Measure of Revenge

Measure of Revenge

داستان درباره یک بازیگر تئاتر به نام لیلیان کوپر (لئو) است که پسرش (ویری) به طرز مشکوکی می‌میرد. وقتی بازپرس علت مرگ را اوردوز تصادفی اعلام می‌کند، لیلیان خودش دست به کار می‌شود و تحقیقاتی را آغاز می‌کند که او را به همکاری غیرمنتظره‌ای با ساقی سابق پسرش (ثورن) می‌کشاند. در مسیر یافتن پاسخ‌ها، لیلیان دچار توهم شده و برخی از شخصیت‌های ماندگاری را که روی صحنه بازی کرده می‌بیند؛ شخصیت‌هایی که به عنوان صدای درونش، او را به گرفتن انتقام مرگ پسرش ترغیب می‌کنند.

سال انتشار: 2022 کارگردان: Peyfa ژانر: Thriller نویسندگان: Shirley Heng، Julian Lee، Kenny Walakandou امتیاز: 3.9

راهنمای والدین Measure of Revenge

نقدها و نظرات

tmdb28039023 (منتقد)

امتیاز: 1

فیلم‌هایی مثل این همیشه منو یاد شخصیت «مادر روانی و اعصاب‌خردکن» کامرون دیاز تو فیلم "My Sister's Keeper" می‌ندازن. فرقش اینه که اونجا قرار نبود تا وقتی که بالاخره کوتاه بیاد و دست از اون رفتارش برداره، باهاش همزادپنداری کنیم. اما اینجا ملیسا لئو کاری می‌کنه که در مقایسه باهاش، بلا ثورن حتی دوست‌داشتنی به نظر برسه! داستان هم همون روند تکراری و استاندارد «انتقام سخت و وحشیانه» است که تو قالب یه ادای شکسپیری قایم شده. مرگ کورتیس (جیک ویری)، پسر لیلیان کوپرِ بازیگر (لئو)، شبیه مرگ هملت شاهه (حتی اسم یکی از قاتلا رو گذاشتن کلود، که دیگه خداییش زیادی تابلوعه!). لیلیان هم دست‌کم به اندازه افلیا دیوونه‌ست — خب، تقریباً! کورتیس بر اثر اوردوز ظاهراً تصادفی می‌میره، اما لیلیان بلافاصله بوی یه قتل کثیف رو حس می‌کنه؛ اونم با اینکه پسرش یه شبه‌راک‌استار بوده با سابقه طولانی در مصرف مواد! اون تز (ثورن)، ساقی و عکاس کورتیس رو جلب می‌کنه تا نقش هوراشیو رو برای هملتِ اون بازی کنه (توی اولین دیدارشون، لیلیان روی تز چاقو می‌کشه و تز هم به صورت غیرمستقیم با کلت تهدیدش می‌کنه؛ نیازی به گفتن نیست که این تازه شروع یه دوستی قشنگه!). پای مکبث و تاجر ونیزی هم وسط کشیده می‌شه، هرچند اصلاً نفهمیدم تهش که چی! یه اشاره هم به داستان «شیطان پررو» اثر پو می‌شه که هم به درد پلات می‌خوره و هم کاملاً بی‌ربط و یهویی از ناکجاآباد وسط میفته. اگه می‌خواید ادای شکسپیر رو دربیارید، خب درست دربیارید — یا اصلاً چه بهتری، کلاً نرید سراغش. از این خوشم اومد که لیلیان از نمایش هملتی که خودش کارگردانی و بازی می‌کنه به عنوان آلبی (مدرک عدم حضور در صحنه جرم) استفاده می‌کنه، که یعنی بخش‌هایی از «کاسبی انتقام» رو در قالب روح پدر هملت پیش می‌بره؛ ولی خب، هرچقدرم که این کار باحال باشه، اصلاً و ابداً منطقی نیست. در مجموع، هیچ دلیلی نداشت که پای شکسپیر رو به این آش شلم‌شوربا باز کنن. باید اعتراف کنم اصلاً مطمئن نیستم دقیقاً چه اتفاقی تو این فیلم میفته، یا اصلاً اتفاقی میفته یا نه، ولی فکر کنم این بیشتر تقصیر سازنده‌هاست تا من. اگه مرگ کورتیس واقعاً اتفاقی بوده، پس تکلیف این همه مشکلات روانی واضح لیلیان چی می‌شه؟ از طرف دیگه، اگه واقعاً به قتل رسیده، یعنی لیلیان یه دیوونهٔ زیرکه (نه فقط یه دیوونهٔ معمولی)، اما انگیزه‌ش چی بوده؟ آره، "کورتیس حالا قراره ستارهٔ بزرگتری بشه"، ولی چرا باید مرغ تخم‌طلا رو کشت؟ تهش چیزی که گیرمون میاد فقط دیوانگیه، بدون هیچ روش و منطقی! من با مبهم بودن مشکلی ندارم، اما این فیلم مبهم نیست، بیشتر متناقضه. خداییش یکی بگه چرا اسم فیلمی که با جمله «عدالت اجرا خواهد شد» تموم میشه، باید "معیار انتقام" باشه؟

2022-09-15