Almost Love
آیا هر رابطه‌ای تاریخ انقضا دارد؟ آدام و مارکلین در آستانه فهمیدن این موضوع هستند. رابطه ۵ ساله آن‌ها از یک شعله پرشور به حرارتی ملایم تبدیل شده و آن‌ها را مجبور می‌کند با کاستی‌های یکدیگر کنار بیایند، در حالی که می‌بینند سیستم حمایتی اطرافیانشان در حال فروپاشی است. نامزد جدید بهترین دوستشان کامی (Cammy)، تمام معیارهای او را دارد - البته اگر این واقعیت را فاکتور بگیریم که او عملاً درون یک کارتن زندگی می‌کند! شاگرد هیلی بیشتر از اینکه به درس خواندن برای امتحان فکر کند، به خود او چشم دوخته است؛ و الیزابت و دیمون (زوج به اصطلاح «باثبات») پس از ۱۵ سال زندگیِ به قول خودشان خوش، در آستانه طلاق هستند. اما در این میانِ آشفته، جوانه‌هاي امید همیشه زنده است و همه آن‌ها به شکلی خنده‌دار راه خود را پیدا می‌کنند تا زندگی‌شان را سر و سامان دهند.
سال انتشار: 2019 کارگردان: Mike Doyle ژانر: Comedy، Drama، Romance نویسندگان: Mike Doyle امتیاز: 5.8نقدها و نظرات
SWITCH. (منتقد)
فیلم‌های کمدی رمانتیک از آن ژانرهایی هستند که فروششان به من خیلی راحت است؛ اگر در پنج دقیقه اول مرا بخندانید، مرا مال خود کرده‌اید و «تاریخ انقضا» (Sell By) دقیقا همین کار را کرد. شاید این فیلم برنده جایزه خاصی نشده باشد یا کار ساختارشکنانه‌ای نکرده باشد، اما فیلمی زیبا و ساده است که احساسات شما را قلقلک می‌دهد و چند خنده حسابی به لبتان می‌آورد. - کریس دوس سانتوس
2020-03-23CinemaSerf (منتقد)
این یکی از همان فیلم‌هایی است که سازنده‌اش فکر کرده یک رابطه فرسوده که برای خودِ طرفین هم جذابیت چندانی ندارد، چه برسد به ما که تماشاگرش هستیم، باید دستخوش کمی سر و صدا و تحول شود. یکنواختی زندگی دارد شور و اشتیاق را از زندگی «آدام» (اسکات ایوانز) و دوست‌پسرش «مارکلین» (آگوستوس پرئو) می‌گیرد و البته حضور پرشور «کامی» (میشل بوتو) که غرق در عشق است و بقیه دوستانشان که هر کدام به نوعی دچار بحران میانسالی شده‌اند هم کمکی به این وضعیت نمی‌کند. آیا ممکن است این دلقک‌بازی‌ها باعث شود آن‌ها قدر چیزهایی را که داشتند بدانند و برای حفظش بجنگند، یا صرفاً ثابت می‌کند که انسان فقط یک بار زندگی می‌کند و نباید از رد شدن و جلو رفتن در زمان مناسب ترسید؟ حداقل در اینجا ما با شخصیت‌های معمولِ دندان‌سفیدِ باشگاه‌رو طرف نیستیم؛ یک ته مایه از نرمال بودن در شخصیت‌پردازی‌ها دیده می‌شود، اما نوآوری فیلم همین‌جا متوقف می‌شود. بازیگری و فیلم‌نامه در حد یک سریال درجه‌دو بیمارستانی روزانه است و کلیشه‌های به کار رفته را می‌توان از روی چک‌لیستی که پنجاه سال پیش توسط کوئنتین کریسپ نوشته شده تیک زد. بالاخره با هم می‌مانند یا نه؟ متاسفانه روند داستان جوری بود که برایم اصلا اهمیت نداشت.
2025-03-29