Bergerac

Peter McGinn (منتقد)

این سریال جدید به خاطر «سندرم بازسازی» نظرات منفی دریافت کرده است، چون ظاهراً برخی از طرفداران همیشه می‌خواهند نسخه‌های جدید سریال‌های مورد علاقه، دقیقا شبیه نسخه قدیمی باشد یا اصلاً بازسازی نشود. همه ما آثار قدیمی مورد علاقه‌مان را دوست داریم، مگر نه؟ من نسخه قدیمی را شروع کردم و تقریباً بلافاصله خوابم برد. نه، شوخی می‌کنم؛ اپیزود اول طوری به نظر می رسید که شاید روزی که سریال های زیادی برای تماشا ندارم، آن را ببینم. اما برگردیم به همین نسخه فعلی. ما سریال های جنایی بریتانیایی زیادی تماشا می کنیم و از این یکی طی چند روز و به صورت نیمه فشرده لذت بردیم. با این حال، باید اعتراف کنم که از تکرار برخی ویژگی های کلیشه ای در این سریال ها خسته می شوم: کارآگاهی که کارش را بر خانواده مقدم می داند، پیدا شدن مظنونان جدید در تقریباً هر اپیزود، پیچش های داستانی و غیره. اما می دانم که این همان چیزی است که بسیاری از بینندگان انتظار دارند: توسعه پیرنگ و عمق داستان خسته کننده است. بی شک نگرش من به این دلیل است که خودم در وقت آزادم رمان می نویسم (قطعاً نه داستان های هیجان انگیز!) من همیشه زویی وانامیکر را دوست داشته ام و او در این سریال عالی ظاهر شده است؛ او تا مرز تصاحب کردن فرزند برژراک پیش می رود تا اولویت هایش را به او یادآوری کند. حس کردم رقابت حرفه ای بین دو کارآگاه اصلی کمی به سمت لوس شدن پیش می رود، اما رابطه آن ها با پیشروی سریال در واقع رشد کرد، که این نکته مثبتی بود. بنابراین سریال را دوست داشتم و اگر به آن فرصت بدهید، ممکن است شما هم خوشتان بیاید. فقط سعی کنید زیاد به جان نتلز فکر نکنید و به دیمین مولونی هم فرصتی برابر بدهید.