پلتفرم (سکو)
مکانی مرموز، زندانی وصفناپذیر، حفرهای عمیق. تعداد نامعلومی طبقه. در هر طبقه دو زندانی زندگی میکنند. سکویی حامل غذا که برای همه آنها پایین میآید. نبردی غیرانسانی برای بقا، و در عین حال فرصتی برای همبستگی.
سال انتشار: 2019 کارگردان: Galder Gaztelu-Urrutia ژانر: Horror، Mystery، Sci-Fi نویسندگان: David Desola، Pedro Rivero امتیاز: 7.0نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
*وقتتون رو تلف نکنید*. بیشتر فیلم توی یه جور زندان چند طبقه اتفاق میافته که طبقات بالا میتونن غذایی که به طبقات پایین میره رو کنترل کنن. این یه جور ساختار طبقاتی ایجاد کرده که بالاییها از دریغ کردن غذا به پایینیها لذت میبرن، هرچند طبقات به صورت دورهای عوض میشن. قهرمان داستان شروع میکنه به زیر سوال بردن این ساختار و سعی میکنه تغییرش بده. با اینکه فیلم خوب شروع شد، اما در ادامه با تلاش برای نمادین و معمایی بودنِ بیش از حد، مسیرش رو گم کرد. پایان فیلم خیلی ناامیدکننده بود و کلی سوال بیجواب باقی گذاشت که باید بهشون پاسخ داده میشد.
2020-03-27
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
یک نمایش خشونتآمیز از مشکلات جامعه سرمایهداری. با وجود اینکه سطح خشونت برای من خیلی زیاد بود، اما هدفش رو برای روایت داستان درک میکنم. در واقع من این فیلم رو کاملاً معنوی دیدم. شباهت بین شخصیت اصلی و عیسی مسیح و ارزشهای مسیحیت کاملاً واضحه.
2020-03-27
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
نتفلیکس مدتیه که از فیلمسازی مستقل حمایت میکنه. سال ۲۰۱۸ فیلم «رما» راه رو برای نامزدی فیلمهای خارجی در بخش بهترین فیلم باز کرد. سال گذشته هم «ایرلندی» اسکورسیزی فقط از طریق استریم زنده شد چون هیچ استودیویی فیلم سه ساعت و نیمه نمیخواست. در این میان، دهها فیلم مستقل دیگه هم حمایت شدن. سال ۲۰۲۰ یک تریلر ترسناک اسپانیایی از یک کارگردان فیلماولی (Galder Gaztelu-Urrutia) به نام «پلتفرم» (The Platform) رو برامون آورد. از زمان اکرانش در جشنواره تورنتو، بازخوردهای خیلی مثبتی گرفته بود، پس باید میدیدمش.
این فیلم یک روایت کاملاً انتزاعی داره، پر از نمادگرایی، استعاره و کنایه به وضعیت سیاسی-اجتماعی-اقتصادی ما. اصلاً یک تریلر ساده نیست. کانسپت فوقالعاده جذابی داره که با روایتی گیرا و لحنی تاریک توسعه پیدا کرده. این زندان شبیه جامعه امروز ماست؛ پر از ریاکاری و خودخواهی. یک ماه پادشاه دنیایی و در طبقهای هستی که غذا زیاده، اما باز هم همه رو برای خودت میخوای و به التماسهای پایینیها بیتوجهی میکنی. ماه بعد، تبدیل به یک موجود بدبخت میشی که برای پسماندهها با همسلولیات میجنگی و دقیقاً در جایگاه همون آدمهای ناامید قبلی قرار میگیری... و حالا کمک میخوای؟! این استعاره داستانی به دنیای واقعی قطعاً بخش مورد علاقه منه.
من هیچوقت طرفدار سیاست نبودم، اما مشخصه که نویسندهها تلاش زیادی کردن تا داستانی پرمحتوا بسازن. حتی اگه ابهامات رو کنار بذاریم، باز هم چیزهای زیادی برای لذت بردن هست. قوس شخصیتی «گورنگ» از کسی که فقط دنبال مدرک تحصیلیه به کسی تبدیل میشه که میخواد آدمهای طبقات پایین رو نجات بده. داستان او بیننده رو از میان کلی خشونت، خون و سکانسهای واقعاً چندشآور عبور میده. بنابراین کسانی که فقط دنبال اکشن هستن هم سرگرم میشن.
«پلتفرم» ثابت میکنه برای ساختن یک اتمسفر گیرا نیازی به بودجه کلان نیست. طراحی صحنه در عین سادگی، حس خفقان زندان رو عالی منتقل میکنه. برای یک کارگردان فیلماولی، گالدر گازتلو-اوروتیا کارش رو در کنترل ریتم عالی انجام داده. متأسفانه مشکل اصلی من هم مثل بقیه، پایانه فیلمه. بدون لو دادن داستان بگم که پایانش برای من اصلاً جواب نداد. مثل بقیه فیلم مبهم بود. وقتی فیلم تموم شد، از کلی سوال منطقی بیجواب کلافه بودم. هیچوقت برای همه چیز جوابی پیدا نمیکنید، اما هدف اصلی هم این نبوده. باید تعادلی بین واقعیت و تخیل باشه. نمیشه همه چیز رو با جمله «اوه، این فقط یه نماد از یه چیز دیگه است» توجیه کرد.
برای من دو راه برای تفسیر پایان وجود داره: یا همه چیز رو تحتاللفظی بپذیرم که کلی سوال بیجواب ایجاد میکنه، یا فقط از زاویه دید گورنگ به داستان نگاه کنم. فکر میکنم دومی بهتره. با این حال، تغییر ناگهانی لحن فیلم در اواخر داستان اذیتکننده است. از اون همه نمایش وحشیانه و خونی رفتار انسانی، رسیدن به یک پایان فلسفی و معنوی... انتقال نرمی نبود. در کل اگه انتظار جوابهای قطعی درباره این زندان و کنترلکنندههاش دارید، ناامید میشید. اما نمادگراییهای فیلم درباره سیاست و اقتصاد واقعاً هوشمندانه و تاملبرانگیزه. هر چی بیشتر بهش فکر میکنم، بیشتر ازش خوشم میاد. نمره: +B
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
یک اثر فوقالعاده که حتماً دوباره میبینمش و پیشنهادش میکنم. این یک فیلم در مورد بقاست که به شدت با فلسفه اخلاق گره خورده. معمولاً وقتی این رو میگم، اضافه میکنم که «اما شوخی هم داره»، ولی اینجا خبری از شوخی نیست؛ حداقل نه شوخیهای معمولی. این یک فیلم تاریک، پر از استعاره و واقعیتهای بیرحمانه است. رابطه این کانسپت با واقعیت، فیلم رو قویتر کرده. ایده «بالاییها و پایینیها» چیزیه که آدم رو به فکر فرو میبره. ارزش تولید فیلم حداقلی اما کافیه و فکر میکنم این عمدی بوده. اگه دنبال یک بحث فلسفی درباره ساختار طبقاتی جامعه هستید، حتماً ببینیدش؛ ممکنه از خودتون یا همراهانتون توی تماشای فیلم غافلگیر بشید.
2020-07-22
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
امتیاز: صفر. این همون اتفاقیه که وقتی برای یه در، خونه میسازیم میافته (به جای اینکه خونه بسازیم و بعد براش در بذاریم)؛ یک فیلم عجیبوغریب، کثیف و شلوغ. کثیف نه لزوماً از نظر بصری، بلکه از نظر سینمایی. کارگردان اصلاً نمیدونه میخواد چیکار کنه؛ زوایای دوربین، قاببندیها، ترکیببندی و همه چیز روی هواست. فقط میدونه میخواد به سرمایهداری ضربه بزنه اما نمیدونه چطوری، و برای این هدف که توش موفق هم نیست، به هنر بزرگ سینما توهین میکنه. یک فیلم اول باید تبدیل به یک اثر سینمایی بشه و بعد حرف بزنه. نمیشه یه ایدئولوژی رو پرت کرد وسط و دورش فیلم ساخت! نمادگرایی وقتی درسته که کارگردان با هر دیالوگ و صحنه فریاد نزنه که این شیء یک نماده! نماد نباید کاملاً لو بره. اگه میخواد فیلم نمادین بسازد، اول باید راهش رو یاد بگیره، نه اینکه کل فیلم رو به مشتی نماد مضحک تبدیل کنه. از یه جایی به بعد کارگردان حتی یادش میره هدفش چی بوده و وارد فاز دیگهای میشه که فکر میکنه انقلابه. نه تنها انقلاب رو نمیفهمه، بلکه دو شخصیت اصلیاش رو مجبور میکنه همه رو بزنن تا فقط غذا رو به مرحله آخر برسونن! شوخی میکنید؟ این حرکات کجاش نشونه انقلابه؟ میرن پایین و همه رو لتوپار میکنن و در نهایت نماد مضحکشون (دسر) رو به بچه میدن که مثلاً وقتی به طبقه بالا برگشت، ظالمها تعجب کنن! خب که چی؟ چه اتفاقی میافته؟ آیا فیلم انقلابی شد؟ آیا به کسی کمک کرد؟ هرگز. در کل میشه گفت «پلتفرم» یک فیلم تهوعآور، مضحک و بیشرمانه است که هم به سینما و هم به مخاطب توهین میکنه و هیچ ارزش سینمایی یا آرمانی نداره.
2020-12-26
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
یک تریلر روانشناختی دیستوپیایی (ویرانشهری) به شدت بیرحم و آزاردهنده. ۷ از ۱۰
2022-02-26
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
**پلتفرم داستانی منحصربهفرد داره که سوالات عمیقی میپرسه، اما در نهایت من رو ناامید کرد.**
ایده فیلم خیلی جذابه و کلی سوال و چالش فلسفی و اخلاقی ایجاد میکنه. فیلم این سوال رو میپرسه که «اگه من بودم چی؟» من در چنین شرایط سخت و غیرممکنی چه واکنشی نشون میدادم؟ وقتی شخصیتها با شرایط ناامیدکنندهشون دستوپنجه نرم میکنن، یک قهرمان سعی میکنه با نقشهای برای فرستادن پیام به زندانبانها، امیدی پیدا کنه. متأسفانه فیلم واقعاً هیچ جوابی نمیده و هیچ رستگاری یا راه حلی رو تضمین نمیکنه. فقط بعد از یک ساعت و چهل دقیقه ناامیدیِ آزاردهنده، تموم میشه. احتمالاً معنای عمیقتری داشته که من متوجه نشدم، اما قطعاً سبک فیلم مورد علاقه من نبود.
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
«پلتفرم» از اون فیلمهاییه که تا مدتها بعد از تیتراژ در ذهنتون باقی میمونه. این یک فیلم ترسناک معمولی نیست، هرچند لحظات وحشتناکی داره. بحثِ ترسهای لحظهای نیست، بلکه بحثِ یک کانسپت وحشتناکه که به طرز عجیبی با دنیای ما مرتبطه. کارگردانی درخشانه؛ تنش رو در تمام مدت بالا نگه میدارن و استفادهای که از فضای محدود «حفره» کردن، حس خفقان عجیبی میده. فیلمبرداری هم با تصاویر تکاندهنده، به همون اندازه تأثیرگذاره. بازیها همگی قرص و محکم هستن. فیلمنامه تیز و تاملبرانگیزه و پیام رو به زور به خوردتون نمیده، بلکه مجبورتون میکنه با چالشهای اخلاقی این جامعه ویرانشهر درگیر بشید. موسیقی متن رو هم فراموش نکنیم که وهمآور و آزاردهنده است و کاملاً با اتمسفر فیلم همخوانی داره. «پلتفرم» یک تجربه سینمایی آزاردهنده و فراموشنشدنیه.
2025-02-21
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
فیلم پلتفرم (۲۰۱۹) نابرابری ثروت رو از طریق یک سیستم زندان عمودی بیرحم بررسی میکنه که نمادی از طمع انسانی و غریزه بقاست. کارگردان با استفاده از دکورهای حداقلی و جلوههای بصری، محیطی دیستوپیایی ساخته که نقد اجتماعی رو منعکس میکنه. آدمخواری و خشونت در اینجا استعارهای از خودخواهی در یک جامعه طبقاتی خشن هستن. داستان روی تغییر شخصیت «گورنگ» از بیتفاوتی به آگاهی اخلاقی تمرکز داره. مبهم بودن منشأ زندان به فضای دلهرهآور فیلم اضافه میکنه. روایت فیلم ریتم تندی داره و در هر طبقه و هر برخورد، لایههای نمادین جدیدی رو میکنه. فیلم با یک چرخش داستانی قوی تموم میشه که بر مفاهیم همبستگی و تغییر تأکید داره. فیلمبرداری، طراحی صدا و ترکیب رنگها همگی لحن آزاردهنده اما پرمحتوای فیلم رو تقویت میکنن. با اینکه برخی معماها حلنشده باقی میمونن، اما فیلم به عنوان یک تریلر روانشناختی با پیام اجتماعی تند، اثرگذار ظاهر میشه. (راستی برای بینندههای اندونزیایی، اسم «گورنگ» -که به معنی سرخشده است- یک لایه طنز اضافه هم داره).
2025-08-31