Arracht
ایرلند، سال ۱۸۴۵ در آستانه قحطی بزرگ. کولمان شارکی، ماهیگیر، پدر و همسری است که به درخواست کشیش محلی، غریبه‌ای را پناه می‌دهد. پتسی، سرباز سابق جنگ‌های ناپلئونی، درست پیش از شیوع «آفت» وارد می‌شود؛ بیماری‌ای که در نهایت محصول سیب‌زمینی کشور را نابود کرده و موجب مرگ و آوارگی میلیون‌ها نفر می‌شود. با پوسیدن محصولات در زمین‌ها، کولمان به همراه برادرش و پتسی به خانه ارباب انگلیسی می‌روند تا خواستار توقف افزایش اجاره‌بها شوند؛ افزایشی که کولمان پیش‌بینی می‌کند جامعه‌شان را نابود خواهد کرد. اما درخواست او نادیده گرفته می‌شود و اقدامات بعدی پتسی، کولمان را در مسیری قرار می‌دهد که او را تا مرز بقا و جنون پیش می‌برد. تنها پس از مواجهه با دختربچه‌ای بی‌سرپرست است که انگیزه زندگی در کولمان زنده می‌شود؛ درست در زمانی که تاریکی گذشته‌اش دوباره به سراغش می‌آید.
سال انتشار: 2019 کارگردان: Tom Sullivan ژانر: Drama نویسندگان: Tom Sullivan امتیاز: 7.0نقدها و نظرات
CinemaSerf (منتقد)
«کولمان شارکی» (با بازی قوی دونال او هیلی) زندگی آرومی با همسر و پسر کوچیکش در ساحل غربی ایرلند داره. اونا زندگی ساده‌ای دارن و در کنار کشاورزی سیب‌زمینی، ماهیگیری و یه کسب‌وکار کوچیک تولید مشروب خونگی هم راه انداختن. اما با ورود «پتسی» (دارا دوانی) -یه سرباز فراری نیروی دریایی- و شیوع آفتی که محصولاتشون رو نابود می‌کنه، زندگی‌شون دوبرابر بیشتر دچار بحران می‌شه. تو همین حین، نماینده‌های ارباب انگلیسی برای جمع‌آوری اجاره سر می‌رسن و کولمان تصمیم می‌گیره بره پیش ارباب -که رابطه نسبتاً بدی هم باهاش نداره- تا درباره افزایش اجاره‌بها چانه بزنه. اما توی این جلسه، پتسی از کوره درمی‌ره و یه کشتار به پا می‌شه.
فیلم بعدش چند سال می‌ره جلو و کولمان رو می‌بینیم که توی غار می‌خوابه، زندگی تنهایی داره و با ماهیگیری زنده مونده و هیچ اثری هم از خانواده‌اش نیست. اتفاقاتی که توی این چند سال براش افتاده رو از طریق رابطه تدریجی‌اش با «کیتی» (سایس نی کون) -یه دختربچه رهاشده- و تلاششون برای بقا می‌فهمیم.
داستان فیلم در ابتدا واقعاً تأثیرگذاره و نیم ساعت اول دید خوبی از زندگی سخت و روزمره اونا در اواسط قرن نوزدهم بهمون میده، اما این جذابیت کم‌کم افت می‌کنه؛ چون با صحنه‌هایی قشنگ اما تکراری از مناظر و قایق‌سواری روبه‌رو می‌شیم و ریتم فیلم یکم بیش از حد افسرده‌کننده می‌شه. تصویربرداری فوق‌العاده‌ست، گاهی دلگیره، و صداگذاری هم عالی عمل کرده - زوزه مداوم باد و صدای برخورد موج‌ها به ساحل به این حس و حال ملموس فیلم خیلی کمک می‌کنه. پایان‌بندی فیلم خیلی سرسره‌ای و سریعه که حیف شد، اما با این حال هنوزم دیدن و شنیدنش لذت‌بخش و خیره‌کننده‌ست؛ هرچند شاید اگه یکم بیشتر به شخصیت‌پردازی‌ها می‌پرداختن بد نمی‌شد. اگه می‌تونید حتماً روی پرده بزرگ ببینیدش.