راهنمای والدین: Mrs. Doubtfire

توی صحنه رستوران، خانم دابت‌فایر اونقدر مست می‌شه که موقع نشستن صندلی رو گم می‌کنه و با صدا می‌خوره زمین (آسیبی نمی‌بینه ولی بقیه کسایی که دور میز هستن جا می‌خورن).

توی رستوران، از خانواده می‌پرسن که می‌خوان بخش سیگاری‌ها بشینن یا غیرسیگاری‌ها. خانم دابت‌فایر می‌خواد بره بخش سیگاری‌ها و بهونه میاره که «نیکوتین پشمش رو سفت می‌کنه» تا مجبور نشه نزدیک یه میز خاص توی بخش غیرسیگاری‌ها بشینه.

دندون‌مصنوعی‌های خانم دابت‌فایر از دهنش می‌افته توی لیوان، اونم با چنگال درشون میاره و تکونشون می‌ده تا خشک بشن.

وقتی خانم دابت‌فایر سوار اتوبوس می‌شه، به نظر می‌رسه راننده ازش خوشش اومده چون بهش لبخند می‌زنه و چشمک می‌زنه. توی یه صحنه جوراب خانم دابت‌فایر پایین افتاده و پای پرمویش معلوم می‌شه؛ راننده که این رو می‌بینه می‌گه از قیافه‌های «مدیترانه‌ای» زن‌ها خوشش میاد و این یه چیز «طبیعیه» و همون‌طوریه که خدا آفریده.

حدود دقیقه ۸۰ یه صحنه استخر هست که کلی مرد بدون پیراهن و زن با مایو دو تیکه دیده می‌شن.

پسر خانواده وقتی داره با پدرش درباره چیزهایی که می‌خواد توی جشن تولدش باشه حرف می‌زنه، می‌پرسه: «یه رقاص؟ دو تا رقاص؟!» و بعدش هر دو می‌خندن.

کریس یه حرف زشت می‌زنه.

دو بار از کلمه piss استفاده می‌شه. وقتی دنیل از کارش استعفا می‌ده به رئیسش می‌گه «بزن به چاک» و توی یه شام هم می‌گه که بعد از این همه نوشیدنی «مثلاً اسب مسابقه دستشویی داره».

چند تا صحنه هیجان‌انگیز و باحال داره، از جمله جاهایی که دنیل باید راز زندگی دوجانبه‌اش رو مخفی نگه داره. مثل بازدید مددکار اجتماعی و صحنه رستوران که باید همزمان در دو جای مختلف باشه.

صحنه اول فیلم که دنیل و همسرش تصمیم به طلاق می‌گیرن ممکنه برای بعضی بیننده‌ها خیلی احساسی یا سنگین باشه. اولش با داد و بیداد سر هم و گفتن نقاط ضعف همدیگه شروع می‌شه و بعد هر دو وقتی می‌فهمن ازدواجشون دیگه فایده‌ای نداره، اشکشون درمیاد.