First Date

Louisa Moore - Screen Zealots (منتقد)

فیلم «اولین قرار» (First Date)—و این را در خالصانه‌ترین و بهترین حالت ممکن می‌گویم—اثری است که می‌توانست با یک بلاک‌باستر معمولی و سرگرم‌کننده هالیوودی اشتباه گرفته شود. یعنی به راحتی می‌شد فیلم‌نامه‌اش را به یک اثر پرخرج استودیویی با ستاره‌های کله‌گنده سپرد و کم‌وبیش به همین خروجی رسید. برای یک فیلم مستقل و کم‌هزینه، این دستاورد واقعاً جذابی است؛ انگار تیم نویسندگی و کارگردانی دونفره، یعنی مانوئل کرازبی و دارن نپ، تصمیم گرفته‌اند دقیقا همان مدل فیلمی را بسازند که خودشان عاشق تماشایش هستند. نتیجه کار یک کمدی جنایی خوش‌ساخت، خنده‌دار و سرگرم‌کننده از آب درآمده است. مایک (با بازی تایسون براون)، دانش‌آموز دبیرستانی، بالاخره این جرئت را پیدا می‌کند که از کلسی (شلبی دوکلو)، دختری که بدجور رویش کراش دارد، درخواست قرار ملاقات کند. کلسی قبول می‌کند، اما یک مشکل اساسی وجود دارد: مایک ماشین ندارد و نمی‌تواند دنبالش برود. در شرایطی که والدینش برای آخر هفته به سفر رفته‌اند و هیچ وسیله نقلیه‌ای هم دستش نیست، مایک به یک آگهی اینترنتی مشکوک برای خرید یک تویوتا در حد نو پاسخ می‌دهد. اما وقتی به خانه فروشنده می‌رسد، تنها چیزی که بودجه‌اش به آن می‌رسد یک کرایسلر مدل ۱۹۶۵ است که نفس‌های آخرش را می‌کشد. مایک که به شدت عجله دارد سر وقت به قرارش برسد، با همان لگن قراضه راه می‌افتد، غافل از شب دیوانه‌واری که پیش رویش است. این بدبیاری‌های شبانه پسرک نوجوان را وادار به فرار از دست زمین و زمان می‌کند؛ از باندهای جنایتکار رقیب گرفته تا دو پیرزن و پیرمرد دلباخته، پلیس‌های فاسد و یک پیرزن نیمه‌مجنون عشق گربه که با تپانچه راه افتاده است. فیلم یک سواری پر از هیجان و دیوانه‌وار است که ژانرها و سبک‌های مختلف را ترکیب می‌کند و واقعاً دیدنی است. شاید همه چیز در «First Date» بی‌نقص نباشد، اما بدون شک باید این تلاش و انرژی را، فارغ از نقص‌های نتیجه نهایی، تحسین کرد.