Italian Studies
نویسندهای حافظه خود را از دست میدهد. او که در نیویورک سرگردان شده است، از طریق گفتگوهایی واقعی و خیالی با گروهی از نوجوانان ارتباط برقرار میکند و به دنبال راهی برای بازگشت به خانه میگردد.
سال انتشار: 2021 کارگردان: Adam Leon ژانر: Drama نویسندگان: Adam Leon امتیاز: 4.7راهنمای والدین Italian Studies
نقدها و نظرات
Giovanni (منتقد)
**تحلیل کامل در Spotamovie.com** - **مقدمه** - فیلم «مطالعات ایتالیایی» محصول سال ۲۰۲۲ هستش. تصور کنین خودتون رو توی منهتن پیدا کنین، اونم بدون اینکه هیچ خاطرهای یادتون باشه. یه سفر به دنیای ناشناختهها شروع میشه. - **داستان** - آلینا رینولدز (با بازی ونسا کربی، نامزد جایزه اسکار) که یه نویسندهست و از لندن به نیویورک سفر کرده، به طرز عجیبی حافظهش رو از دست میده و یهو بدون هیچ درکی از زمان، مکان یا حتی اسم خودش، توی خیابونهای منهتن سرگردان و آواره میشه. در حالی که ذهن آلینا بین مکالمات خیالی، تکههایی از داستانهای کوتاهی که خودش نوشته و شلوغی شهر دور و برش در نوسانه، یه تکیهگاه پیدا میکنه: یه نوجوان کاریزماتیک به اسم سایمون. سایمون که جذب این زن گمشده شده، خیلی زود آلینا رو با اکیپ دوستای سرزندهش آشنا میکنه و اونا با هم راهیِ گشتوگذار توی شهری میشن که با همه شلوغی و سردرگمکنندگیش، پر از زندگی، زیبایی و موسیقیه. - **توضیحات و تحلیل بیشتر در آدرس: https://www.spotamovie.com/italian-studies-review-and-explanation-critic-post-movie-movie-2022/**
2022-06-27tmdb28039023 (منتقد)
به نظرم فیلم «مطالعات ایتالیایی» این کلیشه رو که ماریجواناییها خنگن تقویت میکنه (البته این رو نمیگم، چون اصلاً فکر نمیکنم این یه کلیشه باشه، واقعیت داره!). توی این فیلم یه شخصیتی هست که میگه: «من گلهام رو یه جا قایم میکنم چون مامانم اتاقم رو میگرده.» حالا اون مخفیگاه کجاست؟ لای یه کتاب توی کتابخونه عمومی! جدی میگم. این دقیقاً مثل داستان «نامه ربودهشده» ادگار آلن پو هستش، البته اگه پو یه احمق تمامعیار میبود. این حرکت اونقدر احمقانهست که حتی «چیچ و چانگ» هم از تعجب شاخ درمیآرن. جالب اینجاست که خود فیلم واقعاً فکر میکنه این جای خیلی خوبی برای قایم کردن ماریجواناست؛ واسه همین حدس میزنم خود نویسنده و کارگردان فیلم، یعنی آدام لئون، موقع نوشتن این صحنه حسابی بالا بوده! داستان اصلی فیلم درباره آلینا رینولدز (با بازی ونسا کربی) هستش؛ نویسندهای که یه روز یهویی حافظهش رو از دست میده. فیلم آلینا رو در حال پرسه زدن بیهدف توی خیابونها دنبال میکنه — هرچند دقیقترش اینه که بگیم هم خودش و هم خود فیلم به یه اندازه بیهدف و سردرگم هستن — و از آلزایمرش به عنوان مجوزی برای روانیبازی و رو اعصاب بودن استفاده میکنه. (خدایی اگه شما یهو یادتون بره کی هستین یا کجا زندگی میکنین، اولین واکنشتون اینه که برین بیمارستان یا کلانتری و کمک بخواین، یا اینکه سریع شروع میکنین به گدایی و دزدی؟). اون مدام اصرار داره که سگش رو «گم کرده»، در حالی که در واقع رهاش کرده (خب، ممکنه فراموشش کرده باشه، ولی اگه فراموشی داره پس چطور اصلاً یادشه که سگ داشته؟). آلینا به لطف یکی از طرفدارهاش میفهمه نویسنده یه مجموعه داستان کوتاه به اسم «مطالعات ایتالیایی» هستش؛ واسه همین میره یه کتابخونه دیگه — یا شاید همون قبلیه، چه فرقی میکنه؟ — و بعد از خوندن یه نسخه از کتاب خودش، امضاش میکنه؛ اونم در حالی که یکی از خوانندههایی که سر همون میز نشسته خیلی منطقی بهش تذکر میده که «شاید این کتاب رو تو نوشته باشی، ولی مال کتابخونهست»، پس عملاً داره به اموال عمومی آسیب میزنه. خلاصه کنم تا این داستان احمقانه زودتر تموم شه؛ از اونجایی که داستانهای آلینا بیشتر دور و بر «آدمهای جوون» میچرخه، تصمیم میگیره رمانی درباره نوجوانها بنویسه و میگه: «خب، چیزی که نیاز دارم اینه که یه مدت با چند تا نوجوان وقت بگذرونم». با توجه به نوجوانهایی که باهاشون وقت میگذرونه — از جمله همون معتاد کتابخون که گفتم — کتاب جدید آلینا هم قراره مثل همین فیلم، یه اثر کاملاً خام و بیسروته از آب دربیاد.
2022-08-28