Surprised by Oxford

CinemaSerf (منتقد)

کارو دریک (با بازی رز رید) دانشجویی کاملاً سخت‌کوش است که با دریافت بورسیه تحصیلی وارد دانشگاه آکسفورد می‌شود؛ او مصمم است موفق شود، خانواده‌اش را به خود افتخار کند و با مدرک دکترا فارغ‌التحصیل شود. او ذاتاً کمی خجالتی و مأخوذ به حیاست، اما آدم توسری‌خوری هم نیست؛ این ویژگی به کارش می‌آید، چرا که همسایه جذابش ادوارد (با بازی لوئیس لاندو) آدمِ دلبری‌کن و اصطلاحاً لاوبازی است. کارو بالاخره چندتایی دوست پیدا می‌کند و برخلاف میل اولیه‌اش، متوجه می‌شود که ناخودآگاه جذب «کِنتِ» جذاب و مرموز (با بازی روآری اوکانر) شده است. او شخصیت جالبی دارد که طبق اصول سفت‌وسخت مسیحی زندگی می‌کند؛ اصول ظاهراً مصممی که اجازه نمی‌دهد رابطهٔ آن‌ها چندان پیش برود. چیزی که در ادامه شکل می‌گیرد، روایتی از آغاز یک داستان عاشقانه در دلِ کالج‌های زیبای آکسفورد است. یک سری سکانس‌های کاربردی با حضور رئیس کالج (فلیس لوگان) وجود دارد که کمک می‌کند به این شخصیتِ در ابتدا نه چندان عمیق، وضوح و پختگی ببخشیم؛ سایمون کالو سر و کله‌اش پیدا می‌شود تا بحث‌های جدی نظری را به راه بیندازد و مارک ویلیامز ثابت می‌کند که همان استاد دانشگاهِ راستگو، الهام‌بخش و البته کمی طعنه‌زنی است که در این مقطع از زندگی تحصیلی‌مان به شدت به او نیاز داریم. بینِ رید و اوکانر روی پرده واقعاً شیمی مناسبی وجود دارد و هرچند فیلم گاهی به سمت درون‌گرایی میل می‌کند، اما در مجموع، تماشای داستان واقعیِ دو نفر که همدیگر و اولویت‌های زندگی‌شان را پیدا می‌کنند، بسیار جذاب و سرگرم‌کننده است. اصلاً آن چیزی نبود که انتظارش را داشتم و ارزش دیدن را دارد. نکته: پخشی از پرسش و پاسخ (Q&A) در کار است که شدیداً پیشنهاد می‌کنم تماشای آن را بگذارید برای بعد از فیلم!