راهنمای والدین: زندگی زیباست

زنی روی یک مرد می‌افتد و مرد می‌گوید که دارد سعی می‌کند سم زنبور را از ران پای او بمکد.

صحنه بوسه وجود دارد.

مردی کودک خوابیده‌ای را حمل می‌کند و در حالی که کودک خواب است و صدایش را نمی‌شنود، مرد به او می‌گوید که می‌خواهد همسرش را پیدا کند و با او عشق‌بازی کند.

شخصیت‌های اصلی در حالی که زن با لباس عروس بسیار زیبا شده، بوسه‌ای عاشقانه دارند.

مردی کلاهش را سرش می‌گذارد و تخم‌مرغ‌های داخل کلاه روی سرش می‌شکنند. صحنه خیلی کمدی است.

مردی با دوچرخه روی یک زن می‌افتد. آسیبی نمی‌بینند.

در نیمه دوم فیلم، وقتی شخصیت‌ها در اردوگاه هستند، خشونت زیادی به صورت ضمنی نشان داده می‌شود. با این حال صحنه دلخراش یا خون‌آلود وجود ندارد و خشونت اصلی خارج از کادر اتفاق می‌افتد. مثلاً یکی از شخصیت‌ها در اواخر فیلم کشته می‌شود، اما بیننده فقط صدای شلیک مسلسل را می‌شنود و آن شخصیت دیگر دیده نمی‌شود. چون فضای فیلم در اردوگاه است، بیننده متوجه می‌شود که افراد زیادی در حال مرگ هستند، اما هیچ‌کدام از مرگ‌ها نشان داده نمی‌شود. گروه بزرگی از مردان در حال درآوردن لباس (بدون برهنگی در این صحنه) نشان داده می‌شوند تا به «دوش‌ها» (اتاق‌های گاز) بروند، اما خودِ اتاق گاز نشان داده نمی‌شود. در گفتگوها اشارات زیادی به مرگ از طریق اعدام، گاز، کوره‌های آدم‌سوزی و غیره می‌شود. در یک صحنه، یکی از شخصیت‌ها توده‌ای عظیم از اسکلت‌های انسانی را می‌بیند، اما این صحنه از میان مه غلیظ است و خون یا صحنه فجیعی دیده نمی‌شود.

نسبتاً ملایم، چند مورد استفاده از کلمات نه چندان رکیک.

سکانس «توده اجساد» در دقیقه ۹۸، با اینکه پتانسیل شوکه کردن دارد، اما عمداً سورئال طراحی شده و به نظر می‌رسد یک اغراق باشد. اگر فیلم را متوقف کنید، متوجه می‌شوید که یک نقاشی است و اصلاً واقع‌گرایانه نیست؛ انگار تصویری از تصورات شخصیت اصلی است.

تصویر هولناکی از هزاران جسد که روی هم انباشته شده‌اند وجود دارد. اجساد از میان مه غلیظ نشان داده می‌شوند، اما هنوز مشخص است که چه چیزی در حال نمایش است.