Wheels of Fortune

Kamurai (منتقد)

دست‌بالا یک فیلم در حد متوسط برای وقت گذراندن؛ احتمالا دیگه هیچ‌وقت نگاش نمی‌کنم و به کسی هم پیشنهادش نمی‌کنم، مگه اینکه طرف خیلی عاشق مسابقه ماشین‌سواری باشه و دیگه هیچ فیلم دیگه‌ای برای دیدن نداشته باشه. حس خیلی متناقضی نسبت به این فیلم دارم. راستش دلم می‌خواست خوشم بیاد، چون هسته اصلی داستان درباره دوباره به هم رسیدن آدم‌هاست، اما جوری به تصویر کشیده شده که حالم رو به هم زد.نمی‌گم زاویه دید «جنوبی، فقیر و آدم‌های روستایی آمریکایی» انتخاب بدی بود، اما می‌شد خیلی مثبت‌تر بهش پرداخت. اینکه فیلم رو به یه کمدی مسخره درباره آدم‌های روستایی احمق تبدیل کرده بودن، بیشتر از اینکه خنده‌دار باشه روی مخ بود. بازیگرها actually انتخاب‌های خوبی بودن و هرکدام نقششون رو خوب بازی کردن، اما من هنوذ نتونستم هضم کنم چرا نورین دیوولف (Noureen DeWulf) نقش یاسمن رو بازی نکرده بود و دیدن اون و بقیه بازیگرها توی این نقش‌های این‌قدر محدود و عجیب، خیلی تو ذوق می‌زد. اون‌قدر که خود فیلم سعی می‌کنه این رو بخشی از طنز ماجرا جلوه بده، اما بیشتر حواس آدم رو پرت می‌کنه؛ طوری که داشتم به فیلم فکر می‌کردم، در حالی که می‌خواستم مغزم رو خاموش کنم و فقط از فیلم لذت ببرم. داستان، بازیگرها، ساخت و کمدی کلی فیلم همگی قابل‌قبولن، اما به هر دلیلی، هیچ‌ککومشون اون‌طوری که باید به دل نمی‌شینن.