Triassic World

wildhunt1 (منتقد)

**نمره کلی**: ۲.۰۵ از ۵، رتبه -C، نیم ستاره
من معمولاً از فیلم‌های کمپانی «اسایلم» (The Asylum) خوشم میاد و کلاً خیلی از فیلم‌های ضعیف رو می‌تونم تحمل کنم. ولی این یکی دیگه رسماً فاجعه بود. واقعاً هیچ نکته مثبتی نتونستم توش پیدا کنم، در حالی که مثلاً به فیلم *Jurassic Prey* نمره +B داده بودم. این فیلم فقط و فقط بد بود.

**داستان (۱/۵)**: ایده کلی فیلم—البته اگه واقعاً ازش استفاده می‌کردن—این بود که یه شرکت می‌خواد با استفاده از دایناسورها برای انسان‌ها عضو پیوندی بسازه. ایده جالبیه... که البته هیچ غلطی باهاش نکردن! به جاش رفتن سراغ یه کلیشه تکراری: دایناسورها تو آزمایشگاه آزاد می‌شن و همه رو لت‌وپار می‌کنن؛ که خب اینم به خودیِ خود بد نیست، ولی مشکل اینجاست که سر سوزنی سرنوشت هیچ‌کدوم از شخصیت‌ها برام مهم نبود.

**شخصیت‌ها (۲/۵)**: شخصیت‌های فیلم انقدر بی‌روح و بی‌خاصیت بودن که عملاً تفاوتی با هم نداشتن. به شدت هم غیرقابل‌تحمل و نچسب بودن. توی اکثر فیلم‌های ضعیف، حداقل می‌تونی با کاراکترها همراه بشی، حتی اگه بدونی قراره در طول فیلم بمیرن. حداقل نگران شخصیت اصلی می‌شی و امیدواری بلایی سرش نیاد. ولی توی این فیلم، حس می‌کردم اگه همه‌شون بمیرن دنیا جای بهتری می‌شه! حتی آخرش هم که شخصیت اصلی نجات پیدا کرد، اصلاً برام مهم نبود.

**کارگردانی (۱/۵)**: کاش می‌شد بگم کارگردان حداقل تلاشش رو کرده، ولی حتی زحمت یه تلاش ساده رو هم به خودش نداده بود؛ فقط سعی کرده بود از کارگردان‌های دیگه‌ای که فیلم‌های مشابه رو بهتر ساختن تقلید کنه. دقیقاً مثل این بود که فیلم‌نامه رو روخوانی کرده و هیچ خلاقیتی بهش اضافه نکرده باشه. کارگردانی خشک، زیادی دراماتیک و بیش از حد برای چنین اثری جدی بود. من با فضای جدی مشکلی ندارم، ولی آخه برادر من! داریم درباره فیلمی حرف می‌زنیم که توش از دایناسور اعضای بدن استخراج می‌کنن؛ یکم خوش بگذرون و سخت نگیر!

**انتخاب بازیگران (۲/۵)**: معمولاً در فیلم‌های اسایلم تیم بازیگری عالی نیست، ولی حداقل بازیگرا دوست‌داشتنی هستن. اما این‌جا هیچ‌کدام از بازیگران اصلاً به دل نمی‌نشستن، و ماجرا فقط به نقش‌هایی که بازی می‌کردن هم مربوط نمی‌شد (پایین‌تر توضیح می‌دم).

**بازیگری (۳/۵)**: بازیگرا نقش‌هاشون رو زیادی از حد جدی گرفته بودن، که فکر کنم تقصیر خود کارگردان باشه. احتمالاً موقع انتخاب بازیگرا بهشون گفته: «قراره فیلمی بسازیم که با پارک ژوراسیک رقابت کنه! می‌خوام با تمام وجودتون بازی کنید.» بعد لابد یه ساعت جیبی رو جلوی چشم‌هاشون تکون داده و هیپنوتیزم‌شون کرده و گفته: «این یه فیلم معمولی شبکه خانگی نیست، این یه شاهکار اسکاریه! باید در حد جایزه اسکار بازی کنید. وقتی بیدار بشید، این فیلم رو کاملاً جدی می‌گیرید!» *بشکن می‌زند*. متأسفانه نتیجه‌اش این شده بود که اصلاً نمی‌تونستی با کاراکترها ارتباط برقرار کنی.

**موسیقی (۳/۵)**: موسیقی کاملاً به فضای فیلم می‌خورد: خشک، کسل‌کننده و بدون کوچک‌ترین هیجانی. دقیقاً تو پس‌زمینه محو می‌شد و درجا فراموشش می‌کردی. شاید دادن نمره ۳ از ۵ زیادی دست‌ودلبازانه باشه، ولی حداقل می‌شه گفت موسیقی فیلم افتضاح نبود.

**فیلم‌برداری (۳/۵)**: فیلم‌برداری در اکثر صحنه‌ها نسبتاً خوب بود. جلوه‌های ویژه دایناسورها فاجعه‌بار نبود، هرچند تو یوتیوب دایناسورهای بهتری دیده‌ام! در مجموع کار با دوربین تر‌وتمیز بود و ایراد خاصی نمی‌شه ازش گرفت.

**طراحی صحنه (۳/۵)**: فضای آزمایشگاهی بدک نبود، ولی خیلی جاها داد می‌زد که یه دکور ارزون‌قیمته. چیدمان فضا هم گاهی آدم رو گیج می‌کرد. لباس‌ها هم معمولی بود و چیز نامربوطی به چشم نمی‌خورد.

**ریتم و تدوین (۳/۵)**: برای یه فیلم کوتاه، ریتم واقعاً کندی داشت. بارها به ساعت نگاه کردم ببینم چقدرش مونده و هر بار با دیدن زمان باقی‌مونده حسابی ضدحال خوردم.

**میزان لذت‌بخش بودن (۱/۵)**: اصلاً از این فیلم خوشم نیومد. نه از داستانش، نه از کاراکترهاش؛ هیچیش رو دوست نداشتم. حتی برای استانداردهای کمپانی اسایلم هم یکی از بدترین فیلم‌هایی بود که تا حالا دیدم. اصلاً پیشنهاد نمی‌کنم ببینید، مگه اینکه بخواید خودتون رو شکنجه بدید! به جاش برید همون *Jurassic Prey* رو ببینید؛ درسته اونم فیلم بدیه، ولی حداقل خودش می‌دونه چقدر مسخره‌ست!