My Old School

CinemaSerf (منتقد)

اعتراف می‌کنم که در نزدیکی بیرزدن (یک حومه خوش آب‌وهوا در گلاسگو اسکاتلند) بزرگ شده‌ام، البته چند سال قبل از اینکه این اتفاقات واقعاً رخ دهد. این داستان درباره «براندون لی» است که در اینجا نقشش را آلن کامینگ (Alan Cumming) بازی می‌کند. او به شکلی نسبتاً معروف و بدون دردسر در یک مدرسه ثبت‌نام کرد و خودش را به عنوان یک دانش‌آموز ۱۶ ساله جا زد، تا اینکه یک سری اتفاقات ناگوار منجر به کشف تکان‌دهنده‌ای از انبوهی از دروغ‌ها و فریب‌کاری‌ها شد. جدا از مقداری اطلاعات واقعی و روشن‌گرانه در پایان، فیلم بیشتر از طریق صحبت‌های هم‌دوره‌ای‌های این مرد -که حالا در دهه چهل زندگی خود هستند- روایت می‌شود که توالی زمانی جذاب اتفاقات را شرح می‌دهند. برخی از این صحبت‌ها به شکلی عالی نیش‌دار هستند. حواستان باشد که کلی اصطلاحات عامیانه گلاسگویی در فیلم وجود دارد، اما هرگز بی‌جهت نیستند؛ در واقع، برای0 بخش زیادی از این فیلم، این اصطلاحات از زبان همکلاسی‌های او جاری می‌شود که پس از سال ۱۹۹۳، برای اولین بار با فهمیدن حقیقت، روزبه‌روز شگفت‌زده‌تر می‌شوند. فیلم تلاش می‌کند توضیح دهد که سیستم گزینش مدرسه چقدر بی‌کفایت بوده (البته با توجه به اینکه رفتار «لی» عجیب‌تر از داستان بود، این قضیه تا حدی قابل توجیه است) و واقعاً هم خوب کار کرده است. فکر می‌کنم مورد علاقه‌ترین نظر متعلق به «دیو مک‌کینلی» تاتوکرده باشد که در یک جمله کوتاه کل ماجرا را خلاصه کرد... قطعاً اگر اهل آنجا باشید بیشتر به دردتان می‌خورد، اما با این وجود، این یک مستند-درام خوش‌ساخت، با ریتم مناسب و در کمال تعجب بسیار جذاب است که از بازیگران (و صدایشان) به میزان کم استفاده می‌کند. روایت داستان به همکاران او سپرده شده و در کنار انیمیشن‌های جذاب، به نظرم واقعاً سرگرم‌کننده بود.