Mrs. America
فیلیس شلفلی (Phyllis Schlafly)، فعال محافظهکار، در دهه ۱۹۷۰ رهبری یک مبارزه غیرمنتظره علیه جنبش «اصلاحیه حقوق برابر» (ERA) را بر عهده میگیرد.
سال انتشار: 2020 کارگردان: ژانر: Biography، Drama، History نویسندگان: Dahvi Waller امتیاز: 7.8نقدها و نظرات
Warning: Array to string conversion in /var/www/moqava.com/wp-includes/formatting.php on line 1128
Array
Warning: Undefined array key "isCritic" in /var/www/moqava.com/wp-content/themes/morakab/index.php on line 49
اولش به خاطر اینکه اوایل دهه ۷۰ برام دوره جذابیه رفتم سراغ این مینیسریال (اون موقع بچه بودم و خاطرات محوی دارم). خوشحالم که وقت گذاشتم و هر ۹ قسمتش رو دیدم. اول از همه، بازیها فوقالعادهست. از کیت بلانشت همیشه انتظار دارم عالی باشه، اما عمقی که به شخصیت شلفلی داده واقعاً تاثیرگذاره. رز برن (Rose Byrne) کاملاً در نقش گلوریا استاینم حل شده، تریسی آلمن که همیشه دستکم گرفته شده در نقش بتی فریدانِ تندخو عالیه و مارگو مارتیندیل دوستداشتنی هم در نقش بلا آبزوگِ جنگجو خیلی جذابه. دوم اینکه، داستان خیلی خوب بین ۶-۷ شخصیت اصلی در طول چند سال پرآشوب جابهجا میشه و اصلاً حس یه روایت خطی و خستهکننده رو نمیده. نویسندگی کار هوشمندانه و پراحساس بود. واقعاً یه تولید درجه یکه. جایی که فکر میکنم میتونست بهتر باشه، تمرکز بیشتر روی شخصیت شرلی چیزم (Shirley Chisholm) بود که انگار حقش ادا نشد. داستان اون نه تنها به عنوان اولین زن سیاهپوستی که برای ریاستجمهوری نامزد شد مهمه، بلکه کاملاً با فضای سیاسی امروز ما همخوانی داره. در ضمن، فکر میکردم با یه بیانیه سیاسی چپگرایانه طرف باشم، اما با اینکه فیلم کمی به اون سمت سنگینی میکنه، اصلاً شبیه پروپاگاندای گلدرشت نیست. شخصیتهای اون طرف طیف هم همگی نقصهای خودشون رو دارن؛ گاهی تلخ، بچهگانه، خودخواه و حتی نژادپرست هستن. یه بخش دیگه لذت بردنم هم مربوط به حس نوستالژیک کار بود: لباسها، موسیقی و ارجاعات جالب به فرهنگ عامه اون زمان. تماشای این سریال رو به هر کسی که به اون دوران و تاریخ جنبشهای زنان علاقه داره پیشنهاد میکنم.
2020-11-29