کنن و مدام ازش می‌خوان تایید کنه (یا نکنه) که همجنس‌گراست. چیزی که او قاطعانه از گفتنش امتناع می‌کنه. این پسر جوان نه تنها با موقعیت بغرنجش در مدرسه، بلکه با پدر دائم‌الخمرش (رابطه پدر و مادرش هم تعریف چندانی نداره) دست‌وپنجه نرم می‌کنه تا جایی که همه‌چیز براش غیرقابل‌تحمل میشه و فرار می‌کند. به کجا؟ آیا برمی‌گردد؟ آیا هم‌تیمی‌هایش ذره‌ای از رفتارشان پشیمان هستند؟ داستان به‌خوبی موفق می‌شه سرخوردگی و اراده رو به رشد او رو منتقل کنه، هرچند که خرده‌داستان مربوط به والدین مدام دست‌وپاگیر میشه. استانداردهای تولید در حد قابل قبولی هستند. فیلم‌نامه می‌توانست کمی قوی‌تر کار شود، اما پایان‌بندی فیلم یا به شدت آزاردهنده است یا خیلی تأثیرگذار... یا شایدهم هر دو؟