راهنمای والدین: 10½

پسربچه‌ای با خشونت درِ اتاقش رو روی دست نگهبان می‌کوبه، نگهبان از درد فریاد می‌کشه و برای یه لحظه خونریزی دستش دیده می‌شه، اما خیلی هم پر از جزئیات دلخراش نیست.

تمام صحنه‌ها با مهارت و با درجه معقولی از واقع‌گرایی به تصویر کشیده شدن، اما هدفشون بیشتر آموزندگی و وفاداری به واقعیت بوده تا صرفاً شوکه کردن مخاطب.

در واکنش به داد و بی‌قراریِ شدید پسربچه، یکی از بزرگسال‌ها زانوش رو روی گلوی او می‌ذاره و باعث تنگی نفس و خفگی‌اش می‌شه.

پسر با شنیدن صدای درگیری بقیه بچه‌ها با همدیگه، به خودش آسیب فیزیکی می‌زنه؛ با مشت به سر خودش می‌کوبه و سرش رو به وسایل اتاق می‌زنه.

تهدیدهای لفظی و خشونت‌آمیزِ زیادی بین بچه‌های ساکن مرکز، چه علیه همدیگه و چه خطاب به نگهبان‌ها و مددکارها، شنیده می‌شه.

موارد متعددی از خشم و قشقرق پسرهای بازداشتی دیده می‌شه که بزرگ‌ترها مجبور می‌شن با زور فیزیکی مهارشون کنن. حتی در یک صحنه، یکی از بچه‌ها نگهبان رو گاز می‌گیره.

پسر به طرز وحشیانه‌ای توسط یه نوجوان کتک می‌خوره و کارش به بیمارستان می‌کشه. گریم و جلوه‌های بصری این صحنه واقعاً دلهره‌آور و تکان‌دهنده‌ست.

مچ پسربچه‌ای حین خودارضایی و حرف زدن با یه زن بزرگسال گرفته می‌شه.

فیلم با یک صحنه طولانی و بی‌پرده از رابطه دهانی در تلویزیون شروع می‌شه که در پس‌زمینه دیده می‌شه و در ادامه پسر سعی می‌کنه اون رو با یه پسربچه دیگه تقلید کنه.

دیالوگ‌های پسرهای ساکن کانون پر از الفاظ رکیک و فحاشی‌های شدیده، هرچند دقیقاً بازتاب‌دهنده واقعیت چنین فضاهاییه.